PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : گیاهان دارویی



ali500
01-17-2012, 10:38 PM
گیاهان دارویی گیاهانی هستند که یک یا برخی از اندامهای آنها حاوی مادهٔ مؤثرهاست. این ماده که کمتر از۱٪ وزن خشک گیاه را تشکیل میدهد، دارای خواص دارویی مؤثر بر موجودات زندهاست. همچنین کاشت، داشت و برداشت این گیاهان به منظور استفاده از مادهٔ موثرهٔ آنها انجام میگیرد.

اثربخشی
توضیح خواص درمانی زیره و شوید در نسخه عربی (پیرامون ۱۳۳۴ م.) از کتاب ماتریا مدیکا از نوشتههای دیوسکورید.

برخی معتقد به خواص درمانی برای گیاهان دارویی نیستند یا اینکه در مورد آن اظهار تردید میکنند. بیشتر مردم به هنگام بیماری به داروهای شیمیایی روی میآورند. از این رو در اینجا سؤالی مطرح میگردد که
آیا داروهای گیاهی بهترند یا داروهای شیمیایی؟

پاسخ نخست:
تردید در مورد اثربخشی گیاهان دارویی از آنجا ناشی میگردد که نحوهٔ آماده سازی داروهای گیاهی و تحویل آنها به مردم به نحو صحیح انجام نمیگیرد؛ در نتیجه خواص درمانی گیاه از بین رفته یا تقلیل مییابد که این امر موجب عدم تأثیر گیاه در درمان بیماری میگردد.

از مواردی که باعث کاهش اثر بخشی گیاه میگردد:

کشت در زمینی که از نظر مواد خاص مورد نیاز گیاه، دچار کمبود باشد.
عدم مبارزهٔ صحیح با آفات و بیماریهای گیاهان دارویی کشت شده که اغلب موجب کاهش مواد مؤثر گیاه یا تغییر نسبت ترکیبات مفید گیاه میگردند.
رعایت نکردن زمان مناسب برداشت (برحسب وضعیت هوا و ساعات روز)
خشک کردن گیاه در شرایط نامناسب (از نظر درجه حرارت، مدت زمان خشک کردن یا سرعت خشک کردن و…)
عدم نگهداری صحیح و بستهبندی مناسب (فرّار بودن برخی ترکیبات، آلودگی گیاه برداشت شده به قارچ یا باکتری و…)
تقلبات دارویی (برخی از اوقات بهعمد یا غیرعمدی، گیاهی بهعنوان گیاه دیگر به صرف داشتن ظاهر مشابه فروخته میشود و این مسأله علاوه بر اینکه در سطح گونه گیاهی - به فراوانی - اتفاق میافتد، گاهی در حد جنس گیاه نیز صورت میگیرد)

پاسخ دوم :

داروهای شیمیایی از برخی جهات نسبت به داروهای گیاهی برتری دارند؛ ولی مصرف طولانی یا در برخی موارد مصرف مقطعی این داروها ممکن است عوارض جانبی برجای گذارد و حتی ممکن است از خود بیماری نیز خطرناکتر باشد. همچنین استفاده مداوم، بی رویه و نادرست داروهای شیمیایی ممکن است باعث مقاوم شدن عامل بیماریها در مقابل این نوع داروها شود؛ در نتیجه بیماران باید به سوی آنتی بیوتیکها و داروهای قویتری که هر روز با نامهای جدید ارائه میگردند، روی آورند.

روش تهیهٔ برخی از اشکال مصرفی داروهای گیاهی

دم کرده: مقدار تعیین شده از پودر گیاه را، در مقدار معینی از آب جوش ریخته و به بهم میزنند. بعد روی ظرف را پوشانده و به مدت ۳۰-۱۵ دقیقه صبر میکنند سپس آن را صاف میکنند.

جوشانده:

جوشانده ملایم: مقدار معینی از گیاه خردشده را با ۴/۱ لیتر آب جوش مخلوط کرده، آن را کمی میجوشانند. سپس آن را از حرارت دور کرده، صبر میکنند تا دم بکشد. سپس آن را صاف میکنند؛
جوشاندهٔ معمولی: تفاوت آن با جوشاندهٔ ملایم در افزایش زمان جوشش است.

خیسانده: این شکل برای مواد مؤثری که در اثر حرارت از بین میروند، توصیه میشود. برای تهیهٔ خیساندهٔ سرد، مقدار مشخصی از پودر گیاه را در حجم معینی از آب ریخته، درِ ظرف را ۶ الی ۱۲ ساعت میبندند. سپس محتویات ظرف را صاف میکنند.

ali500
01-17-2012, 10:52 PM
آبتره


آبتَره، (نامهای دیگر: بولاغ اوتی، علف چشمه، شاهی آبی، ترتیزک آبی) (نام علمی: Nasturtium nasturtium-aquaticum, N. microphyllum) گیاهی دارویی از تیرهٔ شببوها به ارتفاع ۱۰ تا ۶۰ سانتی متر با برگهای کوچک به رنگ سبز تیره و گلهای خوشهای کوچک سفید و ساقههای خزنده است که از نقاط مختلف آن ریشههای کوچک و سفید خارج میشود و معمولاً در کنار جویها و باتلاقها میروید.
این گیاه مقدار قابل توجهی آهن، کلسیم و اسید فولیک و کمی هم ویتامینهای ث و آ دارد.

آهن قابل جذب آبتره از اسفناج هم بیشتر است و به همین جهت میتواند در بهبود کمخونی مؤثر باشد. کلسیم آن نیز بیشتر از شیر و ویتامین ث آن از پرتقال بیشتر است.


تاریخچه

آبتره به صورت وحشی در بسیاری از نقاط آسیا و اروپا میروید و انسانها از دوران باستان با آن آشنا بوده و خاصیتهای درمانی گوناگونی را به آن نسبت میدادند. این گیاه هم به خاطر این خاصیتهای دارویی و هم مزهٔ تند خوشگوار آن مورد علاقهٔ بسیاری بوده است. کسنوفون فرماندهٔ جنگی و مورخ یونانی از سربازانش میخواسته برای تقویت نیروی خود آبتره بخورند. وی همچنین در کتاب کورشنامه خود در توضیح زندگی پارسیان در مراکز تربیتی آنها به این نکته اشاره میکند که آبتره از غذاهای اصلی آنان بودهاست. در مورد کودکان مینویسد؛ «غذای عمدهٔ آنها نان و بولاغ اوتی است، که از خانه با خود میآورند و فنجانی دارند، که با آن از رودخانه آب میآشامند.» و در مورد نوجوانان؛ «غذای دیگر این نوجوانان، جز آنکه ذکر شد، فقط گوشت شکار است یا بولاغ اوتی.» یونانیان و انگلوساکسونها آبتره را برای درمان طاسی مصرف میکردهاند. جرارد (۱۶۳۳) آن را برای درمان یرقان سفید دختران جوان توصیه میکردهاست. فرانسیس بیکن هم خاصیتهای جادویی همچون جوان کردن زنان سالخورده را به آبتره نسبت دادهاست. ایرلندیها هم ارزش خاصی برای آبتره قائل بوده و آن را غذای دانایان و فرزانگان میدانستهاند.


اثر درمانی

تحقیقات متعددی از اثر ضدسرطانی آب تره حکایت داشتهاست.

در سال ۲۰۱۰ تحقیق در دانشگاه ساوتمپتون نشان داد که تنها پس از چند ساعت از گذشت مصرف حدود ۸۰ گرم آبتره، میزان مولکولهای ضدسرطانی در خون افزایش یافته و از رشد سلولهای سرطان پستان جلوگیری میشود. به این ترتیب این گیاه هم در جلوگیری از رشد سرطان پستان و هم در کمک به بهبودی مبتلایان به این بیماری و جلوگیری از عود آن مؤثر است.

مطالعهای که در ژورنال «همهگیرشناسی سرطان» در سال ۱۹۹۵ به چاپ رسید از کاهش پیشرفت سرطان ریه در افراد سیگاری با مصرف منظم روزانه ۵۷ گرم آبتره حکایت داشت.مطالعه دیگری در دانشگاه اولستر که در «ژورنال آمریکایی تغذیه بالینی» در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسید نشان داده که مصرف ۸۵ گرم آبتره در روز به مدت ۸ هفته حدود ٪۲۳ تخریب دیانای گلبولهای سفید بر اثر سرطان را کاهش میدهد. اثر مثبت آبتره در افراد سیگاری چشمگیرتر است که این احتمالاً به کمبود آنتیاکسیدانها در بدن سیگاریها مربوط میشود.

همچنین مقدار بالای ید در این گیاه آن را برای بهبود فعالیت غدهٔ تیروئید و درمان بیماران مبتلا به کمکاری تیروئید سودمند ساختهاست.

از ویژگیهای دیگر این گیاه مدر بودن، خلط آوری (که آن را برای بهبود سرفه و گلودرد مفید میسازد) و داشتن اسیدهای گوارشی (کمک به هضم غذا) است.

نام این گیاه در گویش لری استان فارس(منطقه کامفیروز) «بکلو» میباشد و برای بیماریهایی مثل زردی نوزاد استفاده میشود.


283

ali500
01-17-2012, 10:58 PM
اسپرزه
اسفرزه (نام علمی: Plantago psyllium یا Plantago ovata) یکی از گیاهان است و در ایران از جمله در بلندیهای بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد میروید.


این گیاه علفی و یکساله، بدون ساقه یا دارای ساقههای کوتاه و برگهای باریک، دراز و نوک تیز با سه رگبرگ سراسری در جهت طول برگ، گلهای کوچک آن به صورت سنبلههای استوانهای یا تقریبا مدور به طول ۵/۱ تا ۳ سانتی متر در راس دمگل ظاهر میشوند و محتوی دانههایی به رنگ قهوهای مایل به زرد هستند. ارتفاع این گیاه به ۱۰ تا ۳۵ سانتی متر میرسد. میوه این گیاه پوشینه، شکوفا، دو خانه و محتوی معمولاً یک دانه کوچک، لغزنده و به رنگ قهوهای در هر خانهاست . این گیاه به حالت خودرو روی چمنهای خشک، چراگاهها، مزارع رها شده، علف زارها، کنار راهها و جویبارها و بیابانهای بایر دیده میشود.


این گیاه در مرحله رویش بیشتر به آب و هوای خشک و سرد نیاز دارد ولی در طول دوره رسیدن بذر و برداشت نیاز به هوای خشک و آفتابی دارد. کاشت تا برداشت تکثیر بوسیله دانه و در زمینهای شنی قابل نفوذ، شخم زده و عاری از علفهای هرز صورت میگیرد. برای این کار ابتدا، شیارهایی به عمق ۴ تا ۵ سانتی متر و به فواصل ۶۰ سانتی متر، در زمین ایجاد میکنند. سپس دانهها را هنگام بهار در این شیارها میکارند و نیز غلطک ملایمی بر روی آنها میزنند، تا دانهها از قشر نازک خاک پوشیده گردند.

معمولاً پس از نمو دانهها و پیدا شدن گیاهان جوان، فاصله آنها را از یکدیگر به نحوی زیاد میکنند که هر پایه از دیگری لااقل ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر فاصله داشته باشد.مقدار بذر مورد نیاز ۵ تا ۷ کیلو گرم در هکتار است. طول مدت جوانه زنی ۷ تا ۱۰ روز میباشد. گیاه احتیاجات آبی متوسطی دارد، ۵ تا ۶ آبیاری سبک به دلیل سیستم ریشهای کوچک در طول دوره رویش برای گیاه کافی است، آبیاری دوم باید با یک وقفه ۱۰ تا ۱۵ روزه صورت گیرد. احتیاجات غذایی گیاه پایین است، ۵۰ تا۷۰ کیلو گرم در هکتار کود ازته در دو نوبت، ۲۰ تا ۳۰ کیلو گرم در هکتار کود فسفره و ۲۵ تا ۳۵ کیلو گرم در هکتار کود پتاس برای رشد گیاه کافی است.۶۰ روز پس از کاشت بذر گیاه به گل میرود و ۸ تا ۱۷ روز بعد آماده برداشت است. هنگامی که سنبلهها به رنگ قهوهای مایل به قرمز در آیند و برگهای پایینی خشک شوند و بیفتند و برگهای بالایی قهوهای رنگ گردند بهترین زمان برداشت است.



ترکیبات و اثر اسفرزه دارای اسید گالیک و تانیک و نیز گلیکوزیدی به نام اوکوبین( Aucubine) در قسمتهای مختلف و مقدار فراوانی لعاب است به طوری که با قرار گرفتن دانه در آب پوسته خارجی آن متورم میشود و پس از پاره شدن لعاب از آن خارج میگردد. در حدود ۳۰ درصد پوشش دانه اسپرزه را یک ماده جاذب آب تشکیل میدهد که موسیلاژ نامیده میشود و پس از خیس شدن و جذب آب، لعاب میدهد همین که دانه اسفرزه با آب آغشته شد در حدود ۱۰ برابر حجم خودش متورم میشود و به شکل لعابی در میآید .



خواص و کاربرد نرم کننده شکم، ضد زخم روده و معده، ضد حرارت و عطش، ضد اسهال ساده و خونی، ضد خونریزی سینه، نشاط آور و ضد تب و لرز. آن را در آب بریزید و بگذارید بماند و دائم به جای آب خوردن از آب آن میل کنید، اگر دائم جرعه جرعه نوشیده شود گرفتگی صدا که از گرمی و حرارت باشد را برطرف میسازد، در موارد کاهش درد و رفع خارش و قطع خونریزی بواسیر نافع است. آن را با عناب در آب بچسبانید و آب آن را صبح ناشتا بخورید و با آب آن بدن را هم بشویید خارش قسمتهای زنانه یا واژینال را برطرف میسازد. آب دم کرده آن را بنوشید، مدر است و برای سوزاک مفید میباشد. ۲۰ گرم در یک لیوان آب جوشانده و ۴ روز تکرار شود دافع سنگ کیسه صفرا است. اگر اسفرزه را با تخم شربتی و خاکشیر (هر کدام ۱۰۰ گرم) ترکیب کرده و هر روز یک قاشق سوپخوری آن را در ۲ لیوان آب حل کرده مصرف کنیم برای رفع خارش تن و تصفیه خون و باز شدن اشتها مفید است. هر روز صبح، ظهر و شب هر بار یک قاشق شربت خوری از آن را در یک فنجان آبجوش بریزید بعد با نبات شیرین نموده بخورید، اسهال خونی را درمان میکند، از خونریزی زیاد و قاعدگی جلوگیری مینماید. آن را بو دهید و هر روز بخورید. اسهالهای طولانی و مزمن را درمان میکند. لعاب آن را دائم در گلو قرقره کنید و هم جرعه جرعه بخورید، گلودرد را درمان میکند و اگر آب آن دردهان نگه دارید برفک و سوختگی و طاول و زخمهای دهان رادرمان میکند. آن را بکوبید، بعد با سرکه خمیر نموده و هر روز صبح و شب روی محل ضماد بگذارید سالک را درمان میکند.


284

ali500
01-17-2012, 11:06 PM
اسطوخودوس
اسطوخودوس یا اسطوقدوس در ترکی آذربایجانی (ایستی قودوز - isti quduz) (لاتینی استوخاس) (به انگلیسی: stoechas)، گیاهی است از سردهٔ لاواندولا که برگش شبیه برگ صعتر و از آن درازتر و باریکتر و گلش مایل به سفیدی و ساقش واحد و باریک و بیشاخ و در قد کمتر از شبری و قبه ٔاو متراکم از اجزاء شبیه به جو و بیتخم و مایل به سرخی و تندطعم و با اندک تلخی.

نامهای دیگر آن: خرام، خیر دشتی، شاهسپرم رومی، آنس الارواح، لاوند، ممسک الارواح، ضُرم، زغلیل، رزالذهب، خیری، خرام، خرامی، آلاله تلخ، گللاوند، شاه اسپرم روی میباشد.

در تنکابن آن را تروم مینامند.

اسطوخودوس (Lavandula) در بیشتر نقاط دنیا به حالت خودرو میروید مخصوصا در جنوب فرانسه ، مناطق مدیترانه و در تورنتو به مقدر زیاد وجود دارد و بسته به شرایط محیط و خاک به انواع مختلف ظاهر میشود. اسطوخودوس گیاهی است چند ساله به ارتفاع حدود نیم متر با برگهای متقابل ، باریک ، دراز سبز رنگ و پوشیده از کرکهای سفید پنبهای.

گلهای آن به رنگ بنفش و به صورت سنبله میباشد. قسمت مورد استفاده این گیاه ، گلها و سرشاخههای گلدار آن است. اسطوخودوس بوی بسیار مطبوعی دارد. طعم آن تلخ است و به علت بوی مطبوع آن در عطر سازی مصرف میشود. اسانس اسطوخودوس که از تقطیر گل و سرشاخههای گلدار این گیاه بدست میآید مایعی است زرد رنگ یا زرد مایل به سبز که دارای بوی مطبوعی است.


ترکیبات شیمیایی اسانس اسطوخودوس دارای حدود 40 درصد استات لینالیل است همچنین در آن ترکیباتی نظیر اسید بوتیریک ، اسید پروپیونیک و اسید والریک ، لینالول آزاد و ژرامبول وجود دارد.
خواص دارویی

برای رفع خستگی و آرامش چند قطره روغن اسطوخودوس را در وان آب گرم ریخته و برای مدت یک ربع ساعت در آن دراز بکشید.
گرفتگیها را باز میکند.
مقوی معده است.
ادرار آور میباشد.
معرق است و تب را پایین میآورد.
صفرابر بوده و کبد را بکار میاندازد و بیماریهای کبدی را برطرف میکند.
ضد تشنج است.
برای تقویت عمومی بدن خوب است.
کرمهای معده و روده را از بین میبرد.
بیماریهای سینه و سرفه را برطرف میکند.




در معالجه زکام موثر است.
از آن میتوان به عنوان مسهل و تمیز کننده استفاده کرد.
برای رفع بیماریهای مجاری ادرار مفید است.
برای برطرف کردن رعشه و سرگیجه حدود 5 گرم از پودر آن را با عسل مخلوط کرده و هر شب بخورید.
برای رفع فراموشی و تقویت حافظه از دم کرده اسطوخودوس استفاده کنید.
برای رفع بیخوابی یک قطره از روغن اسطوخودوس را روی یک تکه پنبه بچکانید و آن را داخل بالش خود قرار دهید خواب مطبوعی برای شما میآورد.
برای برطرف کردن غم و اندوه هر روز دم کرده اسطوخودوس بنوشید.
اگر دست و پای شما خواب میرود از این گیاه استفاده کنید.
برای پیشگیری از آب آوردن بدن دم کرده اسطوخودوس بنوشید.
زردی را برطرف میکند.
برای رفع حالت تهوع و سرگیجه مفید است.
سردرد و سردردهای یکطرفه را درمان میکند.
برای معالجه ضعف اعصاب مفید است.
طپش قلب را از بین میبرد.
آسم را برطرف میکند.




برای رفع ترشحات زنانه میتوانید از این گیاه استفاده کنید.
برای برطرف کرده سوء هاضمه یک قطره اسانس اسطوخودوس را در یک لیوان آب نیم گرم ریخته و یا یک فنجان از دم کرده آن را بنوشید.
اسطوخودوس درمان کنده رماتیسم ، آرتروز و نقرس است. برای این منظور کمپرس آنرا بر روی عضو مورد نظر بگذارید و یا اینکه 2 قطره روغن آنرا با یک قاشق روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و عضو دردناک را با آن ماساژ دهید.
زخمهای کهنه را با مالیدن اسانس اسطوخودوس که در الکل حل کردهاید برطرف کنید.
برای درمان بیماریهای ریوی 2 تا 3 قطره روغن اسطوخودوس را با یک قاشق غذا خوری روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و سینه و پشت بیمار را ماساژ دهید.
مالیدن پماد اسطوخودوس زخمها را ضد عفونی کرده و التیام میبخشد.
برای برطرف کردن بوهای نامتناسب در منزل چند قطره روغن اسطوخودوس را در آب ریخته و بگذارید به آرامی بجوشد عطر مطبوعی را در هوا پخش میکند.
برای رفع بیخوابی یک قاشق چایخوری پودر اسطوخودوس را با یک قاشق چایخوری پودر سنبلالطیب مخلوط کرده و در یک لیوان آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. این دم کرده را یک ساعت قبل از رفتن به رختخواب میل کنید تا بیخوابی شما برطرف شود.


طرز استفاده

دم کرده اسطوخودوس: حدود 5 گرم سرشاخه گلدار و یا گل این گیاه را در یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. مقدار مصرف این دم کرده 4 - 3 فنجان در روز است.
کمپرس اسطوخودوس: 30 گرم گل و یا سرشاخه گلدار این گیاه را با یک لیتر آبجوش مخلوط کرده و به مدت 10 دقیقه دم کنید.
اسانس و روغن اسطوخودوس را میتوانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانهها تهیه کنید برای مصرف یک قطره از آنرا با یک قاشق روغن بادام و یا روغن زیتون مخلوط کرده و برای ماساژ استفاده کنید. و یا یک قطره آن را روی یک حبه قند و یا یک قاشق عسل مخلوط کرده بخورید.

مضرات اسطوخودوس گیاهی است بیضرر که همه میتوانند از آن استفاده کنند. فقط برای اشخاص صفراوی مزاج خوب نیست و باعث آشفتگی میشود. اینگونه اشخاص باید آن را با سکنجبین یا کتیرا بخورند.


285


http://daneshnameh.roshd.ir

ali500
01-17-2012, 11:09 PM
افسنطین
افسنطین (Artemisia absinthium L, wormwood) گیاهی است علفی، پایا، به ارتفاع ٨٠-١٢٠ سانتیمتر.
گیاهی است دارویی و در طب سنتی برای دفع کرم روده استفاده میشده است. این گیاه به علت دارا بودن Thujone خاصیت روانگردان دارد.


نامهای دیگر افسنتین کبیر، مروه، کشوثای رومی، خترق، خاراگوش، قورت اودی، سینسوس، مجری، ربل، دسیسه، شیح رومی، افسنطین رومی، اسبسنت، سلیسینوس، افنیثون، کمثوثا، گولههنگ، واش، افسنتین بحری، شیح، افسنتین صغیر، ابسنتین، گندواش و کشوثا



خواص ۱. طبع آن گرم و خشک است. ۲. مقدار مصرف افسنتین از نیم تا ۲ گرم میباشد. ۲. برای درمان شوره سر۵۰ گرم گل افسنتین را در۵۰۰ سیسی آبجوش دمکرده سپس موهای خود را با آن ماساژ دهید. ۳. برای درمان کم خونی و لاغری ۱ گرم افسنتین را در ۲۰۰ سیسی آبجوش دمکرده صاف نموده با عسل شیرین کنید قبل از ناهار و شام یک استکان میل شود. ۴. خانمهایی که قاعدگی نامنظم دارند ۲۰۰ گرم گل افسنتین را به مدت سه هفته در ۲۰ سیسی آب خیسانده کمی الکل ۹۶ درجه به آب اضافه نموده ۲۰ روز بگذارند بماند صاف نموده هر روز قبل از ناهار و شام یک قاشق چایخوری میل شود. ۵. اشخاصی که دچار بیخوابی و عصبانیت میشوند ۲۰ گرم گل افسنتین را در یک لیتر سرکه ریخته ۱۵ دقیقه جوشانده سپس صاف نموده در یک شیشه رنگی ریخته هر گاه دچار عصبانیت یا بیخوابی شدند با این محلول دو طرف پیشانی خود را ماساژ دهند تا به خواب عمیقی فرو روند.


286

ali500
01-17-2012, 11:16 PM
آقطی سیاه


آقطی سیاه (Sambucus nigra) که در مناطقی از ایران انگور کولی و خمان کبیر نیز نامیده میشود درختچهای است که ارتفاع آن در نواحی مساعد به ۱۰ متر میرسد. این درختچه معمولاً در کنار جادهها و حاشیه جنگلها و در نواحی مرطوب و سایهدار میروید.

کلیات گیاهشناسی

آقطی سیاه از زمانهای قدیم مورد مصرف مردم بوده و از آن برای رفع امراض مختلف مانند دفع بلغم و صفرا استفاده میکردهاند. برگهای آن سبز رنگ، بیضوی، دندانه دار، بیدره و مرکب از ۵ تا ۷ برگچه میباشد. اگر برگها شکسته و مالش داده شود بوی بدی از آن متصاعد میشود.همه قسمت سبز گیاه سمی هستند.
گلهای آن سفید و خوشهای است که در اواخر بهار ظاهر میشود. میوه آقطی سیاه گوشتی، ریز مانند انگور و برنگ آبی سیر میباشد. قسمت مورد استفاده این درختچه گل، برگ و پوست داخلی ساقه آن است. آقطی سیاه در ایران در نواحی آذربایجان و همدان میروید.
نامهاي ديكرآقطي: خمان-سبوقه-خمان كبير-آقطي سياه-تر-دارگن-انكوركولي-خمان صغير-پلم-پلخون-شون و آقطي سرخ مي باشد


ترکیبات شیمیایی

پوست این درختچه و برگ آن دارای موادی مانند سامبوسین Sambucine سامبو نیگرین Sambunigerine، کولین، سیکوتین Cicutine و مقدر کمی نیترات پتاسیم میباشد. در گلهای آن الدرین Elderine و مقدر کمی اسانس وجود دارد. میوه آقطی سیاه درای کریزان تمین Chrysanthemin، مواد قندی، اسانس، صمغ، اسید والزیانیک و اسید استیک میباشد.


خواص داروئی

آقطی سیاه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است. پوست ثانوی (داخلی) ساقه و ریشه آن از نظر طبی موثرترین قسمتهای این گیاه است.
۱- در درمان رماتیسم و درد مفاصل موثر است.
۲- ادرارآور است.
۳- ملین و ضد یبوست میباشد و بهترین دارو برای رفع یبوست در افراد سالخورده و کسانی است که انقباضات روده بزرگ در آنها ضعیف شدهاست.

۴- دم کرده برگهای خشک شده آن در رفع اسهال موثر است.
۵-برای برطرف کردن درد و التیام بواسیر، برگهای تازه این گیاه را له کرده و یا اینکه از آن پماد تهیه کنید و روی بواسیر دردناک بگذارید.
۶- درمان کننده استسقاء یم باشد و آب اضافی را از بدن و از بین انساج خارج میسازد.
۷- برای از بین بردن خارش بدن، پوست ساقه آنرا در روغن بجوشانید و سپس آنرا صاف کرده و بگذارید سرد شود. این روغن را روی قسمتهایی که خارش دارد بزنید.
۸- برای جوشخوردن استخوان و مداوای شکستگی استخوان، از دم کرده ریشه این درختچه استفاده کنید.
۹- دم کرده گلهای خشک شده آقطی سیاه درمان کننده گریپ، سرما خوردگی، بیماریای دستگاه تنفسی و نقرس میباشد.
۱۰- جوشانده گلهای خشک شده این گیاه برای معالجه برونشیت و ذات الجنب مفید است.
۱۱- بخور گلهای آقطی سیاه برای درمان بیماریای سل مفید بوده و اخلاط چسبناک را از گلو خارج میسازد.
۱۲- بیماریهای کلیه و مجاری ادرار را درمان میکند.
۱۳- سنگ کلیه را خارج میسازد.
۱۴- شیرمادران شیرده را زیاد میکند.
۱۵- در درمان بیماریهای صرع مفید است.
۱۶- جوشانده گلهای خشک شده آقطی سیاه را بصورت کمپرس روی زخمهای اگزما بگذارید اثر مطلوب خواهد داشت.
۱۷- خوردن میوه آقطی سیاه مالیده آن به سر باعث سیاه شدن مو و تقویت مو میشود.
۱۸- جوشانده گلهای آقطی سیاه را روی سوختگیها بگذارید و کمپرس کنید ف اثر شفابخش درد.
۱۹- برای از بین بردن ورم چشم میتوان چشم را با جوشانده گلهای این گیاه شستشو داد.
۲۰- جوشانده برک این درخت آفت درختان و سبزیجات را از بین میبرد.
۲۱- اگر پوست حساس درید برای شستن صورت یا پاک مدرن آرایش از دم کرده آقطی سیاه استفاده کنید.
۲۲- برای شادابی پوست صورت از بین بردن لکهها و کک و مک میتوان از ماسک زیر استفاده کدر:
گلهای خشک شده آقطی سیاه را دم کنید و مقدری پودر باقلای خشک را در ظرفی بریزید سپس دم کرده آقطی سیاه را روی آن ریخته و خمیری تهیه کنید. این خمیر را بصورت ماسک روی صورت بگذارید و پس از یک ربع ساعت بجوشانید این ماسک را هر روزه روی پوست خود بگذارید تا صورت را جوان و شاداب کند.



طرز استفاده:

۱) جوشانده : مقدر ۶۰ گرم پوست ساقه، برگ و یا میوه این درختچه را در یک لیتر آب ریخته و بگذارید آهسته بجوشد تا حجم آن به نصف برسد. سپس آنرا صاف کنید.

۲) شراب آقطی سیاه: ۱۵۰ گرم پوست ساقه یا ریشه این گیاه را در یک لیتر آب شراب سفید ریخته وبگذارید بمدت ۱۵ روز بماند البته هر روز آنرا هم بزنید. پس از اینمدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهدری کنید. مقدر مصرف این شراب یک قاشق سوپخوری و سه بار در روز است.
۳) سرکه آقطی سیاه: ۱۰-۲۰ گرم برگهای خشک شده این درختچه را در یک لیتر سرکه ریخته و بگذارید تا مدت دو هفته بماند و هر روز آنرا بهم بزنید . پس از این مدت آنرا صاف کرده و در شیشه دبست نگهدری کنید. مقدر مصرف این شراب سوپخوری و سه بار در روز است.

۴) دم کرده آقطی سیاه: مقدر ۱۰۰ گرم گل خشک شده این درختچه را در یک لیتر آبجوش ریخته و بمدت ۱۰ دقیقه دم کنید. از این دم کرده یم توانید برای شستشوی زخمها استفاده کنید.
۵) شیره یا آب میوه: میوههای رسیده آقطی سیاه را فشار داده تا شیره آن خارج شود. مقدر مصرف این شیره یک قاشق چایخوری مخلوط در یک لیوان آب میباشد.
۶) شراب آقطی سیاه: آب میوه را گرفته و با هم وزن آن قند مخلوط کنید. سپس این مخلوط را بجوشانید ا شربت غلیظی بدست آید.

مقدر مصرف این شربت یک قاشق غذا خوری قبل از هر غذا است


مضرات

استفاده زیاد از آقطی سیاه ممکن است باعث تهوع و همچنین ورم روده ها شود.
آقطی سیاه سرد است و بنابراین افراد سرد مزاج حتماً باید آنرا با عسل بخورند.



287

ali500
01-17-2012, 11:21 PM
اکالیپتوس

اکالیپتوس درختی از تیره موردیها که اصلش از استرالیا است و در آن سرزمین تشکیل جنگلهای انبوهی میدهد و ارتفاع آن به ۱۴۵ متر و محیط تنه آن به ۲۵ متر میرسد.

فواید گیاه

هنگام سرماخوردگی برگهای خشک شده این گیاه را جوشانده و یا عصارهٔ آن را از دارو خانهها دریافت کنیدیاآدامس آن را بخورید و بعد آن را در دستگاه بخور بریزید براي از بين بردن شپش پودر اكاليپطوس را مانند حنا روي سربگذاريد سپس بشوييد براي درمان بيماري قند1يا2برگ اين گياه را دم كرده با احتياط ميل كنند زيراين گياه سمي است بخوراين گياه در صورتي كه تب نداشته باشيد دفع كننده اخلاط است .

290

ali500
01-17-2012, 11:28 PM
انجدان رومی
انجدان رومی گیاهی است علفی و دارای ساقه ضخیم استوانه است به قطر سه تا چهار سانتیمتر و به ارتفاع یک تا دو متراست. این گیاه برگهایی ضخیم، گوشتدار، منقسم به برگچههایی با ظاهر لوزی شکل و دندانههای نامساوی به رنگ سبز تیره و منتهی به دمبرگ استوانهای مشخص دارد.
گلهای انجدان رومی بسیار کوچک به ابعاد سه میلیمتر، به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مرکب به دوازده شعاع نابرابر هستند و زنبورعسل از گلهای آن، غذای پرارزشی به دست میآورد. قسمت مورد استفاده گیاه ریشه آن است که بویی معطر و طعمی تلخ، گزنده و کمی شیرین دارد و دارای خواص دارویی بسیار است.


مصارف دارویی ریشه انجدان رومی معده را تقویت میکند و هضم کننده غذاست و مصرف آن در نارساییهای کبدی و کلیوی موثر است.
این گیاه با نام دیگر کاشن در از بین بردن بیماریهای پوست مفید است و ضعف عمومی را برطرف میکند. مصرف انجدان رومی در آب آوردن بافتهای بدن، آب آوردن قوزک پا، ورم کلیه، ورم مثانه، دفع ادرار، رماتیسم موثر ذکر شده است.




این گیاه درمیان سبزیهای اروپاییها جایگاه ویژهای دارد. مزهٔ آن مانند کرفس است.
پراکنش جغرافیایی در ایران انتشار جغرافیایی این گیاه در مناطقی مانند مازندران، گیلان، آذربایجان، تهران و خراسان ذکر شده است.

291

ali500
01-17-2012, 11:30 PM
آویشن


آویشن (در انگلیسی Thymus vulgaris) یکی از شناخته شدهترین گیاهان دارویی از تیره نعنا است. آویشن درختچهای کوتاه و پرشاخه است که برگهای نازک و متقابل دارد. دارای گلهایی سفید چتری و منفرد است. گونههای مختلفی از آن در کوهستانهای ایران بویژه در کوه پایه های شهرستان اقلید میروید. در همدان به آن آزربه و در کوخرد هرمزگان به آن اَوشُه میگویند. در جلگهدشتهای میانی استان بوشهر نیز میروید و در گویش دشتی بوشهری به آن اُوشِه میگویند. آویشن در طب سنتی ایران و اروپا، مصرف دارویی دارد. این گیاه علفی و معطر، دارای خواص دارویی بسیاری است و از آن در صنایع غذایی، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده متنوعی میشود. قسمتهای دارویی این گیاه، سرشاخههای آن و برگ خشک شده آن است.



آویشن در طب سنتی

در طب سنتی از این گیاه به عنوان ضد اسپاسم، درمان سیاه سرفه، برونشیت، عفونت ریه، سرماخوردگی، آنفلوآنزا و برای درمان نفخ و گرفتگیهای عضلانی استفاده میشود. اسم کهلیک اوتی (کاکوتی) برای گیاه Ziziphous L است نه برای گیاه Thymus L.

آویشن در طب نوین

استفاده امروزی و ثابت شده گیاه آویشن برای درمان آسم، سرفههای خشک مکرر، آمفیزم و برونشیت است. چای دم کرده آن را نیز برای درمان عفونت گوش میانی، نفخ و تهوع استفاده میکنند، عصاره آویشن حاوی مادهای به نام «تیمول»است که برای بیماری آسم مفید است. حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، مفصلی و روماتیسمی مفید است. ضماد آویشن برای نیش و گزیدگی حشرات موثر است .در حاملگی مصرف این گیاه ممنوع است اما در دوران شیردهی منعی ندارد.

روش مصرف

برای مصرف این گیاه، ۱ تا ۴ گرم پودر خشک گیاه را در یک لیوان آب جوش دم کرده (به مدت ۲۰ دقیقه) بریزید. پس از صاف کردن محلول را شیرین کرده و ۳ بار در روز مصرف شود.
در التهاب حنجره و لوزهها و برای درمان آفت به صورت غرغره کردن استفاده شود. برای این منظور، یک استکان از پودر گیاه را در چهار استکان آب جوش آهسته به مدت ۲۰ دقیقه جوشانیده و پس از صاف کردن، برای شست وشوی دهان استفاده شود.
فرآوردههای دارویی مختلفی از این گیاه ساخته شده و به طور گسترده مورد مصرف بیماران قرار میگیرد. از فرآوردههایی که به تأیید «نظارت بر امور دارو وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» رسیدهاست میتوان«شربت هانی تیم»و «شربت توسیان»، «قطره توسیگل»، «قطره توسیوین»، «قطره تیم آرتا» و «شربت تیمکس» «شربت تیمیان» و«شربت برونکوتیدی» را نام برد. این فرآوردهها، همگی ضد سرفه و خلط آور هستند و ایمنی مصرف آنها در دوران شیردهی و بارداری به اثبات نرسیدهاست.
آویشن عامل تصفیه کننده خوبی بوده و در درمان بیخوابی و امراض جهاز هاضمه مفید است. اگر ۵ تا ۱۰ گرم اویشن را در یک لیتر آبجوش دم کرده و با کمی عسل به بیماران مبتلا به تنگی نفس و کلیه و مثانه و درد مفاصل و سیاتیک و خونریزیهای رحم و ترشحات غیر طبیعی زنان بدهید در دفع بیماری آنها موثر واقع خواهد شد.
آویشن برای جلوگیری از ریزش مو نیز موثر است. ۲۰ گرم اویشن را در یک لیتر آب جوشانده شود و هرچند روز یک بار به سر مالیده شود. ضمناً در خوردن آویشن نباید زیاده روی کرد زیرا باعث بروز البومین در ادرار میشود.

292

ali500
01-17-2012, 11:37 PM
باباآدم

بابا آدم که باردان، فیلگوش و آراقیطون (Arctium) نیز نامیده میشود گیاهی است علفی و دوساله از تیره گلستارهایها (Asteraceae). گیاهی است که به اندازه یک متر و نیم تا دو متر ارتفاع رشد میکند. با برگهای درشت و خشن و سبز رنگ با گلهای توب مانند و به اندازه فندق یا بزرگتر از آن در باغچه و کنار آبها و یونجه زارها مراتع و مزارع می روید. این گیاه در اطراف تهران، البرز، راه چالوس، خراسان، کرمان، رودبار، تفرش، اروپا، شمال آمریکا میروید و در بعضی نقاط پرورش داده میشود.

ترکیب شیمیایی

از تجزیهٔ شیمیایی ریشهٔ بابا آدم مواد زیر بدست آمدهاست : اینولین، پلی استیلنها، آرکتیک اسید، پروپیونیک اسید، بوتیریک اسید، لوریک اسید، استئاریک اسید، پالمیتیک اسید، هورمونهای گیاهی، تانن و پلی فنولیک اسید. از تجزیهٔ شیمیایی تخم بابا آدم موارد زیر بدست آمدهاست: یک گلوکزید تلخ بنام Arctin، کلروژنیک اسید، لاپائول A,B، ژرماکرانولید . از تجزیهٔ شیمیایی برگهای بابا آدم موارد زیر بدست آمدهاست: آرکتیول، فوکینون، فوکینانولید، بتا- ئودسمول، پتازیتولون، اِرِموفیلن، تاراکساسترول. بطور کلی دم کرده یا جوشانده برگ، ریشه و تخم بابا آدم خاصیت ضد میکروبی و آنتی تومور دارد.

کاربرد درمانی

ریشه، برگ تخم و میوه بابا آدم برای درمان سرطانها، رماتیسم، نقرس، ناراحتیهای معده، کلیه، بیماریهای پوستی حتی ریزش موواگزما، گلو درد، ورم لوزهها، سرفه، سرخک، بر زخمها و آبسهها و مرض قند کاربرد دارد.

مقدار و طرز مصرف

در بیماریهای فوق به دو صورت خوردنی و مالیدن بر پوست مصرف میشود:

به نسبت ۴۰ تا ۶۰ گرم پودربرگ یا ریشه و یا تخم گیاه را درچهار لیوان آب جوش دم کرده صبح و ظهر و شب بیمار یکاستکان با شکر تناول مینمایند.



برای درمان بیماریهای پوستی و ریزش مو و یا سرطان پوست جوشانده غلیظی از برگ، ریشه یا تخم گیاه تهیه کرده روزی چند مرتبه بر محل بمالند.



294

ali500
01-17-2012, 11:43 PM
بادرشبو


بادرشبو (نام علمی: Dracocephalum moldavica) نام یک گیاه دارویی و گونهای است از جنس دسکوراینیا.

این گیاه بویی خوش و دلپذیر همچون بوی بادرنجبویه دارد. آن را التیامبخش زخم میدانند و از عرق بادرشبو به عنوان تقویت کننده قلب و آرامبخش استفاده میشود. آن را دارای خواص آرامشبخش، اشتهاآور و ضدنفخ نیز دانستهاند. در ایران سه دارو از این گیاه تهیه شدهاست.



پراکنش

به حالت وحشی و خودرو در بعضی از نواحی جنوبی اروپا، جزیره سیسیل، مولداوی و جنوب غربی آسیا مانند ایران. در ایران: شمال غربی ایران، آذربایجان، تبریز (بصورت پرورش یافته در باغچه ها)، ارومیه (مزرعه دیز سیامک)، یزدده بالا در نزدیکی یزد، مازندران در جنگلهای مرطوب. ازتیره labiateaeیا lamiaceae

295

ali500
01-18-2012, 09:57 AM
بادرنجبویه


بادَرَنجبویه یا بادَرَنگْبویه یا وارَنگبو (Melissa officinalis) گیاهی است معطر و علفی چندساله، خاستگاه اصلی آن شرق مدیترانهاست و در بعضی از نقاط آذربایجان نیز یافت میشود.

این گیاه از راسته لبگلیها (Lamiales) و تیره نعنائیان (Lamiaceae) است. خواص درمانی: آرام بخش اعصاب. ضد بیماریهای قلب. معده و روده و مفرح و نشاط آور میباشد.

این گیاه به اشکال مختلفی از قبیل اسانس، عصاره روغنی، روغن، پماد، کمپرس و دمکرده استفاده میشود. اسانس این گیاه در آرام کردن درد معده با منشاء عصبی، احساس چنگزدگی در معده، تپش قلب، سردردهای یک طرفه، سرگیجه، عصبانیت، بیخوابی، استفراغهای دوران بارداری، کم خونی دختران جوان، درد عصبی دندان و رفع تندخویی در دختران جوان و زنان مؤثرست.

296

ali500
01-18-2012, 10:02 AM
بارهنگ



بارهنگ (Plantago major L) گیاه چندسالهای از تیره بارهنگ است. نام آلمانی Spitz Wegerich نام آذربایجانی بیزووشا


رده بندی علمی



kingdom:Plantae



divisionMagnoliophyta



class Magnoliopsida



order:Lamiales



family:Plantaginaceae



jenus p;antogo



pecies: P. major


بارهنگ گیاهی است پایا، ظاهراً بی کرک یا کمی کرکپوش با بن و ریشهای کوتاه است. ساقه آن به طول ۷۰-۱۰ سانتی متر، متعدد ایستاده یا خیزان، فاقد شیار، مساوی یا کمی بلندتر از برگها است. برگهای آن تماماً طوقهای، تخم مرغی پهن با ۹-۳ رگبرگ قوی و برجسته، کامل یا در حاشیه سینوسی، بی کرک یا کرکپوش، دارای دمبرگ نسبتاً بلند. گلها سبز متمایل به قهوهای، کوچک مجتمع در خوشههای دراز استوانهای. موسم گلدهی گیاه اردیبهشت تا شهریورماه است. دانههای این گیاه تیره رنگ، کوچک و تخم مرغی شکل و در میوهای پوستینه که به صورت کپسول تخم مرغی بوده و دارای ۲ خانه و محتوی ۸-۴ دانهاست قرار دارند. دانهها را از اواسط فصل بهار به بعد جمع آوری مینمایند.


ترکیبات شیمیایی

دانه بارهنگ دارای چربی، صمغ، موسیلاژ، ترکیبات گلوکزیدی است.


خواص درمانی

بارهنگ به همراه قدومه و به دانه مخلوطی درست میکنند که به عنوان نرم کننده سینه و برطرف کننده سرفه وخارشهای گلو مصرف سنتی دارد. خواص درمانی ریشه، برگ و دانه این گیاه اثر نرم کننده دارد و از آنها به عنوان تصفیه کننده خون، آرام کننده ناراحتیهای آسم مرطوب، اسهالهای ساده و ورم مخاط دهان استفاده میشود. جوشاندهٌ دانه بارهنگ در رفع بیماریهای التهابی کلیه و مثانه موثر است.

اگر برگ تازه بارهنگ به مدت چند ساعت در آب جوشیده قرار بگیرد، سپس قطعات آن بر روی زخمهای باز قرار گیرد، نه تنها زخمها را از خطر آلودگی حفظ میکند، بلکه سرعت بهبود را باعث میشود. جوشاندهٌ ریشه گیاه همراه با عسل، اگر به صورت غرغره مصرف شود، ورم حلق را از بین میبرد. برگ تازه و له شدهٌ بارهنگ اگر در محل گزیدگی زنبور عسل و پشه مالش داده شود درد را تسکین میدهد.

میزان مصرف جوشانده 50 تا 100 گرم ریشه یا برگ بارهنگ در یک لیتر آب به مقدار سه فنجان در روز مجاز است. این گیاه در جاهای مختلفی می روید و انواع مختلفی دارد. معمولاً از دانههای این گیاه استفاده میشود.

از این گیاه برای ناراحتیهای تنفسی استفاده میشود و یکی از گیاههای لعاب دار و دارای ماده سافورین است. دانههای آن را در آب خیس میکنند.
این گیاه عوارض جانبی ندارد. از برگ این گیاه به وفور استفاده میشود و برگ آن خاصیت ضد عفونی کننده دارد و همچنین دانه این گیاه هم خاصیت ضد عفونی کننده و خلط آوری خوبی برای دستگاه تنفسی دارد.

محل رویش

گیاه بارهنگ در منطقه وسیعی از دو قاره اروپا و آسیا و همچنین شمال آفریقا و آمریکای شمالی میروید. در ایران تقریباً در تمام نقاط میروید.


297

ali500
01-18-2012, 10:07 AM
باریجه


باریجه، کما یا قسنی (Ferula gummosa) گیاهی خودرو از خانواده چتریان میباشد. از شیره ریشه آن مادهای معطر گرفته میشود که در زبانهای اروپایی galbanum خوانده میشود و کاربرد دارویی دارد.

در کتب قدیم با نام «انجدان» و در زبان سریانی «انگدان اوگاما» خوانده میشد. گیاهی جدا گلبرگ و شامل ۱۵۰ جنس و در حدود ۳۰۰۰۰ گونه میباشند.

باریجه گیاهی پایا با ساقه ضخیم به ارتفاع ۱ تا ۲ متر و برگهایی به رنگ سبز مایل به خاکستری و پوشیده از تار به طول ۳۰ سانتیمتر بوده، رشد گیاه بصورت روزت بوده و از سن پنج سالگی به بعد با ایجاد ساقه گل دهنده به مرحله زایشی وارد میگردد.
گیاه باریجه در طول عمر تنها یک بار به گل نشسته و بذر میدهد و پس از آن از بین میرود. گلهای آن زرد و مجتمع به صورت چترهای مرکب و عموماً به صورت دستجات فراهم در قسمتهای فوقانی ساقه ظاهر میگردد. میوه بیضی شکل و دراز به طول ۲/۱۲ تا ۲/۱۵ میلیمتر و عرض ۸/۵ تا ۸/۶ میلیمتر میباشد که کناره آن باریکتر از نصف قسمت محتوای دانه میباشد.


این گیاه در مناطق کوهستانی مرکزی و شمال شرق ایران میروید. ریشهٔ آن در زمین مانند چغندر قند و به رنگ قهوهای مایل به سیاه است. با بریدن لایهای نازک از این ریشه مایعی صمغ مانند به رنگ شیر بیرون میزند که در اثر گذشت زمان که در اصطلاح «مدار» خوانده میشود به زرد و سپس قرمز تغییر رنگ میدهد.

ابزارهایی که برای بهرهبرداری از این گیاه استفاده میشود عبارتست از: تتیشه برای کندن پای آن که در اصطلاح به این عمل «پاورداری» گفته میشود. تیغی دسته دار و به شکل داس با دستهای چوبی و بلند به اندازهٔ ۴۰ سانتیمتر برای بریدن لایهای نازک از روی ریشه که در اصطلاح اهل فن بِبُرّی (با تشدید را) خوانده میشود.
پیش بند برای بستن جلوی سینه مثل پیش بند آشپزخانه برای جلوگیری از چسبیدن شیرهٔ گیاه به لباس در حین برداشت آن. و کالتیک قوطی حلبی برای انباشتن شیرهٔ قرمز شدهٔ گیاه و انتقال آن به حلبهای ۲۰ کیلویی. شیرهٔ گیاه که پس از برداشتن لایهٔ نازک برون زدهاست و با گذشت چند روز رنگ آن به زرد و سرخ تغییر کرده با وسیلهای به نام «کارد» که ملاقه مانند و بادستهٔ چوبی کوتاه است از روی بدنه ریشه برداشته شده و باز با ببری لایهای دیگر بریده میشود. پس از چند روز شیرهٔ بیرون آمده تغییر رنگ داده عمل گرفتن آن از سر گرفته میشود.
بریدنها و گرفتنها تا جایی که در ریشهٔ گیاه شیر باشد ادامه میابد. فصل انجام این کار از اواخر بهار تا پایان تابستان است. نام محلی آن در زبان مردم اقلید فارس و بیدک وآباده فارس، قاسنی (بر وزن کاسنی) است. و به کسانی که شغل باریجهگیری دارند قاسنیزن گفته میشود.
صمغ آن بویی خوش دارد و آتشگیر است. برخی دیگر از نامهای قدیم و جدید آن: به فارسی بارْزَد (نیز به صورتهای بیرْزَد/ بیرْژَد / بیرْزَه / بیْرژَه / بیْرزَی؛ ولی مؤلف برهان قاطع بارْزَد را معرّب بیرزد دانستهاست )، وَشا / وِشا، و جز اینها (به زبان عامّة اندلس؛ ابن بیطار، ج 4، ص )



مشخصات

صمغی است با نام علمی Ferula golbaniflua و نام انگلیسی آن galbanum از خانواده Umbelliferae بر اثر شکافی که بر روی ساقه گیاه بوجود میآورند و یا در اثر نیش حشرات شیره آن خارج شده و در مجاورت هوا سفت شده به رنگ زرد، قهوهای یا سبز بدست میآید. شیره این گیاه شبیه انغوزهاست.

خواص

1. طبع آن خیلی گرم و خشک است. 2. جهت خردکردن سنگ مثانه و کلیه این صمغ را با عسل مخلوط کرده میل شود. 3. برای خارج کردن جنین مرده و مشیمه صمغ را با سرکه و مرمکی رقیق کرده میل کنید. 4. جهت درمان بواسیر کمی از صمغ آن را در آب حل نموده به مدت 3 روز بنوشید. 5. جهت تسکین درد پهلو و کمر صمغ را در عرق گزنه حل نموده با روغن زیتون مخلوط نموده به صورت ضماد در محل درد بگذارید.

298

ali500
01-18-2012, 10:14 AM
برگ بو (Laurus nobilis)

اطلاعات کلی

برگ بو به صورت درختچه و درخت یافت می شود. معمولا درتمام فصول سال سبز است و طول درخت های آن به ده متر هم می رسد. در بسیاری جاها برای تزیین باغ ها استفاده می شود، اما استفاده ی اصلی آن در آشپزی و به عنوان داروی گیاهی است. اصل این رستنی از منطقه ی مدیترانه است و درتمام مدیترانه به عنوان عطر غذا از آن استفاده می شود.

تشریح درخت

به صورت درختچه و درخت یافت می شود. اقسام کلی آن بین پنج تا ده متر رشد می کند. ساقه ی آن به صورت راست و مستقیم رشد می کند و از دور به شکل جام وارونه یا سرو است. برگ های آن ساده و همیشه سبز تیره است و بین سه تا نه سانتیمتر رشد می کند. میوه (دانه های) این درخت طی ماه های فروردین و اردیبهشت به بار می نشیند و به رنگ سبز مایل به زرد است که طی ماههای تابستان به سیاهی می گراید. این درخت از مقاومت خوبی برخوردار است و در مزارع و زمین های زیادی با تنوع آب و هوایی مختلف رشد می کند، لیکن در مقابل سرمای زیاد حساس است.

روش تکثیر

درخت برگ بو از طریق کشت دانه نشا و قلمه زنی به دست می آید، لیکن به دست آوردن آن ازطریق کشت دانه پروسه ای کند و طولانی تراست. از درختان کم توقع به شمار می آید و نیازمند توجه و مراقبت زیاد نیست و نیازمند آبیاری زیا دی نیست.

بهره های گیاهی

این گیاه استفاده ی گیاهی و دارویی زیادی دارد. در اروپا و حوزه ی مدیترانه، آمریکای شمالی و بخشی از مکزیک برای آشپزی استفاده می شود. باید توجه داشت که برگ های خشکانده ی درخت درآشپزی استفاده می شود و نه برگ های سبز آن، زیرا برگ های سبز ممکن است خواص منفی داشته باشد. چنانچه برای طعم و عطر بخشیدن به غذا بویژه غذاهای گوشتی و ماهی از این گیاه استفاده می کنید، لازم است برگ خشکیده ی آن را به صورت درسته و کامل در غذا بیاندازید و پیش از سرو غذا آن را از ظرف خارج کنید؛ زیرا خوردن این برگ معمول نیست و دارای طعمی قوی است.
استفاده ی زیاد از این گیاه (بیش از چند برگ در غذا) ایجاد مسمومیت می کند.
در پزشکی برای تقویت معده و به عنوان اشتها آور و نیز برای هضم غذا و به عنوان ادرار آوراستفاده می شود. همچنین از جوشانده و روغنی که از آن تهیه می شود در تورم های موضعی استفاده می کنند.


299

ali500
01-18-2012, 10:19 AM
برگ سنا



برگ سنا (coronilla varia) گیاهی از تیره بقولات، علفی و پایا با ریشهای عمیق و ساقهای بالارونده پرشاخه و برگهای تکشاخهای متناوب هستند.


خواص دارویی:

ملین، مدر بول، تسکین دهنده اضطراب قلبی و تسکین دهنده آسم.


سنا را از برگهای خشک شده انواع کاسیاها بالاخص کاسیا اکوتیفولیا «سنای اسکندریه» و کاسیا انگوستیفولیا «سنای هندی» یاتی نولی، از تیره نخود به دست میآورند این گیاه در طبیعت به صورت بته و درختچهها ی کوچک یک متر وجود دارد، بومی آفریقا و هندوستان بوده و به صورت وحشی و کشت شده یافت میشود. برگها به صورت پر مانند روی ساقهها قرار گرفته، بیضی شکل و نوک تیز میباشند، رنگ و اندازه آنها در گونههای مختلف فرق میکند مثلاً رنگ کاسیا اکوتیفولیا سبز زیتونی. در صورتی که رنگ انگوستیفولیا مایل به زرد است. بوی آن مشخص و طعم آن ابتدا کمی شیرین و سپس تلخ و زننده میگردد.


ترکیبات ماده مؤثر آن جزء دسته انتراکینون گلی کوزیدها بوده و عبارتنداز: سنوزید B , A (۵/۲ درصد) و مقدار کمی سنوزید D , C میباشد. این ترکیبات در اثر آبکافت تبدیل به رئین و الوا مودین میگردند. علاوه بر ترکیبات فوق دارای مقداری رزین «امتیک»، مقدار کم روغن فرار، موسین، و مشتقات فلاونها مثل کامفورید، کامفورول و ایزورامنتین میباشد.


خواص درمانی فرآورده خیسانده برگ آن را به عنوان یک مسهل سالم مورد استفاده قرار میدهند و میوه سنا نیز خاصیت مسهلی داشته ولی اثر آن ملایم تر میباشد.


از بیشتر گونههای آن جهت درمان یبوست استفاده می کنند. برگ همه ی گونهها به خاطر وجود ترکیباتی به نام"انتراکینونها" تلخ می باشد.
با وجودی که گونه ای از سنا در جنوب ایران و در حوالی خلیج فارس می روید، ولی به دلیل نیاز زیاد به این گیاه، عمده ی آن وارداتی است. گرچه گونه ی ایرانی و نوع وارداتی از نظر گیاهشناسی با هم متفاوت می باشند، ولی از نظر خواص ضد یبوست مشابه هستند.
میزان مصرف روزانه ی برگ سنا برای افراد بزرگسال، بین نیم تا یک گرم است که می توان بر روی آن حدود یک استکان آب ریخت و 10 دقیقه جوشاند، سپس صاف کرد و میل نمود.



بهترین زمان مصرف شب هنگام است.
گرچه می توان این محلول تلخ را با نبات یا عسل شیرین کرد، ولی تلخی آن کاملاً از بین نمیرود.

در مصرف سنا نباید زیاده روی کرد، چرا که ممکن است باعث اسهال شدید گردد. همچنین نباید از سنا به طور ممتد و طولانی استفاده کرد، چون باعث تنبلی روده می گردد. بهتر است پس از دو هفته استفاده، یک یا دو هفته مصرف آن را قطع نماییم.



نکته قابل توصیه دیگر این است که سنا نباید در افراد کمتر از ده سال مصرف شود.


با توجه به اینکه در سالهای اخیر برای رفع یبوست از سنا به طور وسیع در جهان استفاده می شود، صنایع داروسازی قرص آن را تهیه نموده که در داروخانههای ایران موجود می باشد.


قرص سنا را می توان بین 2- 1 عدد در روز مصرف کرد که از نظر مزه، شبیه به جوشانده ی این گیاه نیست.

300

ali500
01-18-2012, 10:28 AM
برنجاسف


بـِرِنجاسَف گیاهی است از جنس درمنه ها.
برنجاسف در خرابه ها و کنار جادهها و دشتهای سایه دار میروید. نامهای دیگر آن در فارسی برتراسک و بویمادران است. برنجاسف عربیشدهٔ برنجاسپ است.
گیاهی است پربو و طبع آن گرم است. گلچه های آن زردرنگاند. این گیاه بومی مناطق معتدل آسیا، اروپا و شمال آفریقا است.
مصرف آن به عنوان داروی ضد نفخ، ادرارآور و دهانشویه است.

از این گیاه در طب سوزنی و به خصوص در فتیله گذاری استفاده میشود، به این صورت که آن را در مواضع خاص طب سوزنی بر روی بدن می سوزانند و از گرمای حاصل از آن برای تحریک جریان گردش خون به منظور جلوگیری از حساسیت و برای درمان بیماری یا بی حس کردن موضع، استفاده میکنند.


تشریح

گیاهی است علفی یک ساله با ساقه افراشته.برگ های متناوب و دانه دار که در سطح زیرین خاکستری و پرزدار هستند.گل های گیاه به رنگ زرد طلایی و میوه آن فندقه است.این گیاه در مناطق معتدل در باغ ها و حاشیه مزارع به صورت خودرو می روید و از قدیمی ترین گیاهان شناخته شده دارویی به شمار می رود.

خواص درمانی

این گیاه به عنوان دارویی تلخ، معطر، مقوی معده و ضد تشنج به کار می رود، اما اثر آن نسبت به دیگر گونههای این جنس کمی ضعیفتر است.از این گیاه به صورت دم کرده(به مقدار یک قاشق مربا خوری در یک فنجان آب جوش به مدت ده دقیقه) دو تا سه بار در روز مصرف می کنند.در طب سنتی از آن برای درمان ناراحتی های عصبی, بی خوابی و درمان ناراحتی های زنانه استفاده می کنند.اسانسی که از سر شاخه آن به دست می آید نرم کننده, ضد عفونی کننده جهازهاضمه و ضد انگل است. در عین حال به علت سمی بودن تویون موجود در این اسانس باید در مقدار و مدت مصرف آن احتیاط کرد. برای تهیه دارو سرشاخه های گلدار آن را جمع آوری نموده مانند سایر گیاهان جنس درمنه(ترخون)خشک می کنند.این گیاه دارای نوعی اسانس روغنی است که مواد اصلی تشکیل دهنده آن عبارتند از:سینول، تویون، تانن ها و شیره های تلخ.

301 302

ali500
01-18-2012, 10:39 AM
بنه



بَنِه (به گویش محلی لارستانی و بستکی:( بُّـه )، کردی: داره بن، برخی مناطق کردنشین دیگر آن را ون میخوانند.)درختی است کهن سال وبا عمر طولانی که در برخی موارد به ۳۰۰ سال هم میرسد به ارتفاع قریب به ۵ متر که در برخی مناطق کوهستانی ایران یافت می‏شود.شاخههای این درخت سفید کمی مایل به خاکستری است.

این درخت نیز مانند سایر درختهای کوهستان مانند: کُنار، کُور و سمر، کِرت، کُوهِنگ، سَلَم وغیره، در زمان قدیم مردمان کوخرد از هیزم این درختان برای پخت و پز در مناطق مختلف کوه کم وبیش یافت میشود، اما بیشتر در قلههای پرارتفاع، پرتگاها، نرگها و سرگردها ومناطق دور دست کوهستانی میروید.
نام علمی آن Pistacia atlantica میباشد که یکی از وایتههای مهم آن Pistacia atlantica var.kurdica یا همان «ون» است.ارتفاعش تا ۷ یا ۹ متر نیز رسیدهاست در بعضی از مناطق کوهستانی مانند کردستان ایران به میوه آن «قزوان» میگویند که برای خوشبو کردن دوغ و روغن حیوانی و همچنین در درست کردن ترشی استفاده میکنند .

درخت بنه منبع تولید شیره سقز است.سقز که در گویش کردی منطقه بانه به آن (بنِشت) گفته میشود صمغی به رنگ سبز خیلی روشن، غلیظ و بسیار چسبندهاست که استفاده دارویی فراوان داشته و به عنوان یک ملین قوی در درمان یبوست و درمان ناراحتیهای گوارشی استفاده میشود . ۲۵ درصد از شیره سقز حاوی روغن پرارزش و صنعتی تربانتین است که کاربردهای فراوانی در صنعت دارد . علاوه بر این از شیره سقز در تهیه آدامس، عطر، خوشبوکنندهها، حشره کشها و در صنعت داروسازی در تهیه نرم کنندهها و ضد عفونی کنندهها استفاده می‏شود .

علاوه بر این در صنعت پلاستیک سازی، تهیه واکس کفش و چرم و صنعت چاپ مورد استفاده قرار میگیرد . بعلت نبود صنایع تبدیلی مناسب، اکثر سقز تولیدی در ایران به خارج از کشور صادر گردیده و به عنوان مواد پایه بسیاری از صنایع فوق الذکر بکار برده میشود . اگر چه آمار دقیقی از تعداد درختان بنه در بانه موجود نیست اما تعداد آنها بین ۱۰ تا ۲۰ هزار اصله تخمین زده شدهاست .

به طور متوسط از هر درخت ۵۰۰ الی ۱۰۰۰ گرم سقز بدست میآید که در شرایط مناسب و سالهای پرباران این مقدار بیشتر هم میشود .در بانه درخت بنه اغلب بصورت تودههای مخلوط با درختان بلوط در روستاهای کانی سور، سیاحومه، دارینه، باشوان، بنه ژاژ، همزلان، ویسک، رشکی، خجک و ... مشاهده میشود .



مقاومت با کم آبی

این درخت با مقاومت زیاد در مناطق کوهستانی با آب و هوای نه چندان سرد میروید و امروزه در لیست درختان حفاظت شده قرار دارد.به این درخت پسته وحشی نیز گفته میشود.

بهره برداری با شیوهای سنتی و به روش زیر انجام می‏گیرد :
ابتدا درختان مناسب با قطر حداقل ۳۰ سانتیمتر را انتخاب کرده و با تیشه زخمهایی به اندازه ۵ سانتیمتر و عمق ۱ سانتیمتر به حالت زیگزاگی و با فاصله ۲۰ سانتیمتر از همدیگر را روی تنه درخت ایجاد میکنند . تعداد زخمهای ایجاد شده روی یک درخت نباید بیشتر از ۲۵ زخمه باشد چون در اینصورت به مرور زمان به درخت صدمات زیادی وارد آمده و باعث خشک شدن تدریجی آن میشود .

اگر چه اغلب مشاهده میشود که گاه تا ۷۰ زخمه نیز بر یک درخت زده شدهاست . همچنین زخمها باید بر تنه اصلی درخت زده شود و از زخمه زدن بر شاخههای فرعی درخت اجتناب کرد.بعد از ایجاد زخمها، با خاک رس کاسههای گلی کوچکی درست کرده (که در زبان کردی به این کاسهها کوجیره گفته میشود) و در زیر زخمهای ایجاد شده بر روی درخت نصب می‏کنند .

خاک رس بعلت خاصیت چسبندگی فراوان مناسبترین خاک برای درست کردن کاسههای گلی است . ورز دادن گل برای تهیه کاسه نیز بسیار مهم است چون اگر گل تهیه شده خوب ورز داده نشده باشد، کاسه درست شده پس از خشک شدن در مقابل آفتاب ترک خورده و از درخت جدا میشود .بعد از این مرحله میبایست چند هفته صبر کرد تا شیره درختان به داخل کاسهها تراوش کرده و کاسهها پر از شیره شود .بعد از پر شدن کاسهها از شیره، که بسته به شرایط آب و هوایی منطقه ممکن است ۳ الی ۵ هفته طول بکشد، اقدام به جمع آوری کاسهها مینمایند .

جمع آوری کاسهها در صبح زود و از موقع طلوع آفتاب شروع شده و تا هنگامی که هوا هنوز خنک است ادامه مییابد چون با گرم شدن هوا شیره سقز (که در این مرحله به شیره بنیشته تال گفته میشود) رقیق و چسبنده شده و جمع آوری آن ضایعات زیادی به همراه خواهد داشت .

بهتر است بعد از جمع آوری محل زخمها را با گل پوشانده شود تا با این کار درخت از ابتلا به آفات در امان بوده و درمان زخمهای آن با سرعت بیشتری انجام پذیرد . همچنین بر روی زخمی که ایجاد شده تا چند سال بعد از آن که زخم کاملاً ترمیم شود، نباید زخم جدیدی ایجاد کرد .

پس از جمع آوری کاسهها در حالی که شیره بعلت خنکی هوا سفت شدهاست و حالتی مانند خمیر نان دارد، اقدام به جدا سازی شیره از کاسهها مینمایند . بدین ترتیب که انگشت اشاره را با روغن محلی چرب نموده و آن را در شیره فرو برده و با یک حرکت سریع شیره را از کاسه گلی جدا مینمایند .

چون شیره خام بسیار رقیق بوده و حمل آن مشکلاتی را به همراه دارد، اغلب بعد از جمع آوری، شیرهها را در ظرفهای حلب میریزند و پس از اضافه نمودن مقدار مشخصی آب، آن را میجوشانند که با اینکار شیره، غلیظ شده و ناخالصیهایی مانند سنگریزه، گرد و خاک، برگ و ... که در هنگام جمع آوری شیره به آن چسبیدهاست، جدا میشود .

پس از پایان یافتن عمل جوشاندن، شیرهها را در داخل کیسههایی که از پارچه مخصوص درست شدهاست میریزند و در آب سرد میگذارند تا کاملاً سفت شود و حمل و نقل آن با راحتی بیشتری صورت پذیرد .
به این ترتیب کار بهره برداری از درختان پایان یافته و سقز سفید صادراتی بدست میآید .
کلیه مراحل بهره برداری توسط استادکاران محلی انجام میگیرد که بسیار با تجربه بوده و کلیه کارها را با مهارت فراوان انجام میدهند .

متاسفانه جنگلهای بنه منطقه اغلب بدلیل بهره برداریهای بی رویه و همچنین بهره برداری در سالهای خشک (که درخت نیاز به استراحت دارد)، صدمات جبران ناپذیری دیدهاند که امید است با افزایش آگهی در ارتباط با نحوه صحیح بهره برداری، این گونه باارزش حفظ شده، و از نابودی آنها جلوگیری گردد .

علاوه بر این میتوان با استقرار صنایع تبدیلی در منطقه، از صادر شدن این محصول بسیار پرارزش بصورت خام جلوگیری کرده و از آن استفادههای بهینهای را بعمل آورد .

کاربدها درخت بنه منبع تولید شیره سقز است . سقز که در گویش کردی منطقه بانه به آن (بنِشت) گفته میشود صمغی به رنگ سبز خیلی روشن، غلیظ و بسیار چسبندهاست که استفاده دارویی فراوان داشته و به عنوان یک ملین قوی در درمان یبوست و درمان ناراحتیهای گوارشی استفاده میشود . ۲۵ درصد از شیره سقز حاوی روغن پرارزش و صنعتی تربانتین است که کاربردهای فراوانی در صنعت دارد . علاوه بر این از شیره سقز در تهیه آدامس، عطر، خوشبوکنندهها، حشره کشها و در صنعت داروسازی در تهیه نرم کنندهها و ضد عفونی کنندهها استفاده می‏شود .

علاوه بر این در صنعت پلاستیک سازی، تهیه واکس کفش و چرم و صنعت چاپ مورد استفاده قرار میگیرد . بعلت نبود صنایع تبدیلی مناسب، اکثر سقز تولیدی در ایران به خارج از کشور صادر گردیده و به عنوان مواد پایه بسیاری از صنایع فوق الذکر بکار برده میشود . اگر چه آمار دقیقی از تعداد درختان بنه در بانه موجود نیست اما تعداد آنها بین ۱۰ تا ۲۰ هزار اصله تخمین زده شدهاست . به طور متوسط از هر درخت ۵۰۰ الی ۱۰۰۰ گرم سقز بدست میآید که در شرایط مناسب و سالهای پرباران این مقدار بیشتر هم میشود . قیمت هر کیلو سقز تولید شده بین ۳۵۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ هزار تومان متغیر است .

میوه درخت بِنِه

میوه این درخت همزمان با رسیدن ثمر نخل خرما «زامردان» میوهش میرسد وقابل مصرف است.نوع نارس این میوه که به صورت خام و بدون نیاز به شکستن پوسته(قبل از سخت شدن پوسته) خورده میشود،بنهچه یا به گویش محلی در منطقه سروستان بنهشه خوانده میشود. میوه درخت بـنـِه ریز و مُدَوَر «گِرد» و کُورَوی مانند وبه رنگ سبز تیرهاست، وبه نام برکُو معروف است.

البته نوع دیگر نیز هست که کمی ریزتر است و به نام «کِهُن» معروف است. مغز میوه بنه به پسته شبیه ولی بسیار کوچکتر است. به دلیل سخت بودن پوست دانه آن، در شرایط عادی نمیتوان با کاشت آن نهال تولید کرد بلکه دانه آن پس از چند سال ماندن در محیط و سایش پوسته یا ترک خوردن در یخبندان در بهار جوانه میزند. میوهش ترش مزه و برنگ سبز تیرهاست.
جای رشد در ایران

منطقه اقلیم کردستان ایران- کرمان- زاگرس (استان فارس)

استفاده خوراکی

در مناطقی از ایران مغز میوه بنه رسیده را در پس از آسیاب یا له کردن در آب جوش ریخته و غذایی به نام آببنه با آن درست میکنند.بنه از حبوبات بسیار گرم محسوب میشود و به خاطر روغنی بودن، این دانه چربی و البته انرژی بسیاری در خود دارد.

303 304

ali500
01-18-2012, 10:41 AM
بولدو


بولدو درختی است به ارتفاع ۶تا۸میباشد.برکهای آن متقابل -بیضوی-برنگ خاکستری مایل به سبز چرمی ومقاوم. گلهای آن بردونوع نر وماده برروی دو درخت علیهده قراردارد. گلهای نرآن پرچمهای متعدد ولی گلهای ماده آن مادگی مرکب از سه تاپنج برچه مجزا محصوردرپرچمهای تحلیل یافته وعقیم هستند.

خاص



برگهای این گیاه برای تقویت دستگاه هاضمه مفید است.
باعث ترشح صفرا و دفع اوره میگردد.
خواب آور است.

305

ali500
01-18-2012, 10:47 AM
بومادران


بومادران گیاهی است از تیره گلستارهایها (کاسنیان) از سردهٔ بومادرانها (Achillea).


تاریخچه

نام لاتین این گیاه برگرفته از نام آشیل، قهرمان افسانهای یونان است. گفته میشود در دوران نبردهای تروآ (حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد) از بومادران برای درمان زخم و جلوگیری از خونریزی و عفونت استفاده میشد. ضمناً این گیاه در دورة ساکسونها برای دفع چشم بد به کار میرفت و نیز در مراسم سحر و جادو هم از آن استفاده میشد. نام مرسوم آن یعنی «خون دماغ» کاربرد سنتی بند آورنده خونریزی آن را بیان میکند.

ویژگیهای گیاهشناسی

گیاهی است پایا، به ارتفاع ۲۰ تا ۹۰ سانتیمتر و حتی بیشتر که برگهایی بدون دمبرگ، دراز و پوشیده از کرک دارد که دارای بریدگیهای زیاد و باریکی است. گلهای سفید رنگ آن به صورت کاپیتول کوچک و مجتمع، گل آذین دیهیم در قسمت انتهایی ساقه قرار گرفتهاند. کاپیتولهای کوچک و متعدد آن به طول ۴ تا ۸ میلی متر و به عرض ۲ تا ۵ میلی متر میباشد و در هر کاپیتول آن، دو نوع گل، یکی زبانهای و سفید رنگ، واقع در حاشیه گل آذین و دیگری لولهای و واقع در ناحیة وسط، دیده میشود. همه قسمتهای گیاه دارای بوی نافذ و تلخ مزهاست. بومادران گونه millefolium دارای گلهای سفید رنگ میباشد ولی گونه santolina از نظر اندازه، گیاهی کوچک تر و دارای گلهایی به رنگ زرد با بویی معطر و نافذ است.

خرده نگاری

گرد بومادران به رنگ سبز روشن با بوی معطر و مخصوص و طعم تلخ بوده و در زیر میکروسکوپ شامل قسمتهای زیر است: تارهای غیرترشحی که اختصاصی است، بخشی از فیبرهای ساقه، بخشی از گلبرگ با پارانشیم کنگرهای، بخشی از میلة پرچم و دانه گردة به شکل کروی و خاردار.

Assay

تعیین مقدار اسانس: ۳۰ g اندام هوایی گیاه را با۵۰۰ mL آب داخل بالنی با حجم mL ۱۰۰۰ ریخته و با سرعتmL ۳-۴ در دقیقه، به مدت ۴ ساعت تقطیر کرده و با حلال گزیلن تعیین مقدار میشود. میزان خاکستر تام: حداکثر ۱۰٪ میزان خاکستر تام نامحلول در HCl: حداکثر ۲٫۵٪ میزان رطوبت: در اثر خشک کردنg ۰٫۵ پودر گیاه در oven با دمای Cﹾ۱۰۵- ۱۰۰ به مدت ۲ ساعت، بیش از ۱۲٪ ورن کاهش نیابد.

محل رویش و زمان جمع آوری

بومادران علف هرز مزارع است و به صورت خودرو در دشتها و کنار جادهها و نواحی کوهستانی اروپا و در مناطقی از شمال ایران و ارتفاعات البرز میروید. زمان گلدهی گیاه از اواخر اردیبهشت تا پایان تیرماه و بهترین زمان برداشت نیمه اول تیرماه است. بومادران در گویش شمال خراسان و آذربايجان ساریگل نام دارد.

بخش مورد استفاده

سرشاخههای گلدار گیاه و عصاره روغنی حاصل از گل.

فرآوردهها

اشکال موجود: کپسول، عصاره، پودر، چای، تنتور، لوسیون، baths داروی موجود در بازار: یکی از اجزای متشکله پودر شیرینوش از شرکت گل دارو و از اجزای دهانشویه پرسیکا از شرکت پورسینا میباشد .

خواص درمانی



گل:

درمان مشکلات سیستم تنفسی: ضد حساسیت، قابض مخاط، ضد احتقان، خلط آور، عصاره روغنی (حاصل عصاره گیری از گل): ضد التهاب و ضد اسپاسم، مرطوب کننده پوست، پاک کننده آرایشی، ضد شوره سر، محرک رشد مو، التیام دهنده موضعی ( کاربرد در ساخت شامپوها )


برگ:

محرک انعقاد خون، التیام دهنده زخم و جراحات. جویدن برگ تازة آن برای دندان درد توصیه میشود.


بخشهای هوایی:

درمان مشکلات سیستم گوارشی : آرام بخش دردهای معدی، محرک گوارشی، مقوی معده، ضد نفخ، ملین، صفرا آور، برطرف کننده بی اشتهایی، رفع کننده بواسیر، درمان مشکلات سیستم ادراری- تناسلی : ضد عفونی کننده مجاری ادراری، ادرار آور، قاعده آور، منظم کننده قاعدگی، کاهش دهنده خونروی ماهیانه و کاهش درد، درمان مشکلات سیستم قلبی-عروقی: تونیک خونی، محرک گردش خون، شل کننده عروق محیطی، کاهنده پر فشاری خون، ضد ترومبوز مغزی و شریانی، تقویت کننده رگهای واریسی، معرق و تب بر، ضد ویروس، ضد باکتری، ضد کرم، پشه کش، حشره کش، شستشو دهنده و ضد عفونی کننده، درمان اگزما و سایر مشکلات پوستی، ضد درد و مسکن

ترکیب با گیاهان دارویی دیگر



بذر کرفس: افزایش دفع اسید اوریک و درمان نقرس
آقطی و نعناع: مفید برای سرماخوردگی و آنفولانزا
زیژفول یا بداغ برفی: درمان فشار خون بالا
افشرهٔ دم اسب و بارهنگ نیزهای: درمان شکنندگی مویرگها
سپرک و دم شیر : درمان PMS و قاعدگی دردناک

طریقه و مقدار مصرف

۴-۲ گرم از سرشاخههای گلدار را با حدود یک لیوان آب به مدت ۱۰ دقیقه جوشانده و صاف کرده و پس از سرد شدن، یک تا سه بار در روز میل شود (با نبات یا عسل).

عوارض جانبی

بومادران جزو گیاهان با حداقل عوارض جانبی است و در دوز مصرفی سر شاخههای گلدار به صورت دم کرده، عوارض جانبی آن نادر است ولی با این حال عوارض زیر را به آن نسبت دادهاند: خواب آلودگی، سداسیون، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، حساسیت به نور (مصرف دراز مدت)، درماتیت تماسی (به احتمال قوی در اثر گوایانولید پراکسیدها از جمله آلفا- پروکسی آشی فولید)

موارد احتیاط و منع مصرف

حاملگی (محرک انقباض رحم است)، شیردهی، کودکان زیر دو سال، حساسیت به بومادران و سایر اعضای خانوادهٔ Compositae از مصرف این دارو در ناحیهٔ اطراف و داخل چشم خودداری شود.

تداخلات دارویی

با آنتی اسیدها، H2 Blockers، مهارکنندههای پمپ پروتون ← کاهش اثرات داروها با آنتی کواگولانتها و ضد پلاکتها (هپارین، وارفارین، سالیسیلات) ← افزایش ریسک خونریزی با داروهای ضد فشار خون ← کاهش بیش از حد فشار خون با مضعفهای CNS (مسکن- خواب آورها، الکل، opiateها، باربیتوراتها) ← over sedation با املاح آهن ← کاهش جذب املاح ◄مصرف با فاصلهٔ ۲ ساعته از هم

بخشهای داروئی



سرشاخههای گل دار
برگ

گل بومادران جهت دفع کرمهای معده و روده بسیار مفید میباشد.منع مصرف برای اشخاصی که دارای حساسیتهای فصلی میباشند وجود دارد.جهت بهبود سوءهاضمه و دیگر موارد گوارشی مفید است.مقدار مصرف برای اشخاص بالغ روزانه ۲۵ گرم بیشتر توصیه نمیشود.

ترکیبهای شیمیائی



روغنهای فرار: کامازولن، کامفر و ...
سزکویی ترپن: لاکتون آکیلئین

خواص درمانی

ضد التهاب، ضد تب، ضد اسپاسم، آرام بخش دردهای معدی، محرک گوارشی، مقوی معده، ضد نفخ، ملین، صفرا آور، برطرف کننده بی اشتهایی، ضد میکروب قوی، ضد ویروس، ضد باکتری، ضد کرم، شستشو دهنده و ضد عفونی کننده، ضد عفونی کننده مجاری ادراری، ادرار آور، معرق، ضد درد و مسکن، قابض مخاط، ضد حساسیت، ضد احتقان، خلط آور، شل کننده عروق محیطی، کاهنده پر فشاری خون، ضد ترومبوز مغزی و شریانی، تقویت رگهای واریسی، التیام دهنده زخم و جراحات، بند آورنده خونریزی، قاعده آور، منظم کننده قاعدگی، کاهش دهنده خونروی ماهیانه و کاهش درد، رفع کننده بواسیر، ضد شوره سر، مرطوب کننده پوست.


306

ali500
01-18-2012, 02:25 PM
بهار نارنج

بهار نارنج شکوفه نارنج است که در عطرسازی، ساختن اسانس و تهیه مربا کاربرد دارد.
مربای بهار نارنج معروف است. شیراز در اردیبهشت ‏ماه به عطر بهار نارنج معروف است؛ به نحوی که شیراز را شهر بهار نارنج مینامند.
بهار نارنج در ميان خانواده هاى مختلف مركبات از نظر مصارف طبى شهرت دارد. علاوه بر آن، پوست ميوه نارنج، هم مصرف غذايى داشته و هم كاربرد دارويى دارد.

از پوست نارنج براى تهيه مربا و در تهيه غذاهاى سنتى استفاده مى كنند.

همچنين پوست نارنج، داروى مؤثرى براى تقويت دستگاه گوارش و دفع انگل است. خواص بهار نارنج
بهار نارنج، داروى مؤثرى بر ضد ناراحتى هاى عصبى است و به عنوان آرام كننده و ضدهيجانات دستگاه عصبى عمل مى كند. سردردها و دل دردها را آرام مى سازد و در بدخوابى ها و بى خوابى هايى كه ريشه عصبى دارند و ديگر ناراحتى هاى عصبى، به ويژه سردردهاى ميگرنى كاربرد دارد.

علاوه بر اين ها، از اين گياه براى درمان دردهاى عادت ماهانه زنان، تقويت معده، تقويت قلب و مغز، تشويش، تشنج و تپش نامنظم قلب و تحريكات عصبى، و عليه حمله و غش استفاده مى شود.

طريقه مصرف: براى موارد غش، حمله، تب، دفع انگل، هضم غذا و دردهاى معده، از خلال پوست نارنج استفاده مى شود كه روش استفاده آن، بدين قرار است:بر روى پوست نارنج، ماده اى سمى (شيميايى و ضدحشره) وجود دارد كه براى از ميان بردن آن، بايد ابتدا پنبه اى را به الكل ۹۰ درجه آغشته كنيد و روى پوست نارنج را با آن پاك سازيد، سپس با آب گرم بشوييد. بعد پوست را به صورت خلال درآورده و براى مصرف شربت، مربا، غذا و يا جوشانده از آن استفاده كنيد.

جوشانده پوست نارنج: مقدار يك قاشق غذاخورى از خلال پوست نارنج را در يك ليوان آب جوش بريزيد و به مدت ۱۰ دقيقه دم كنيد، سپس آن را صاف كرده و با كمى عسل شيرين كنيد و بنوشيد.

طرز تهيه چاى بهار نارنج:براى رفع خستگى، آرامش قلب و اعصاب و يك خواب خوش و آرام، كافى است مقدار ۱۰-۵ گرم از گل هاى بهار نارنج را در ۲ ليوان آب جوش به مدت ۲۰ دقيقه دم كنيد و سپس آن را صاف كرده و با شكر سرخ يا عسل ميل كنيد.

از گل هاى بهار نارنج براى معطر ساختن و تقويت چاى معمولى نيز مى توان استفاده كرد و طريقه استفاده از آن مانند چاى شمعدانى عطرى است چاى مقوى و آرامبخش از پوست و برگ ميوه اى بهشتى!!.

گل های درخت نارنج بهار نارنج نامیده میشود .بهار نارنج در حالت تازه دارای بوی عطر و مطبوع و طعمی پسندیده استولی پس از خشک شدن بوی ان ضعیف می گردد.در ضخامت بهار نارنج حفره های ترشحی مملوء از اسانس و ماود مختلف وجود دارد برای مصرف دارویی بهار نارنج رت به حالت غنچه ناشکفته هنگام صبح پس از ان که ذرات شبنم خشک گردید از درخت می چینند و سپس به سرعت در تاریکی خشک می کنند.

از خواص آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:
بهار نارنج تازه در تهیه اب مقطر بهار نارنج و اسانس نرولی به کار میرود.بهار نارنج خشک شده به صورت دم کرده و به عنوان ضد تشنج در بیماریهای عصبی مانند هیستری ضعف اعصاب و همچنین رفع ***که بکار میرودبعلاوه دارای اثر خواب اور اشتها اور و رفع تپش قلب است.

مقوی جسم و روح است.درمان بیخوابی های عصبی و بوئیدن زیاد ان بیخوابی می اورد.اب مقطر بهار نارنج از تقطیر بهار نارنج به وسیله بخار اب تهیه می شود.برای این کار از یک کیلو بهار نارنج و یک لیتر اب یک کیلو اب مقطر تهیه کنند.اب مقطر بهار نارنج مایعی زلال و دارای بوی بسیار قوی و معطر است.

رنگ آن گاهی به علت فساد و رشد بعضی از باکتری ها تغییر میکند.اب مقطر بهار نارنج اگر باهم حجم خود الکل 90 درجه مخلوط گردد باید فلئور سنس بنفش رنگ ایجاد کند.اب مقطر بهار نارنج اثر ارام کننده و ضد تشبج دارد .

در رفع بی خوابی های عصبی مخصوصا در بیماری های اطفال از آن استفاده به عمل می اید.اب مقطر بهار نارنج را به علت فساد سریع آن نباید بیش از یک سال نگهداری شود.به طور کلی مصرف عرق یا آب مقطربهار نارنج مفرح مقوی آرام کننده ضد تشنج و در بیماری های عصبی ضعف اعصاب و بی خوابی مخصوصا برای اطفال مفید است.

307

ali500
01-18-2012, 02:29 PM
بیدمشک


بیدمِشک یا سالیکس کاپری (نام علمی: salix aegyptiaca) درخت یا درختچهای زینتی است که دارای گلهای زردکمرنگ به شکل دم گربه میباشد. ارتفاع درخت به ۹ متر میرسد.
گیاهی است از نژاد بید که اندازه آن از بید معمولی کوچکتر ولی سنبلههای آن دارای اسانس معطری هستند. گلهای آن قبل از برگها ظاهر میشوند.
اسانسی از این گیاه گرفته میشود بنام عرق بیدمشک. هم برای معطر کردن شربت و هم دارای خواص درمانی بالا میباشد.


خواص دارویی:

طبیعت آن سرد و تر است. مقوی قوای دماغی و قلب، مفرح روح، ملین مزاج، سردردهای گرم مزاج را نیز تسکین میدهد.

308

ali500
01-18-2012, 02:34 PM
پای خر


مشخصات

پای خر (پای کره اسبی هم گفتهاند) نام گیاهی دارویی است از خانواده گلستارهایها از گونه خرپاها (Tussilago).

پای خرگیاهی پایا و دارای ریشه قوی، گوشتدار و به رنگ سفید مایل به قهوهای است. در آغاز فصل بهار و قبل از پیدایس برگ ها، ساقه کوچکی از گیاه رشد میکند که هریک به کاپیتول منتهی میشود. رنگ برگها سبزاما سطح آن به علت پوشیده بودن از کرکهای ظریف به رنگ سبز مایل به سفید است.
نامهاي ديگر

فرفره، فنجيون، حشيشةالسعال، سعالي، سعله، علف سرفه، منجون، فخريون، فرفر، فنجيوون و توسيلاژ

ترکیبات شیمیایی

گلهای این گیاه دارای تانن، فارادیول (faradiol)، اسیدهای مالیک، گانیک، ونیک و دو نوع فیتوسترین میباشد. در برگهای آن گلوکزید وجود دارد.
خواص درمانی

از ریشه و برگ گیاه، برای بخور، رفع ***که، سرفههای خشک و درمان آبسه و له شده برگها با عسل به صورت ضماد برای مداوای باد سرخ استفاده میشود. همچنین صورتهای دارویی دیگر پای خر برای حفاظت پوست استفاده میشود.این دارو خلط آور و آرام کننده نیز میباشد.
1. طبع آن گرم و خشك است.
2. براي ناراحتيهاي سينه و برونشيت مزمن و آسم ميتوان از اين گياه (برگهاي اين گياه را مانند سيگار دود كرد) استفاده كرد.
3. براي سرطان ريه و خروج اخلاط خوني از سينه از دمكرده گل آن استفاده شود.
4. از دمكرده آن ميتوان به عنوان مايع شستشوي چشم استفاده كرد.
5. افراد مسلول ميتوانند از دمكرده آن ميل كنند.
6. براي درمان فلج ناگهاني ناشي از خونريزي مغزي دمكرده اين گياه نيز مفيد ميباشد.
7. آدرپشتك 5 گرم در 250 سيسي آبجوش 20 دقيقه دمكرده صاف نموده 4 نوبت در روز ميل شود.
8. براي كم كردن ورمها از ضماد برگ و گل آن استفاده شود.
9. كساني كه ناراحتي كبدي دارند از اين گياه با احتياط استفاده كنند و نبايد بيش از 2 هفته استفاده شود.
10......

محل رویش

غالب نواحی ایران مانند شمیرانات و کندوان محل رویش این گیاه میباشد.


309

ali500
01-18-2012, 02:39 PM
پروانش


گیاهی پایا، علفی و خزنده که بومی اروپاست. گیاهی چندساله و همیشه سبزکه روی زمین گسترده میشود که ارتفاع آن تا ۶۰ سانتیمتر میرسد.برگهایش کامل و متقابل و بیضی کوچک دراز نوک تیز و کمی براق است.گلهایش چهارگلبرگی تا پنج برگی قیفی شکل غالباً آبی رنگ و گاهی آبی روشناست. گلها در اواسط زمستان تا اواسط بهار باز میشوند.

کاربردها و خواص

در این گیاه مادهای تلخ بهنام وین سین (Vincine) تانن، پکتین، کاروتین، الکالوئیدهای وینکامی نین، وینکامین، وین سینین، کاتارین، و اسیدهای فرمیک، استیک، اسکوربیک و گلوکوزید و نوعی ساپونین و مقادیر زیادی از الکالوئیدهایوینین Vinine و پوبسین Pubcine وجود دارد.قسمت مورد استفاده این گیاه همه قسمتهای گیاه خصوصاً برگهای آنکه درهرفصلی میتوان چید و در مجاورت گرما خشک اند.

خواص و اثرات دارویی

پروانش دارای خواص قابض، تصفیهکننده خون، التیامبخش، ضد اسکوربوت، مقوی عمومی، بندآورنده ی شیر، مدر، محرک، قاعدهآور، معرق و خلطآور است.موارد استعمال پروانش در کمبود ویتامین C، بازکردن مجاری عروقی، خصوصاً با اثر تنظیمکننده و اکسیژن دهنده مغزی، اسهال، خونریزی، رفع اخلاطخونی، سرفه، سرطان، سل، ورم لوزتین، اسهال خونی، رفع نزلههای مزمن، وجودخون در ادرار، عادت ماهیانة دردناک و ترشحات زنانگی، تبهای نوبه، زخم روده، سقط جنین (بهصورت جوشانده) و... میباشد.

وینکامین موجود در این گیاه در موارد تصلب مغزی، عوارض ناشی از بالابودن فشار خون مانند سردرد، سرگیجه، احساس صداهائی در گوش، نارسائیعمل شریانهای قلبی، عوارض عروقی، شبکیه چشم، کم شدن حافظه، اشکال در تمرکز و کم شدن و ضعف قوای مغزی ناشی از پیری استفاده بعمل میآید.در مداوای کم خونی و به همراه داروهای آهندار مصرف میشود.

در مورد مالاریا و ورم روده و امعاء و نیز خونریزی بهکار بردهاند.در استعمال خارجی جوشانده آن بهصورت لوسیون جهت درمان زخمهای بازو بسته و بهصورت غرغره در رفع آنژین و ورم لوزتین، بهصورت تنقیه در رفعدیسانتری و زخمهای روده مصرف میشود.

از پوسیون آن در پانسمان زخمها واولسرها بهکار میرود. مقدار مصرف بهصورت لوسیون ۲۰ تا ۲۵ گرم برگ در یکلیتر آب است که پس از جوشاندن برای شست و شوی دهان و درمان ورم لثهها، وبهصورت کمپرس برای شستن زخمها و بیماریهای جلدی استفاده میشود.بیمار می تواند بهصورت دم کرده ۱۰۰ گرم برگ را در یک لیتر آب جوشدمکرده و پس از شیرین کردن یک فنجان یا لیوان ضمن صرف غذا میل نماید.

310

ali500
01-18-2012, 03:06 PM
گیاه پنج انگشت ( Vitex Agnus Castus )

درختچه ای زیبااست باگلها آبی مایل به بنفش،برگهای درختچه،شبیه برگ انار بوده روی آنها سبزتر از پشت برگها است.برگهای آن پنجه ای ومعمولاً۵ برگچه دارد،میوه های آن شبیه فلفل سیاه است وبوی خاصی می دهند.
دریونان اغنیس یا chaste،به معنای طاهر،پاک معنا می گرددودر گذشته راهبان هنگام بهار در معابد خود از این گیاه به دلیل تضعیف قوای جنسی وازبین بردن شهوت در مردها استفاده می کرده اند.
میوه گیاه سابقاًتحت نام Semen agni Castiبعنوان تسکین دهنده قوای شهوانی مصرف داشته است.

ترکیبات شیمائی:

فلانووئیدها،اسانس فرار،روغن چرب وماده هومواورنیتین تأئید شده است.

فارماکولوژی:

Vitexحاوی هورمون نیست،ولی ترشحات هورمونها را تحریک وفعالیت آنها را متعادل می کند.فرمول Vitexتقلیدکننده غده هیپوفیز در مورد هورمونهای Fsh,LH,LTH می باشد. از آنجا کهVitexآگونیست دوپامین است می تواند موجب مهار ترشح پرولاکتین از هیپوفیز قدامی گردد.

این گیاه می تواند تأثیرخود رامطابق با نیاز بدن اعمال کند،برای مثال درسندرم قاعدگی دردناک این گیاه موجب مقابله با آثار ترشح استروژن شده ودرعلائم پس از یائسگی این گیاه علائم ناشی از کمبود ترشح استروژن را جبران می سازد.

Vitexدارای مواد فیتو استروژن فعال می باشد،این اثررااز طریق نفوذ روی غدد هیپوفیزوهیپوتالاموس انجام داده ودر نتیجه هورمون FsH,LHرا تعدیل می نماید.
Vitexآنتاگونیست هالوپیردول است.


موارد مصرف:

دوره پیش یائسگی Perimenopause
Vitexروی غدد هیپوفیز وهیپوتالاموس نفوذ کرده و هورمونFsH,LH را تعدیل نموده،این دو هورمون هیپوفیزی موجب تولید استروژن می شوند وعلائم یائسگی را کنترل می کنند. Vitex از مهمترین گیاهانی است که در اروپا در درمان علائم پیش یائسگی به کار می رود.
Pms(سندرم پیش از قاعدگی)

سردرد،اضطراب،اختلال در خواب،تحریک پذیری،عصبانیت،دردپستان،گا هی اسپاسم های شکمی،نفخ،تورم که بطور معمول درتعدادی اززنان قبل از دوره قاعدگی صورت می گیرد معمولاً نشانه افزایش استروژن وکاهش پروژسترن دراین زنان می باشد
.Vitexدرمانگر نشانه های مذکور می باشد.


دردپستان(Mustodynia) –اختلالات سیکل قاعدگی
غلظت های بیشتر از سطح فیزیولوژیک پرولاکتین درخون در ترشح گونادوتروپین ها مداخله نموده وموجب اختلال در رشد وتکامل فولیکولی واوولاسیون شده منجر به عدم تعادل هورمونی می گردد که دراین حال اختلالات سیکل قاعدگی تورم ودردپستان مشاهده می شود.
پرولاکتین با اثر مستقیم روی پستانها ممکن است موجب حساس شدن ودرد پستان شود،کاهش سطح پرولاکتین منجر به ترشح گونادوترپین به میزان فیزیولوژیک شده وسیکل قاعدگی را منظم کرده واثر پرولاکتین روی بافت پستان متوقف می گردد.

از کاربردهای درمانی که برای Vitex نامبرده شده است می توان به هیپرمنوره،پلی منوره،بی نظمی قاعدگی،آمنوره ثانویه،ناباروری،فیبروم رحم،هیپرپرولاکتیمی،کمی شیر،کاهش میل جنسی زنان،آکنه اشاره نمود.

Vitexدرطب سنتی

درکتاب مخزن الادویه تحت عنوان Vitexبه خصوصیتهای قابض تحلیل برنده،بازکننده گرفتگی های کبدی ومغزی،نیرودهنده،اشتهاآور، بادشکن وضدنفخ،مفیددرقاعدگیهای عقب افتاده وبیماریهای رحمی اشاره گردیده از برگهای گیاه در گذشته قرصهائی تهیه می شده که سه بار در روز تا سه روز پس از زایمان به زنانی تجویز می شده که دچار بی اشتهائی شدید،ضعف ولاغری مبتلا می شده اند.
در کاهش ترشح شیر مادرشیرده،برقراری جریان طبیعی قاعدگی،خشک کردن منی،افزایش تمایلات جنسی در زنان کاربرد داشته است.
شیاف واژینال تهیه شده از برگ ومیوه قاعده آور بوده وSitzbatchآن برای تورم های رحم،مشکلات تخمدانی،واژینیت آتروفیک درمنوپوزها مؤثر است.مقدار مصرف آن ۵گرم در روزوجهت جلوگیری از عوارض جانبی توصیه شده همراه صمغ عربی یا کتیرا مصرف گردد.

مطالعات بالینی:

یکی از وسیع ترین مشکلات زنان ،عوارض قبل از قاعدگی(pms)است،مصرف گیاه%۳۰تا%۴۰ کاهش عوارض را دربردارد.
تحقیقی درکشور آلمان در زنان مبتلا به تنبلی تخمدان وفیبروم رحمی صورت گرفته وروزانه ۴۰قطره از عصاره گیاه پنج انگشت را به مدت ۱۶۶روز به آنها تجویز نموده اند.نتایج بدست آمده نشان داد که ۹۰%کلیه عوارض به کلی مرتفع شدند.زمان متوسط اثر گذاری عصاره پنج انگشت دراین تحقیق ۲۵/۳روز بوده است.


درمطالعه دیگری روی ۳۶نفر خانم با روزی ۴۰قطره بعداز سه نوبت قاعدگی،کاهش مواردی از جمله سردرد،فشار وحساس شدن سینه ها،خستگی،نفخ،افزایش اشتها،دپرسیون،پرخاشگری،دل هره،میل به خوردن شیرینی،عصبی شدن وبی حوصلگی درآنها مشاهده شد.
مصرف عصاره همراه۲۰۰میلی گرم ویتامین B6 اثرات مطلوبتری را درپی داشته است. مطالعات نشانگراین است که قاعدگی های منظم بوسیله مصرف عصاره ویتاگنوس، منظم شده و میزان پرولاکتین کاهش می یابد(پرولاکتین درافرادی که این ماده بیش از اندازه ی طبیعی در آنها وجود داشته در روزهای ۵تا۸ وبیستم قبل وبعدازمصرف داروسه ماه قبل وسه ماه بعد اندازه گیری شده است.)

مطالعات بالینی درطی ۴۰سال گذشته نشان داده اند که موادمؤثر میوهVitexعلائم یائسگی مانند:گرگرفتگی،سرگیجه،خشک مخاط واژن و افسردگی را کنترل می کند.

میزان و طریقه مصرف:

ازعصاره میوه پنج انگشت محصولات مختلفی به صورت قطره،قرص،کپسول تهیه شده که کارآئی قطره های آن بهتر از اشکال دیگر است.مقدار مصرف معمولی قطره های آن ۴۰ قطره یک بار در روز است که می توان در صورت نیاز از مقادیر بیشتری استفاده کرد.
عملکرد دارو کندبوده وگاهی باید به صورت طولانی مصرف شود.برای نمونه در نازائی وعدم تخمک گذاری حداقل ۵تا۷ماه مصرف شود.درآمنوره ثانویه باید بیش از ۲سال مصرف شود.اثرات آن بعدازیک یادو سیکل مشخص وپس از ۴تا۶ ماه به حداکثر می رسد.



عوارض جانبی:

ناشی از فرآورده های گیاه بسیار محدود واکثراًضعیف هستند.این عوارض شامل خارش بدن،راش های پوستی،تهوع،اسهال به میزان ۱تا۲%در خانم ها ایجاد می شود.درتعداد اندکی از خانم ها در ماه های اول باعث پرید سنگین می شود.


موارد منع مصرف و نکات قابل توصیه:

مصرف آن دربارداری با توجه به اثرات قاعده آور(تجربی)ممنوع است،ازطرفی این گیاه در سه ماهه اول بارداری در کسانی که به دلیل پروژسترن ناکافی سقط داشته اند مؤثربوده است(تجربی).Vitex نباید همراه با داروهای پروژسترونی وقرص های ضدآبستنی مصرف شود.هالوپریدول ممکن است اثرات پنج انگشت را تضعیف یا مهار کند.عصاره گیاه پنج انگشت ممکن است موجب تشدید دیسمنوره اسپاسمودیک که مربوط به pms نباشد گردد.مطالعه بر روی مادران شیرده،اثرات مفید آن را بدون ایجاد مسمومیت نشان داده است.

313

ali500
01-18-2012, 05:35 PM
تاتوره

تاتوره (Datura stramonium L) یا داتوره، گیاهی است یکساله به ارتفاع ۲۰۰ _ ۵۰ سانتی متر، از تیره سیبزمینی.
جزو گیاهان داروئی محسوب میشود.از این گیاه ماده آتروپین بدست میآید که خاصیت ضدسم دارد.خود این گیاه سمی میباشد.آب موجود در آوندهای این گیاه اگر در چشم ریخته شود باعث باز ماندن مردمک چشم میشود.اگر جوشانده این گیاه به کسی خورانده شود، اعصاب ارادی انسان برای مدتی غیر ارادی میشود.ومصرف جوشانده این گیاه به مقدار زیاد باعث مرگ میشود.


تاتوره یک گیاه علفی یکسالهاست که از خرداد تا مهر گل میدهد و به احتمال زیاد بومی شمال شرقی آمریکای شمالی میباشد و از آنجا به دیگر مناطق آمریکا، اروپا و سایر مناطق دنیا وارد شدهاست. تاتوره در زمینهای بایر، کنار جاده و نزدیک مناطق مسکونی در ارتفاعات کم تا نسبتاً زیاد در بیشتر مناطق معتدله و نیمه حاره نیمکره شمالی یافت میشود.

امروزه این گیاه در تمام کشورهای دنیا یافت میشود. بیشتر داروی خام در برگهای گیاهان گلدار و بندرت دربذور رسیده وجود دارد. برگها را در سایه یا در گرمای مصنوعی حدود ۵۰ درجه سانتی گراد خشک میکنند.

دارو طعم تلخ و شوری دارد. با توجه به اینکه گیاه شدیدا سمی است دقت زیادی هنگام جمع آوری باید صورت گیرد . برگها حاوی الکالوئیدهای تروپان سمی به مقادیر ۵/۰ درصد بوده و علاوه بر آن بذور حاوی حدود ۲۰ درصد روغن میباشند.

عمل الکالوئیدهای تروپان و موارد استفاده آن همانند بذر البنج و بلادون میباشد.دارو بعضی اوقات در سیگارهای ضد تنگی نفس استفاده میشود.
تاتوره معمولاً بصورت وحشی جمع آوری میشود. انواع زراعی آنهایی هستند که برای تهیه دارو استفاده میشوند بخصوص گونههایی که غنی از اسکوپولامین میباشند مانند Datura innoxia (مناطق حارهای آمریکا) D.metel (مناطق حاره و نیمه حاره آسیا و آفریقا) یا ارقامی از D.Stramonium بخصوص آنهایی که کپسولهای بدون برآمدگی و محتوای بیشتر آلکالوئید هستند.

این گیاه از نیمه دوم قرن شانزدهم در اسپانیا شناخته شده بود و به دیگر کشورها بهعنوان یک گیاه زینتی وارد شد. یک قرن بعد از این وضعیت خارج شد و بهعنوان یک گیاه وحشی مستقر گردید.


تاتوره DATURA STRAMONIUM: نام داتورا (DATURA) که به زبان لاتین به این نبات داده شده مشتق از نام فارسی تاتورهاست زیرا این نبات اصلاً ً بومی ایران بوده به نامهای تاتوله، جوزماش، نبات اهریمنی، علف شیطان و غیره نیز نامیده میشود. دسقوریدس و تئوفر است دو تن از علمای قرن اول و دوم یونان این گیاه را جزو نباتات سمی نام بردهاند.

در قدیم این گیاه در داروسازی مصارف زیاد داشته و در طب انسانی و دامپزشکی به کار میرفتهاست تاتوره به طور وحشی در زمینهای لم یزرع و کنار جادهها میروید.این نبات بومی مشرق زمین بوده منشاء اصلی آن کناره بحر خزر است، در اواسط قرون وسطی به تمام اروپا و بعد به آمریکا و نقاط دیگر برده شدهاست و در اکثر ممالک دنیا به مقدار فراوان وجود دارد تاتوره درخچه ایست یک ساله با ساقهای بی کرک و منشعب به طول ۴۰ سانتی متر تا ۲ متر استوانه شکل وبه رنگ سبز، قطر ساقه اصلی نسبت به رشد گیاه به ۱-۲ سانتی متر میرسد. برگهای این گیاه معمولاًمتناوب بوده صفحه آنها پهن و بیضی نوک تیز و یا منظم و مدور است طول برگها ۱۰-۱۲ و عرض شان ۶-۸ سانتی متر است اگر کمی از برگ تازه تاتوره را در دست له نمائید بویی تهوع آور وغیر مطبوع از آن متصاعد میگردد.

ولی برگ خشک شده بوی خیلی کمتری دارد برگها گس، قی آور و دانه کمی تلخ است گلهای تاتوره شبیه شیپور و تک تک میباشد و در گل بیش از یک یا دو روز دوام ندارد. دانههای تاتوره شبیه دانههای سماق و شکل شان قلوهای و در دو سطح جانبی صاف و هموار و در سطح زیری و روئی زگیل دار است.

رنگ این دانهها سیاه مایل به قهوهای است و بزرگی آنها ۴-۵ میلی لیتر است میوه آن بیضی شکل خاردار و کپسول است که با چهار شکاف باز میشود.
ماده سمی این گیاه ماده «داتورین» است. داتورین از سه آلکالوئید آتروپین، هیوسیامین و اسکوپولامین تشکیل یافتهاست. این آلکالوئیدها در نبات به حالت ترکیب با اسید مالیک، اسید اتروپیم و اسید داتوریک وجود دارد که در بین آنها مقدار آلکالوئید هیوسیامین از سایرین بیشتر است. SINGH & VASHISHTA (۱۹۷۷) اظهار میدارند تاتوره بوتهای است که در ساحل نهرها میروید و دارای یک نوع آلکالوئید است که باعث مسمومیت اعصاب شده و در صورتی که خورده شود باعث نفخ، بی قراری، فلج و کوری مطلق و مرگ سریع شتر خواهد شد.

درمان : برای نجات مسموم بایستی سم وارد شده به معده را با استفاده از داروی قی آور خارج نمود، زیرا حالت استفراغ غالباً خود به خود ایجاد نمیشود و معمولاً ً از ضد سم هائی نظیر مورفین یا پیلوکارپین استفاده میشود خوراندن قهوه غلیظ ومحرکهای مختلف و غیره مفید است.



تاریخچه

طبق برخی از داستانها کاهنهٔ بزرگ معبد آپولو، پیشگوئیهای خود را بعد از استنشاق دود تاتوره، بر زبان آوردهاست. گیاه اثر قوی افیونی و مخدر دارد و توهم و دوبینی از نتایج آنست. سرخپوستان بومی جنوب غربی آمریکا، تاتوره را در تشریفات مذهبی مخصوص سن بلوغ و دیگر مراسم خاص خود به کار میبردهاند. ساکنان اولیه آمریکا تاتوره را گیاه خطرناک میشناختهاند و به آن سبب دیوانه یا سیب شیطان نام داده بودند. مردم حتی از کاشتن تاتوره در باغچه و مزارع خود نیز خودداری میکردهاند. تاتوره یک گیاه سمی است که اثر افیونی بسیار قوی دارد و شبیه بلادون است و مانند بلادون دارای ارزش دارویی و پزشکی نیز هستند؛ مشروط به آنکه به مقدار دقیق و حساب

زیستگاه طبیعی

گیاه بومی اروپا و غرب آسیاست. در خاکهای حاصلخیز و مرطوب و خاکهای شن دار و اغلب در گودالهای، کنار نهرها، حوضچهها و استخرها میروید.

مشخصات ظاهری

پونه معطر متعلق به خانوادهٔ نعناع و به شکل بوتههای کوتاهی در روی زمین میروید و ساقه مستقیم آن تا ۳۰ سانتیمتر هم رشد میکند. ساقهٔ شاخه دار و چهار بر آن دارای برگهای تخم مرغی شکل است که با کرک کم پشتی پوشیده شدهاند و به رنگ سبز مایل به خاکستری هستند. لبههای برگها دندانه دار و یا به شکل حلوزونهای دو کپهای میباشند. پونه بوی تندی شبیه نعناع از خود متصاعد میسازد.

در اواخر تابستان، گلهای دو لبهای آبی رنگ مایل به بنفش در محور برگها شکوفه میکنند و تشکیل حفههای گل فشردهای را میدهند. ۴ یافتههای محققان ایرانی نشان داد: عصاره بذر گیاه «تاتوره» قادر است درد حاد افزایش یافته به وسیله دیابت را به میزان معنیداری کاهش دهد.


با بررسی اثر ضد دردی عصاره الکلی بذر گیاه تاتوره در موشهای صحرایی نر دیابتی ناشی از تزریق «استرپتوزوتوسین» انجام شده، واکنش به درد حاد و مزمن ناشی از صحفه داغ و فرمالین به دنبال مصرف «استرتپوزوسین» و دیابتی شدن موشهای صحرایی به میزان معنیداری افزایش پیدا میکند.


همچنین عصاره الکلی بذر گیاه تاتوره در دوزهای بالای mg/kg/BW ۵۰ توانایی کاهش درد افزایش یافته در آزمونهای صفحه داغ و فرمالین (به ویژه در ۱۰ دقیقه بعد از تزریق فرمالین) را داراست، اما عصاره گیاه در این دوز و بالاتر بر هیپر آلژزیای مزمن ناشی از تزریق فرمالین اثر معنیداری ندارد.


دیابت و به ویژه عوارض ناشی از آن که به عنوان یکی از شایعترین بیماریها که در سنین متفاوت و با علل مختلف بروز میکند، افراد درگیر را با مشکلات فراوان روبرو کردهاست.


از جمله مهمترین این عوارض افزایش حساسیت به عوامل دردزا (هیپرالژزی) و در بعضی موارد افزایش آستانه درد (آلودینیای ناشی از نور و پاتی) را میتوان نام برد.


با توجه به آثار سوء و عوارض جانبی داروهای شیمیایی بر بدن بیماران، در دهههای اخیر استفاده از طب سنتی به خصوص گیاه درمانی بیشتر مد نظر محققان قرار گرفتهاست.


گیاه تاتوره.Datura stramonium L از گیاهان طبی است که در ایران به عنوان داروی ضد درد خوبی معرفی شدهاست، اما مشخص شده مصرف بیرویه این گیاه (در انسان به شکل سیگار) موجب بروز عوارضی مثل افزایش فعالیت ترشحی و حرکت دستگاه گوارشی میشود.


بررسیهای انجام شده به وسیله محققان نشان دادهاست که این گیاه حاوی الکالوییدهای متعدد تقلید کننده سیستم پاراسمپاتیک است.
ترکیبات الکالوییدی مانند آگونیستهای موسکارینی دارای اثرات ضد دردری قوی هستند، با توجه به این که گیاه تاتوره غنی از این ترکیبات میباشد، بنابراین احتمال دارد که این گیاه به خصوص بذر آن که منبع سرشاری از این ترکیبات است، بتواند اثرات ضد هیپرآلژزی از خود نشان دهد.

314

ali500
01-18-2012, 05:43 PM
ترخون



ترخون یک گیاه قدیمی چند ساله است که که ارتفاع آن ممکن است به 60سانتی ‏متر و بیشتر نیز برسد. ترخون دارای برگ‏ های سبزرنگ بلند و باریکی است که ضعیف نیز می ‏باشند. گیاه ترخون از خانواده‏ی گل آفتاب‏ گردان ‏ها است. گل ‏های این گیاه زرد رنگ هستند که در فواصل تیر تا مهر ماه شکوفه می ‏دهند. قدمت این گیاه به 500 سال قبل از میلاد برمی ‏گردد ترخون برای اولین بار در مناطق جنوبی روسیه و سیبری دیده شده است.


امروزه 2 نوع از این گیاه کشت می ‏شود: روسیه و فرانسه.
برگ‏ های گونه فرانسوی براق‏ تر و تند و تیزتر از گونه ‏ی روسیه‏ای آن می ‏باشد. اکثر ترخون‏هایی که به منظور استفاده در تجارت و بازرگانی استفاده می ‏شوند از برگ‏ های خشک شده‏ی گیاه ترخون فرانسوی حاصل می ‏شوند. البته برخی معتقدند که این گیاه آلمانی می باشد و به اشتباه فرانسوی نام گرفته است.

خواص مفید ترخون

ترخون منبع بسیار خوبی از آهن، کلسیم و منگنز می‏ باشد. این سبزی همچنین دارای پتاسیم، منیزیم و ویتامین ‏های A و C می ‏باشد.
ترخون بیشتر به صورت یک سبزی در پخت و پز استفاده می ‏شود اما از آن برای مصارف پزشکی نیز استفاده می ‏کنند. به دلیل داشتن خاصیت بی‏ حس‏ کنندگی در دهان، یونانیان باستان این گیاه را برای تسکین دندان درد می‏ جویدند. این گیاه همچنین در قرون وسطی به عنوان یک پادزهر برای درمان سم مارگزیدگی استفاده می ‏شد. از دیگر خواص مفید ترخون می ‏توان به مواردی چون کمک به هضم بهتر غذا، مسکن ملایم و یک کمک کننده‏ ی خوب به پیشگیری از بیماری‏ های قلبی و چاقی اشاره کرد(البته به شرط این که به جای نمک استفاده شود.).


از قدیم الایام برای درمان دردهای شکمی و افزایش اشتها از ترخون استفاده می ‏شده است. ترخون تنظیم کننده قاعدگی در زنان است. این گیاه مخصوصاً اگر به شکل دم کرده مصرف شود برای رفع خستگی و آرامش اعصاب بسیار سودمند است به همین دلیل برای افراد بیش فعال مفید است.
ترخون تولید صفرا به وسیله ‏ی کبد را افزایش می‏ دهد و به این ترتیب به هضم و گوارش غذا کمک می‏کند و موجب افزایش سرعت فرایند سم ‏زدایی در بدن می‏ شود.
افرادی که فشار خون بالایی دارند می‏توانند از این سبزی به جای نمک در غذا استفاده نمایند.
ترخون توانایی بسیار زیادی برای مبارزه با کرم‏های روده‏ای نیز دارد.

خواص مفید روغن ‏های فرار ترخون:

روغن‏های ضروری ترخون به وسیله‏ تقطیر با بخار آب از برگ ‏ها و گل ‏های این گیاه استخراج می‏شوند و شامل سینئول، استراگول، اوسیمن و فلاندرن می ‏باشند.
روغن ‏های ضروری یا همان اسانس های فرار موجود در ترخون دارای خواص زیادی می باشند که از آن جمله می توان به مواردی چون ضدرماتیسم، اشتها آور، کمک به بهبود گردش خون، کمک به گوارش بهتر غذاها، برطرف‏ کننده بوی بد، قاعده‏آور، محرک و کرم‏ زدا اشاره کرد.

حالا چگونگی تاثیر روغن‏های فرار بر روی برخی بیماری‏ ها را برای ‏تان توضیح می ‏دهم:


* ضد روماتیسم



بد نیست که بدانید دو عامل مهم در ایجاد رماتیسم (درد مفاصل) و آرتریت (التهاب و ورم مفاصل) دخیل هستند؛ 1) گردش خون و لنف نامناسب مخصوصاً در اندام‏ هایی مثل دست و پا و 2) تجمع مواد سمّی مانند اسید اوریک در بدن. خوب با این توضیحات برای درمان این بیماری باید 2 اتفاق بیفتد: یا این که ماده ی درمان کننده به جریان خون کمک کند و آن را آسان ‏تر نماید یا باید سم ‏زدا باشد یعنی باید سم‏ ها را از بدن خارج کند.
روغن ‏های فرار ترخون بیشتر به دلیل اول برای این بیماری مفید هستند یعنی توانایی بسیار خوبی برای افزایش جریان خون دارند. بدین ترتیب موجب گرم شدن ناحیه ی آسیب دیده می ‏شوند و علاوه بر این نمی ‏گذارند که اسید اوریک در آن مکان‏ های خاص تجمع کنند. ترخون همچنین به سم‏ زدایی نیز به ‏وسیله‏ ی تحریک دفع ادرار و مدفوع کمک می‏ کند.


* اشتهارآور



ترخون ترشح شیره‏ های گوارشی معده را تحریک می ‏کند و به همین دلیل موجب افزایش اشتها می ‏شود. این اتفاق درست در زمانی شروع می ‏شود که شما آن را در دهان تان قرار می ‏دهید جایی که در آن بزاق تولید می‏ شود. در قسمت ‏های پایین‏ تر دستگاه گوارشی، شیره‏ ی معده و صفرا ترشح می ‏شوند تا اگر غذایی در معده باشد سرعت هضم مواد غذایی را افزایش دهند و اگر نباشد و به عبارتی معده خالی باشد به نوبه ‏ی خود موجب افزایش اشتها شوند.


* کمک به بهبود گردش خون


روغن ‏های فرار موجود در ترخون گردش خون و مخاط را بهبود می ‏بخشند و به توزیع مناسب مواد مغذی، اکسیژن، هورمون ‏ها و آنزیم ‏ها در سراسر بدن کمک می ‏کنند.


* کمک به هضم مواد غذایی


این روغن‏ها یا به عبارتی اسانس ‏ها همان ‏طور که در بالا ذکر شد موجب افزایش شیره‏ های گوارشی در سراسر دستگاه‏ گوارش می ‏شوند و بدین ترتیب به افزایش توانایی بدن به هضم مواد غذایی از طریق تجزیه‏ ی غذاها به مواد مغذی مختلف کمک می کند(ترخون به خصوص برای هضم پروتئین‏ ها و چربی‏ های گوشت کمک کننده ی خوبی است) و به وسیله‏ ی تحریک حرکات دودی روده‏ ها موجب تسهیل حرکت غذاها در کل سیستم گوارشی می ‏شوند.



* بوزدایی


بوی تند و معطر ترخون برای دور کردن بوی بد از بدن استفاده می ‏شود. ترخون همچنین موجب مهار رشد میکروب ‏های روی پوست نیز می ‏شود و به این ترتیب موجب کاهش بیشتر بوی بدن می ‏شود.


* قاعده‏آور



ترخون قاعدگی را آسان ‏تر و آن را منظم می ‏کند. علاوه براین، ترخون موجب تسکین مشکلاتی چون دردهای شکمی، حالت تهوع، خستگی و دیگر آزار و اذیت‏های این دوران خواهد شد.


* محرک


ترخون موجب تحریک و تهییع مغز، سیستم عصبی، سیستم گوارشی، سیستم گردش خون و سیستم هورمونی(اندوکرینی) می ‏شود. به عبارتی این گیاه به نوبه ‏ی خود همه ‏‏ی سیستم ‏های متابولیکی را تحریک می ‏کند و در نتیجه رشد و ایمنی بدن را ارتقا می بخشد.


* کرم‏زدا


سمیّت این روغن کرم ‏های بدن را می ‏کشد. این ها شامل کرم‏های گرد و نواری که در روده یافت می ‏شوند، کرم قلاب‏ دار که می تواند به هر جایی از بدن برود و حتی کرم حشره که بر روی زخم‏ ها وجود دارد، می‏ شوند.

البته دقت داشته باشید که تا وقتی این روغن‏ ها به صورت موضعی و خارج از بدن استفاده می ‏شوند جای نگرانی وجود ندارد اما هنگامی که به صورت خوراکی مصرف می‏شوند باید مراقب بود زیرا این‏ها سمّی هستند.

چند نکته که باید توجه کنید:

- این روغن‏ها به دلیل وجود استراگول سمّی هستند، استراگول نام دیگر میتل چاویکول است و از این رو نباید به کودکان کم سن (زیر 4 سال) و زنان باردار داده شود.



- ترخون را به صورت تازه 10 تا 14 روز می ‏توان در یخچال نگهداری کرد. اما در فریزر 4 تا 6 ماه قابل نگهداری است.

- برای خشک کردن ترخون، ابتدا آن را پاک کرده و خوب بشویید و سپس در یک محل تاریک و گرم قرار دهید وقتی که خشک شدند آن ها را درون شیشه‏ ی تمیزی ریخته و در جای خنک و تاریک نگه داری کنید.
ترخون‏های خشک شده دارای طعم و مزه‏ ی همانند ترخون ‏های تازه نیستند، اما به هر حال برای زمانی که سبزی تازه در دسترس نیست مناسب هستند.
http://www.tebyan.net


315

Nima
01-18-2012, 08:20 PM
ترخون خیلی دوست دارم.
معجزه واسه کم کردن استرس کبد عرق کاسنی و عرق شاتره.
معجزه واسه سرماخوردگی آویشن+کمی سرکه سیب.

ali500
01-18-2012, 10:36 PM
ترنجبین



ترنجبین به فارسی "ترانگبین" یا "ترنگبین" است. آن را به فرانسوی Manne d"hedysarum و Manna d"alhagi و Manne de perse و به انگلیسی Manna of hedysarum و به عربی "ترنجبین" می نامند.

ماده ای است شیرین كه به صورت شبنم روی گیاه حاج یا خارشتر (با نام علمی Alhagi maurorum) یا خاربز می نشیند. در یک بررسی که توسط مركز تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی خراسان انجام شد، مشاهده شد که این شیرابههای قندی در نتیجه عمل حشره ای به طور طبیعی و با ایجاد شكاف به خارج تراوش می شود.


گیاه خارشتر درختچه یا بوته خاری است که در بیابان ها و دشت های كم ارتفاع ایران مانند خراسان، یزد، تبریز، زرند، اطراف قم و بوشهر به طور خودرو فراوان دیده می شود.


سابقا از ترنجبین در كارخانجات ساده قندگیری به طور سنتی قند می گرفتند، ولی بعدها چون فروش ترنجبین از نظر دارویی بازار بهتری پیدا كرد، آن را فقط به عنوان دارو می فروشند.


ترنجبین حاوى تركیبات قندى مختلفى چون گلوكز و فروكتوز، ساكاروز و ترى ساكارید است كه به راحتى در آب حل مى شود.

خواص ترنجبین


* ترنجبین طبق نظر حكمای طب سنتی گرم، ولی در عین حال تر است.
* ملین و مسهل است. دوز مصرفى ترنجبین به عنوان ملین بر حسب سن بیمار بین 10 تا 70 گرم است كه با كمى آب مصرف مى شود. این گیاه اگر در مقدار کم خورده شود، ملین و اگر به مقدار زیاد مصرف شود، مسهل است.
* در تسکین سرفه و درد سینه موثر است.
* برای تسكین عطش و تب مفید است.
* خاصیت ضدعفونی کنندگی خوبی دارد و میکروب ها را از بین می برد، به همین دلیل برای درمان بیماری های عفونی مفید است.
* خوردن ترنجبین با آب پنیر برای اخراج اخلاط سوخته، با ماءالشعیر برای دفع اخلاط گرم، با كره برای باز كردن ادرار (در مواردی كه ترشح ادرار بند می آید) مفید است.
* اگر ترنجبین با آب زیره خورده شود، برای دفع صدای شكم كه با تب خفیفی توام باشد، نافع است.

* جوشانده آن معرق است.
* مالیدن روغن برگ های آن برای روماتیسم خیلی نافع است.
* گل های آن برای بواسیر مفید است.
* عرق گیاه ترنجبین اگر مدتی کم کم خورده شود، برای دفع سنگ كلیه و مثانه تا حدودی مؤثر است.

احتیاط کنید

* بسیاری از خانوادهها برای بهبود زردی کودک خود از مخلوط ترنجبین و آب قند استفاده میکنند که این مواد، نه تنها تاثیری در بهبود زردی کودک ندارند، بلکه باعث اسهال و استفراغ نوزاد نیز میشوند.
در یک مطالعه تحقیقاتی که توسط اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی لرستان با هدف بررسی اثر ترنجبین خوراكی در كاهش زردی نوزادان انجام گردید، نشان داده شد که علیرغم باورهای بومی مبنی بر تاثیر ترنجبین در كاهش زردی نوزادی، تجویز این ماده اثر قابل توجهی در درمان زردی ندارد.

* بیماران مبتلا به حصبه، اسهال خونی، بواسیر، خون ادراری و آبله از خوردن ترنجبین خودداری کنند.
* ترنجبین برای طحال و اشخاص گرم مزاج مضر است.


تهیه آب ترنجبین

برای تهیه آب ترنجبین، مقداری ترنجبین را در آب جوش حل می کنند. سپس مایع صاف روی آن را بر می دارند و می گذارند قدری بماند تا مواد خارجی آن ته نشین شود. حالا مایع صاف شده روی آن، آماده خوردن است.

آب ترنجبین اگر صبح ناشتا خورده شود، موثرتر است. مقدار خوراكی معمول آن 12 تا 35 گرم است.

317

ali500
01-18-2012, 10:50 PM
خارخسک

نام علمی Tribulus terrestris

خارخَسَک یک گیاه بوته ای است(kharkhasak) .
میوه ی خارخسک چهار بخشی و نرم است اما خارهای تیزی دارد.
خارخسک در آب و هوای گرم و حتی در کویرها دیده میشود.


خارخاسک گیاهى است علفى، یك ساله، داراى ساقه هاى خوابیده با انشعابات گسترده بر سطح خاك و پوشیده از تار كه برگ و ساقه هاى جوان آن را تارهاى ظریف ابریشمى مى پوشاند. برگ هاى آن متقابل غالباً نامساوى و مركب از برگچه هاى كوچك و ریزى است كه به تعداد ۶-۳ زوج در طرفین دمبرگ اصلى جاى دارند. گل ها زرد كوچك و منفرد هستند. میوه آن شیزوكارپ ناشكوفا كه در موقع رسیدن قسمت هاى پنجگانه آن از هم جدا و پراكنده مى شوند.هر یك از این قسمت هاى پنج گانه در سطح بیرونى خاردار است. قسمت هاى مورد استفاده این گیاه، میوه، دانه، برگ، ریشه و گاهى كلیه اعضاى گیاه است ولى بیش از همه میوه آن مورد استفاده قرار مى گیرد. رنگ میوه هاى آن سبز مایل به زرد، بدون بو و با طعم مشخص است.


میوه هاى این گیاه را در اواخر تابستان و اوایل پاییز جمع آورى مى نمایند. این گیاه پراكندگى وسیعى در نواحى مختلف كره زمین دارد. به طورى كه مى توان آن را در غالب نواحى دنیا مشاهده كرد. تركیبات شیمیایى گیاه خارخاسك شامل رزین، تاش، روغن ثابت، آلكالوئید، پلى فنل ها و مواد معدنى شامل كلسیم، فسفر، آهن، سدیم، پتاسیم، گوگرد، ازت و كلر است. پنج نوع ماده گلیكوزیدى نیز دارد كه همه آنها داراى گلوكز است و علاوه بر گلوكز قندهاى رامنوز، آرابینوز را هم شامل مى شود.

خارخاسك به عنوان مدر، دفع كننده سنگ هاى مجارى ادرارى و تقویت كننده قواى جنسى به كار مى رود. در طب گذشته براى خارخاسك اثر مدر و دفع كننده سنگ هاى مجارى ادرارى و تقویت كننده قواى جنسى قائل بوده و از آن به عنوان درمان كننده عفونت و التهاب لثه استفاده مى شده است. از فرآورده هاى موجود در بازار مى توان قطره پروستاتان، قطره سنكل و قطره آفرودیت را نام برد.

318

319

ali500
01-18-2012, 11:00 PM
چای کوهی

چای کوهی (نام علمی Hypericum perforatum) گیاهی است از تیره کلازیاسه (Clusiaceae) که معمولاً به صورت خودرو در میان کشتزارهای گندم و ذرت یافت میشود و به مقدار زیاد در آمریکا و اروپا پرورش مییابد و در ایران در دامنه کوههای البرز، چالوس، مازندران و نقاط غرب ایران و در مسیر قله چین کلاغ به حد زیادی می روید.


نامهای دیگر آن گل راعی، هزارچشم، علف چای، هوفاریقون است.


گلهای این گیاه به رنگ سفید یا زرد است که در بالای ساقه به صورت مجتمع به چشم میخورد که این گلها کمی معطر و دارای بوی مخصوصی است. چای کوهی از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و خواص درمانی بسیاری دارد .

این گیاه ضد کرم معده و روده است و گرفتگی صدا را باز میکند.
این گیاه برای درمان مرض کزاز بکار میرود و اگر برگ آن را به صورت پودر روی زخمهای عمیق بپاشید این نوع زخمها را خوب میکند.

چای کوهی درمان کننده بیماری مننژیت است؛ درد پشت و گردن و خشکی گردن را درمان میکند و ضدافسردگی است.

این گیاه اشتها را باز میکند بنابراین میتوان آنرا به بچهها و افراد مسن که اشتها ندارند داد.

کسانی که از داروهای آسم و ضدسرماخوردگی و حساسیت استفاده میکنند نمیتوانند چای کوهی مصرف کنند خاصیت این گیاه در درمان افسردگی به اثبات رسیده و مکانیزم اثر ضد افسردگی آن از طریق مهار آنزیمی است.

با تحقیقات جدیدی که دانشمندان روی این گیاه معجزه آسا انجام دادهاند، دریافتهاند که چای کوهی میتواند ویروسها را از بین برده و حتی برای از بین بردن ویروس بیماری AIDS نیز کاربرد دارد .
مدتی است دانشمندان درباره اثر این گیاه در درمان سرطان خون تحقیقات گستردهای انجام داده و به نتایج درخشانی نیز دست یافتهاند.

ماده موثره این گیاه هایپریسین میباشد که فراوردههای آن هم بر اساس همین ماده استاندارد سازی میشوند و اثر ضد افسردگی گیاه نیز مربوط به این ماده میباشد.در واقع این ماده مهار کنندهٔ آنزیم mono amino oxidase Mao میباشد که کاملاً مانند داروی ترانیل سیپرومین میباشد.

از این گیاه دو فراورده دارویی در بازار ایران موجود میباشد.قطره هایپیران و قرص پرفوران که هر دو در درمان افسردگی کاربرد دارند. نکته قابل ذکر در مورد این گیاه و فراوردههای آن تداخلات زیاد آن میباشد که مصرف آن را محدود نموده است و دلیلش هم مهار آنزیمی است.

كسانيكه از قرص ضد بارداري ، داروهاي آسم و ضد سرمخوردگي و حساسيت استفاده مي كنند نمي توانند چاي كوهي مصرف كنند .

320

ali500
01-18-2012, 11:06 PM
ختمي Marshmallow

نام علمی Althaea officinalis


ختمي گياه بومي مناطق شرق مديترانه است .

گياهي است علفي و چند ساله كه ارتفاع آن به حدود 2 متر مي رسد ساقه آن از كركهاي ريز كه به رنگ خاكستري مي باشد پوشيده شده است .

برگهاي ختمي دندانه دار ، پهن و مانند قلب مي باشد . گلهاي آن درشت به رنگ سفيد مايل به قرمز يا ارغواني است كه بصورت دسته هاي سه تايي در اواخر تابستان ظاهر مي شود .
ختمي به علت داتشن گلهاي زيبا به صورت گياه زينتي در باغچه ها كاشته مي شود . تمام قسمتهاي اين گياه استفاده طبي درد .

ترکیبات شیمیایی

ختمي داراي لعاب و موسيلاژزيادي است .اين گياه داراي مواد نشاسته اي ، چربي ، اسانس ،آنتوسيانين Anthocyanin ،آل تئين Altheine ، داي اكسي بنزوئيك اسيد DIoxybenzoic Acid و سيانيدين Cyanidin مي باشد .

خواص دارویی

ختمي از نظر طب قديم ايران سرد و تر است و بطور كلي روي تمام اعضاي بدن مخصوصا روده ها ، ريه ها ، معده ، كليه ها و مثانه موثر است .

خواص گل ختمی

1)ملين و برطرف كننده يبوست است .

2)بيماريهاي تنفسي را برطرف مي كند.

3)سرفه هاي خشك را از بين مي برد .

4)براي رفع گلو درد جوشانده گل ختمي را غرغره كنيد .
5)عادت ماهيانه را منظم مي كند .

خواص ریشه ختمی

1)ناراحتي هاي پوستي را برطرف مي كند و پوست را نرم مي سازد .

2)سرفه هاي خشك را از بين مي برد.

3)تب راپائين مي آرود .

4)اسهال خوني را شفا مي بخشد .

5)ادرار را زياد مي كند.

6)كمي ترشحات عادت ماهيانه را برطرف مي كند.

7)تورم را رفع مي كند.

8)ناراحتي هاي دستگاه ادراري را برطرف مي كند.

9)قند خون را تنظيم مي كند.

خواص برگ ختمی

1-ضماد برگ ختمي در برطرف كردن دمل ها و ورم پستان و روم معده موثر است .

2-براي التيام شكستگي ها ، برگ ختمي را بصورت ضماد درآورده و روي محل شكستگي بگذاريد .

3-ضماد برگ ختمي در برطرف كردن درد سياتيك مفيد است .

4-رعشه را برطرف مي كند.

5-ورم بناگوش را با ضماد برگ ختمي درمان كنيد.

طرز استفاده

1- خيسانده ريشه ختمي : 10 گرم ريشه ختمي را پوست كنده و خرد كرده و در يك ليتر آب سرد خيس كنيد و پس از 8 ساعت آنرا صاف كرده و نگهدري كنيد اين مايع در رفع اسهال خوني بسيار موثر است .

2-دم كرده ختيم : در حدود 20 گرم ريشه ختمي را تميز كرده و خرد كنيد و آنرا در يك ليتر آب جوش بريزيد و بگذاريد بماند تا سرد شود سپس آنرا صاف كرده و با عسل مخلوط كنيد .

3-دم كرده گل ختمي : 20 گرم گل خشك شده ختمي را در يك ليتر آب جوش بريزيد و بگذاريد بماند تا سرد شود سپس آنرا با قند يا عسل شيرين بكنيد .

4-محلول شست وشوي چشم : نيم گرم گل خشك ختمي را در 150 گرم آب ريخته و به مدت 5 دقيقه بگذاريد بجوشد سپس آنرا سرد كنيد و 5 قطره الكل كامفه در آن بريزيد.

مضرات

ختمي گياه مفيد و بي ضرري است فقط زنان باردار و مادرانش يدره بايد از زياد خوردن آن پرهيز كنند .كسانيكه سرد مزاج هستند بايد ختمي را با عسل بخورند .

محل رويش

كوههاي لالو در روستاي علي زينل -يزدانآباد-ديزاديز-كوه ددو در شفيع-كوه اوكاجي در آلماجق -چري - كوران - استاد - اسفيجير حصار اندف - رهورد - اينچه سابلاغ - جوزان - كچلانلو - خلكانلو - عمارت - كواكي

321

ali500
01-18-2012, 11:16 PM
رازَک

رازَک گیاهی دارویی است. کاربرد آن بیشتر در ساخت آبجو است.

رازک از راستهٔ گل سرخ (Rosales) و تیرهٔ شاهدانگان (Cannabaceae)، جنس رازکها (Humulus) است.


مشخصات:

تیره توت فرنگی گیاهی علفی پایا با ریشهای عمیق و منشعب گیاه دو پایه بوده (نر و ماده) گلهای نر به صورت خوشهای از بغل برگها روئیده و ماده به شکل مخروطی بیضی شکل و مجتمع میروید.


خواص درمانی:

درمان بی خوابی. آرام کننده تمایلات جنسی. اشتها آور. تقویت معده.مسهل، ضد عفونی کننده میباشد.

تهیه چای:

یک لیوان آب در حال جوشیدن را بر روی نیم گرم گیاه له شده یا پودر بریزید و 15 دقیقه صبر کنید؛ سپس صاف کرده و میل نمایید.


نگهداری:

رازک باید دور از نور و در هوای سرد نگه داری شود. حداکثر مدت نگهداری یک سال است.


عوارض جانبی:

مصرف رازک ممکن است در بعضی افراد حساسیت پوستی ایجاد کند. علت آن مربوط به گرده های گیاه است.


مهم ترین اثرات گزارش شده رازک:

آلرژی زا، ضد درد، ضد باکتری، ضد عفونی کننده، ضد اسپاسم، ضد تومور، معرق، هضم کننده، ادرارآور، قاعده آور، استروژنیک، مُلین، خلط آور، قارچ کش، خواب آور، شیرافزا، مُسهل، مخدر، مقوی اعصاب، مقوی معده، آرام بخش، مقوی رحم، ضد کرم و کاهش دهنده ی میل جنسی.


نکات قابل توجه:

1- چای و یا دم کرده ی رازک بهتر است شب هنگام یا قبل از خواب مصرف شود تا بتوان خواب آرام تری را در پیش داشت. این میزان مصرف را می توان تا سه بار در روز تکرار کرد.


2- میزان مصرف فراورده های صنعتی رازک مانند قرص و یا کپسول در راهنمای همراه دارو توصیه شده است.
3- گل های ماده تحت عنوان Strobiles مشهور می باشند که قسمت دارویی رازک هستند.
4- خواص گیاه رازک به طور چشمگیر به نو یا کهنه بودن آن ارتباط دارد، چون مواد موجود در آن با گذشت زمان اکسید می گردند. مثلا مصرف تازه ی گل های ماده برای رفع بدخوابی بسیار موثر است، در صورتی که خشک شده ی گل های ماده برای پُر کردن بالش افرادی که دارای بی خوابی هستند مناسب است. تعویض گل های خشک ماده در این بالش های باید هر دو سه ماه صورت گیرد، چون گل های خشک کهنه رازک دارای خاصیت محرک می باشند.

5- برای رفع بی خوابی بهتر است از گل های ماده ی تازه خشک شده و یا گل های فریز شده استفاده نمود. در این صورت بر روی 2 قاشق چای خوری از گل ها، یک لیوان آب جوش ریخته و پس از 5 تا 10 دقیقه صاف نموده و میل کنید.

322

ali500
01-18-2012, 11:22 PM
رازیانه

رازیانه گیاهی است گلدار از راسته آپیالس (Apiales)، از تیره چتریان (Apiaceae) از سرده رازیانهها (Foeniculum). این گیاه سرشار از هورمونهای زنانه است و طبیعتی گرم دارد.

رازیانه بومی جنوب غربی آسیا و جنوب اروپا بویژه بخش مدیترانهای است.

رازیانه با خواص فراوان دارویی، التیام بخش بسیاری از بیماری ها از جمله سرفه و سرماخوردگی است.

تمام بخش های مختلف این گیاه یعنی دانه، برگ و ریشه آن خوراكی است، ولی روغن حاصل از دانه های رازیانه، سمی بوده و حتی مصرف كم آن، می تواند منجر به ایجاد دانه های پوستی، مشكلات تنفسی و حالت تهوع گردد.

این گیاه دارای طعم تند، تلخ و شیرین است و كمی به طعم نعناع شبیه است.

مصرف رازیانه باعث افزایش شیرمادر و نیز كاهش وزن می شود. اما توجه داشته باشید که مصرف بیش از اندازه این گیاه، ممكن است منجر به تشنج عضلانی و حتی توهم شود.


پیاز رازیانه

رازیانه حاوی مقادیر فراوانی ویتامین، مواد معدنی و فیبر است. منگنز، پتاسیم، منیزیم، كلسیم، آهن، ویتامینC و B3 از این موارد می باشند. ویتامین C موجود در پیاز رازیانه، ضد باكتری بوده و برای سیستم ایمنی بدن بسیار مفید است.

علاوه برآن، این بخش از گیاه، دارای فیبر فراوانی بوده كه برای كاهش كلسترول، مفید است و از ابتلا به سرطان روده پیشگیری می كند.

رازیانه همچنین دارای مقدار فراوانی پتاسیم است كه باعث كاهش فشارخون می شود و به این ترتیب برای افرادی که دچار حمله قلبی می شوند، مفید است.

این گیاه دارویی، سموم بدن را پاك می كند و بیماری التهاب دهان را از بین می برد و برای درمان سرماخوردگی و نیز سرفه، به خاطر خاصیت خلط آورش، مفید است.

بخار حاصل از جوشاندن برگ های این گیاه در آب، بیماری آسم و برونشیت را تسكین می دهد.


دانه های رازیانه

مصرف دانه های رازیانه، باعث تسكین دل درد می شود،

عمل هضم را آسان تر می كند،
كرم روده كودكان را از بین می برد،
باعث تقویت چشم می شود،
حساسیت های چشم را از بین می برد
و دارای خواص فراوانی برای كبد، طحال و مثانه است.

323

ali500
01-19-2012, 01:30 PM
روناس

روناس (نام علمی: Rubia tinctorum) گیاهی است که به حالت خودرو در مناطق مدیترانه، در شمال آفریقا و بعضی مناطق آسیا میروید. ساقه این گیاه پوشیده از خارهای ریز میباشد و ارتفاع آن تا حدود دو متر میرسد.

روناس با استفاده از خارهای ریزی که دارد به دیوار و درختان میچسبد و بالا میرود.

برگهای آن بیضی، نوک تیز و دراز بوده که به صورت گروهی و به شکل چتر از کنار ساقه بیرون میآید. گلهای روناس کوچک و به رنگ زرد مایل به سبز میباشد. میوه آن گوشتی و به رنگ تیرهاست.

ریشه آن به نام روناس معروف است به رنگ قرمز تیره و به صورت دراز، باریک و استوانهای میباشد. دارای طعمی تلخ و گس بوده و قسمت مهم این گیاه از نظر طبی بشمار میآید. از ریشه روناس در قدیم برای رنگرزی پارچه و نخ استفاده میشدهاست.

ترکیبات شیمیایی

ریشه روناس دارای مادهای رنگی به نام جوهر روناس میباشد که برای رنگرزی بکار میرفت ولی بعد از اینکه توانستند این ماده را به طریقه شیمیایی تهیه کنند کشت آن برای تهیه آلیزارین متوقف گردید.

خواص داروئی

روناس از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است.


باز کننده گرفتگیها در بدن است.
ادرار آور است و حبسالبول را درمان میکند.
برای معالجه بیماری فلج آن را با عسل مخلوط کرده و به بیمار بدهید.
ترشح شیر راز یاد میکند.
درد سیاتیک را رفع میکند.
یبوستهای سخت را معالجه میکند.
اشتهاآور است.
قاعدهآور است.
خارش پوست را برطرف میکند بدین منظور میتوان از ضماد استفاده کرد و یا اینکه جوشانده آن را در وان حمام بریزید و مدتی در آن استراحت کنید.
اوره خون را پائین میآورد.
جوش خوردن استخوان شکسته را تسریع میکند.
تورم را در بدن از بین میبرد.
از کمپرس جوشانده روناس برای رفع بیماریهای پوستی استفاده کنید.


طرز استفاده

دم کرده:
یک قاشق مرباخوری ریشه خرد شده روناس را در یک لیوان آب جوش ریخته، بگذارید به مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد. مقدار مصرف آن نصف فنجان سه بار در روز است.
جوشانده روناس:
۱۰ گرم ریشه روناس را در یک لیتر آب ریخته و بگذارید برای مدت ده دقیقه بجوشد. این جوشیده را در وان حمام بریزید و برای رفع بیماریهای پوستی در آن استراحت کنید.


زیانها:

همانطور که گفته شد روناس ترشح ادرار را زیاد میکند و فشار آن را بالا میبرد بنابرین ممکن است در اثر استفاده زیاد ایجاد خون در ادرار کند و در اینصورت بهتر است که روناس با کتیرا خورده شود.


در طب سنتی کرمانشاه روناس ( رینیاس در کردی) با زرده تخم مرغ کردی به شکل ضماد برای شکستگی استخوان همراه با آتل به مدت سه روز استفاده میشود.

336

Sepideh
01-19-2012, 01:36 PM
من يه مدت قبل يه وبلاگ داشتم راجع به طب سنتي و اين چيزا مينوشتم بعدا ديگه درشو تخته كردم گياهان رو خوب ميشناسم سوالي چيزي داشتين در خدمتم
من خودم چيزاي طبيعي مصرف ميكنم همين سه سال قبل ابله مرغون شديد گرفتم با گياهان در عرض ده روز خوب خوب شدم

ali500
01-19-2012, 01:43 PM
ریواس

ریواس یا ریباس، گیاهی است از تیره ی ترشک ها ( هفت بندها ) و دارای ساقه های هوایی و برگ های آن محتوی مواد ذخیره ای و اسیدی است و به همین جهت مورد استفاده ی خوراکی قرار می گیرد.

ریواس هنگام بهار در نواحی گوناگون ایران، دامنه ی کوه ها، کنار رودخانه ها و مناطق برخوردار از آب های راکد می روید و برگ ضخیم و گوشت دار این گیاه مصرف غذایی دارد. تکثیر ریواس معمولاً با کشت در خزانه و انتقال به کشتزار و یا از طریق کشت بذر تازه صورت می گیرد.

خواص درمانی

ریواس طبیعت سرد دارد و دارای ویتامین ها و املاح معدنی گوناگونی است. برای تمامی اعضای بدن، ماده ی غذایی بسیار ممتازی شمرده می شود و اثر شگفت انگیز و معجزه آسایی دارد. قابض است و برای تقویت
معده و کبد مفید می باشد.

خوردن ریواس برای بیماران تب دار و بی اشتها مفید بوده و یرقان ، وسواس ، سستی را درمان می نماید. در این گونه موارد می توان 100 گرم از آب ریواس یا رب ریواس را میل کرد. صفرا و دل به هم خوردگی را رفع می کند و برای حصبه و اسهال گرم صفراوی مفید بوده و کرم کُش است.

خوردن ریواس را نباید در برنامه ی غذایی از یاد بُرد. ریواس را برای تهیه ی خورش، کمپوت، مربا و شربت مورد استفاده قرار می دهند. سعی کنید در مصرف ریواس زیاده روی نکنید.

مفیدترین طریقه مصرف آن، مصرف آب ریواس همراه با آب هویج ، کرفس ، خیار و سیب می باشد که یک سوم آب ریواس و دو سوم بقیه مواد است.ریواس اثر ملین داشته و اشتها آور است و برای افزایش اشتها و یبوست مفید می باشد.
مصرف ریواس برای مبتلایان به سنگ کلیه و ناراحتی های مثانه خطرناک است.شیر مادرانی که ریواس می خورند، در نوزادان تولید اسهال می کند.
ریواس، مقوی قلب و اعصاب بوده و برای درمان بواسیر مفید است.ریواس به عنوان فعال کننده ی عملکرد دستگاه گوارش، ناقل نمک های صفراوی و محرک ترشح کبد شناخته شده است. نخستین کار کرد آن در دهان این است که با تحریک جوانه های چشایی به واسطه ی مزه ی تلخ خوشایندش، موجب پاک شدن حفره ی دهان شده و دهان را برای چشیدن غذای بعدی آماده می سازد.

این گیاه در معده سبب افزایش ترشح معدی و تحریک آن می شود. در نتیجه به طور کلی باعث بهبود عملکرد معده می گردد.علاوه بر این با تحریک ترشح نمک های صفراوی از کبد، به تنظیم جذب چربی از روده کمک می کند.
ریواس خاصیت مسهلی، ضد التهابی و متعادل کننده ی عملکرد روده ها (درمان یبوست و اسهال) را داشته و در درمان یرقان، خونریزی معدی- روده ای، اختلال قاعدگی، ورم ملتحمه ی چشم، جراحات ناشی از ضربات و صدمات جسمانی، زخم های چرکی سطحی و سوختگی های حاصل از حرارت کاربرد دارد.

ارزش تغذیه ای 85 گرم ریواس

انرژی ... 29 کیلو کالری
چربی ... 2/0 گرم
پروتئین ... 8/0 گرم
کربوهیدرات ... 7 گرم

کلسیم ... 266 میلی گرم
سدیم ... 5 میلی گرمپتاسیم ... 148 میلی گرم

ویتامین ث ... 7 میلی گرم
ویتامین آ ... 100 تا 300 واحد بین المللی.سایر مصارف ریواس

ریواس به علت خاصیت اسیدی، برای پاک کردن ظروفی که آثار سوختگی مواد غذایی در آنها به جای مانده باشد، مورد استفاده قرار می گیرد.

افرادی که موی آن ها قهوه ای کم رنگ است، با استفاده از ریشه ی این گیاه می توانند به رنگ موی طلایی دست یابند.

برگ های ریواس را می توان به عنوان حشره کش موثر برای دفع حشرات به کار برد.
ریواس با طعم منحصر به فرد خود، در بیشتر پس غذاها ( دسرها ) و شیرینی ها استفاده می شود.

تا پیش از سده ی 18 کاربردی در پخت غذا نداشت.گیاه یاد شده تا یکی دو روز در یخچال قابل نگهداری است. برای نگهداری طولانی تر ریواس، پس از بریدن ساقه ها، آن را منجمد می کنند. اگر ساقه های ریواس به طور خام مصرف شود، به شدت ترش خواهد بود. به طور معمول آن را با شکر یا عسل می پزند و یا در کیک ها مورد استفاده واقع می شود.
همچنین به تنهایی یا همراه یا توت فرنگی در تهیه ی ژله و مرباها به کار می رود.
چاشنی هایی که با ریواس مصرف می شوند، عبارتند از لیمو ، دارچین و زنجبیل.

337

ali500
01-19-2012, 01:55 PM
زنجبیل (Ginger)


زَنجـِبیل یا زنجفیل یا شنگویریک گیاه خوراکی، ادویه و گیاه دارویی است.

زنجبیل از گیاه زرد رنگ دارای رگههای بنفش با نام علمی Zingiber officinale بدست میآید. اگرچه معمولاً از زنجبیل به عنوان ریشه آن گیاه نام برده میشود ولی در اصل قسمت مورد استفاده گیاه ساقه متورم شده زیرزمینی آن است که «ریزوم» نام دارد.


جنس زنجبیل سردهای از تیره زنجبیلیان علفی ایستاده چندساله با حدود ۷۰ گونه بومی آسیای جنوب شرقی است با ساقه باریک و نیمانند و برگهای سرنیزهای سـبز براق که از زمینساقهای غدهای میرویند؛ گلهای آنها سبز مایل به زرد با لبهای ارغوانی و لکههای کرمرنـگ و گلآذین مخروطی و کوچک و سنبلهای متراکم است که در تابستان از زمین ساقه بیرون میزند.

پیشینه

زنجبیل از زمانهای دور مورد استفاده بوده وهنوز هم درطب سنتی چین نقش مهمی را ایفا میکند. در ایران باستان نیز این گیاه با نام ژنگویر شناخته شده بود و کاربرد داشت و از ایران و کشورهای عربی به سوی غرب سفر کرد.
در غرب پزشکی یونانی به نام «دیوسکوریدس» نخستین بار در سده یکم میلادی کاربرد درمانی زنجبیل را ثبت کرد، گرچه سدهها پیش از آن این گیاه عطردار از کشورهای خاور دور به اروپا صادر میشد، تا سدههای میانه، به عنوان یک ماده اولیه آشپزی در اروپا کاملاً شناخته شده بود.


امروزه این گیاه در بیشتر مناطق استوایی کشت میشود. آشنایان با پزشکی هندی آیورودا از آن به عنوان داروی جهانی نام میبرند؛ این امر نه تنها به خاطر خواص ضد قارچی، ضد باکتری آن است، بلکه به خاطر اثر تسکین بخش آن بر روی دستگاه گوارش هم هست، که اینها باعث شده هندیان بیش از ۲۰۰۰ سال زنجبیل را مصرف کردهاند و یکی از بهترین شفابخشهای طبیعی برای درمان بیماریهای مسافرت، حالت تهوع و سرگیجه در غرب مطرح کرده و برخلاف بعضی داروهای مرسوم این بیماریها هیچ عوارض جانبی منفی ندارد.


در پژوهشی که در دانمارک انجام شد به ۴۰ نفر از دانشجویان نیرو دریایی یک گرم پودر زنجبیل و به ۴۰ نفر دیگر مقداری دارونما داده و مشاهده شد زنجبیل به مرتب در کاهش دفعات استفراغ و از بین بردن عرق سرد موثر بوده. بعضی کارشناسان، زنجبیل را برای درمان تهوع صبحگاهی دوران حاملگی توصیه میکنند. البته لازم به تذکر است در این خصوص همیشه با پزشک مشورت نمایید.

ادویهای آرامبخش

بررسیها نشان دادهاند که زنجبیل میتواند باعث جلوگیری از تهوع ناشی از عمل جراحی و شیمی درمانی شود، مطالعات بالینی در لندن انجام شد نشان داد مصرف یک گرم پودر زنجبیل در جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی به اندازه داروهای آرامبخش مرسوم موثر است. خاصیت گرم کنندگی و فعال کنندگی زنجبیل آن را به عنوان شفابخش خانگی معرفی کردهاست.


اگر به کشیدگی عضله دچار شدهاید، گلودرد دارید و یا از بیماری مسافرت در رنج هستید برای خود یک تونیک زنجبیل درست کنید و میل نمائید تا به قدرت شفا بخش فوق العاده آن پی ببرید. زنجبیل فواید فراوانی برای سلامتی دارد. مطلب ما درباره ساقه گرد پیچ خوردهای است که گاهی برای غذا سرخ کردنی از آن استفاده میشود.


زنجبیل را میتوان به آب گرم اضافه کرد و در مواقع سرمازدگی پاها را در آن قرار داد. در مواقع دندان درد میتوان آن را جوید و هنگام گلو درد از غرغره آن استفاده کرد. همچنین برای درمان سرماخوردگی آن را به آب گرم، لیمو و عسل افزود.اگر علاقهای به استفاده از این محلولها ندارید میتوانید آن را پس از خرد کردن برای تسکین سردرد به ناحیه پیشانی بمالید؛ روغن زنجبیل را میتوان با روغنهای دیگر رقیق کرده و برای تسکین دردهای ناشی از کشیدگی ماهیچه آسیب دیده روی آن ماساژ داد تا گردش خون را بهبود بخشیده و باعث تسکین درد شود."

دلیل سودمند بودن زنجبیل اجزای تشکیل دهنده اصلی زنجبیل شامل نشاسته، اسانسها مانند زینجیبرن (zingiberen) که به زنجبیل بوی خاص مید هد، و رزین است. به نظر میرسد بیشتر ارزش درمانی زنجبیل به واسطه ترکیبات ادویهای آن یعنی جینجرولها (Gingerols) است که طعم تند و سوزاننده آن ناشی از آنهاست، اگرچه هنوز طرز عمل آن مشخص نیست.


کاربردهای دیگر زنجبیل:



زنجبیل تازه را برای سرماخوردگی و آنفولانزا بکارببرید.
زنجبیل خشک شده را جهت درمان سرگیجه و تهوع مصرف کنید.
قرص آن را برای درمان آرتریت و مشکلات گردش خون مورد استفاده قراردهید.

مصرف زنجبیل در افراد دچار زخم معده و یا زخم دوازدهه و یا همزمان با مصرف داروهای ضد انعقاد - که میتواند برای رقیق شدن خون شوند - اکیداً منع شدهاست.همچنین در مورد استفاده از گیاهان دارویی، بویژه اگر به نوزاد خود شیر میدهید یا باردار هستید با پزشک خود مشورت کنید.

341 342

ali500
01-19-2012, 02:12 PM
ژینکو


درخت ژینگو (نام علمی:ginkgo biloba) از خانواده ژینکوان (GINKGOACEAE) درختی بزرگ خزان پذیر با برگهای بادبزنی شکل است.

در پاییز زرد شده و در عرض یک شب میریزند.



حداکثر بلندی: ۲۵متر و گستردگی۸ متر
نیازها:مکان سایه_آفتاب
حداقل دمای مورد تحمل: -۱۰سانتی گراد
ازدیاد:از طریق قلمه



ژینکو گیاه دارویی ارزشمندی است که برای اهداف دارویی متنوعی مورد استفاده قرار میگیرد. ژینکو به منظور استفاده از بذر و به خصوص برگ پرورش مییابد. بذرهای ژینکو هزاران سال است که در طب سنتی چین استفاده میشود. فرآوردههای ژینکو که امروزه در دسترس میباشند از برگ آن بدست میآید. در نهالستانهای پرورش برگ، درختان ژینکو بهصورت متراکم کشت شده و برگها برای تهیه عصاره برداشت میشوند تا مورد فرآوری قرار گیرند. عصاره برگ ژینکو یکی از مهمترین گیاهان دارویی رایج در دنیا میباشد.


درخت ژینکو با نام علمی Ginkgo biloba . از خانواده Ginkgoaceae، یکی از قدیمیترین گونههای درختی روی زمین است. این درخت خزان کننده در بسیاری از قسمتهای معتدل دنیا به ویژه مناطق معتدله مرطوب بهخوبی رشد میکند و به محدوده وسیعی از اقلیمها و شرایط نامساعد مقاومت دارد. ژینکو در خاکهای عمیق با زهکش خوب و لومی شنی و حاصلخیز رشد مناسبی دارد. ژینکو به منظور استفاده از خواص دارویی بذر و به خصوص برگ پرورش مییابد.


اهمیت دارویی بذر و برگ


بذرهای ژینکو برای بیش از 1000 سال است که در طب سنتی چین، بهعنوان داروی قابض برای ریه استفاده میشود تا آسم و سرفه را درمان کند. همچنین آنرا تصفیه کننده خون، کمک کننده هاضمه، ضد کرم، تب بر وآنتیبیوتیک میدانند.

اولین کاربرد برگها در چین، در سال 1436 برای درمان بیماریهای پوست و زخمهای سر گزارش شد. عصاره برگ ژینکو، فعالیت بیولوژیکی وسیعی دارد. عصاره خالص برگ گیاه از نظر داروشناسی، دارای عمل بازکنندگی عروق شریانی و فعال کننده گردش خون در شرائین است که خود موجب رساندن خون بیشتر به بافتها میشود.

عصاره برگ ژینکو جریان خون را به مغز افزایش میدهد و در نتیجه حافظه و توانایی فکری بهبود مییابد. عصارههای استاندارد شده برای انواع بیماریها و نارساییهای ذهنی و فیزیکی مرتبط با سن استفاده میشود و در درمان آلزایمر، اسکیزوفرنی، پارکینسون، نقص حافظه مرتبط با سن (AAMI)، ناتوانی مغزی، افسردگی و اضطراب بکار میرود. عصاره برگ ژینکو همچنین در درمان طنین مزمن گوش یا زنگ گوش، لنگی متناوب، سرگیجه مزمن، نارساییهای جنسی، درد معده، بیماریهای پوستی، ایجاد لخته در رگ و سایر اختلالات قلبی، عروقی و اعصاب مرکزی مؤثر است .


روشهای ازدیاد


روشهای معمول ازدیاد این درخت از طریق بذر، پیوند و قلمه است. ازدیاد از طریق بذر در خاک سبک شنی، در شاسی سرد در پاییز و زمستان صورت میگیرد. ازدیاد این درخت بوسیله پیوند و کوپیوند نیز میتواند صورت گیرد. روش قلمه زدن برای تولید گیاهانی با جنسیت مشخص استفاده میشود. استفاده از هورمون IBA و سیستم مهپاشی، ریشهزایی را تسهیل میکند. از ریزازدیادی نیز برای تکثیر ژینکو استفاده میشود .


پرورش ژینکو به منظور تولید بذر


مهمترین منطقه تولید بذر ژینکو در چین است. در این نهالستانها، آبیاری زیاد، کوددهی، سرزنی، حلقه برداری، هرس، بازجوان سازی درختان مسن، گرده افشانی مصنوعی، پیوند شاخههای گلدهنده نر روی درخت ماده، سبب ازدیاد بذردهی میشود.


پرورش ژینکو به منظور تولید برگ


ژینکو به طوراختصاصی به منظور تولید برگ، برای استخراج مواد مؤثر از سال 1980 کشت میشود. نهالستانها برای برداشت برگ ژینکو ابتدا در فرانسه تاسیس شدند و بعد در سومتر، جنوب کارولینا کشت وسیعی انجام گرفت. در سومتر 25000 درخت درهر هکتار وجود دارد که به فاصله 40 سانتیمتری از هم در ردیفهایی به فاصله یک متر کشت شدهاند. برای 400 هکتار نهالستان در سومتر، این مقدار به ده میلیون درخت در هکتار میرسد. از سال 1990 پرورش دهندگان چینی به سرعت افزایش یافتند.
وسعت کل کشت در چین در حدود 5000 هکتار است.


ساختمان و الگوی نهالستانهای پرورش برگ


در مقایسه با نهالستانهای پرورش بذر تراکم در نهالستانهای پرورش برگ به طور وسیعی افزایش یافتهاست. باغهای معمولی 150 تا 670 گیاه در هکتار دارند، در حالی که در نهالستانهای پرورش برگ از الگوی کشت متراکم استفاده میشود و بیش از 20000 گیاه (در کشورهای جنوبی) و یا بیش از 90000گیاه در هر هکتار (در نهالستانهای چین) وجود دارد. فاصله بین گیاهان و ردیفها 100*50 یا 50*50 سانتی متر است.
درختان با اعمال هرس سنگین کوتاه نگه داشتهمیشوند تا برداشت مکانیزه براحتی صورت گیرد، بهطوری که گیاه در سال دوم بعد از کاشت، از 50 سانتیمتری بالای سطح زمین بریده میشود و در سال سوم، چهارم وپنجم به ترتیب از ارتفاع 70، 90 و 110 سانتیمتری قطع میشود. در سال ششم بعد از کاشت، گیاه از ارتفاع 10 سانتیمتری بالای سطح زمین بریده میشود و این سیستم هرس ادامه مییابد. به طورکلی، یک تولید خوب از نهالستان مناسب 3 یا 4 تن برگ خشک شده در هکتار است.

فرآوری برگ


برگهای تازه برداشت شده ژینکو، در حدود 75 درصد رطوبت دارند و با عبور از خشک کن، رطوبت برگها به12 درصد کاهش مییابد. روی برگهای خشک شده تحلیل شیمیایی میکروبیولوژیکی و میکروسکوپی انجام میشود تا حضور عناصر سنگین و آلودگیها، آفلاتوکسین و سایر ترکیبها ارزیابی شود.
عصاره در یک فرآیند چند مرحلهای، استاندارد میشود تا از نظر غلظت به سطح مطلوبی برسد. عصاره برگ ژینکو تقریباً به نسبت67:1 -35 (67-35 کیلوگرم برگ خشک شده برای تولید یک کیلوگرم عصاره) غلیظ میشود. بهطور کلی 27 مرحله استخراج و دو هفته وقت مورد نیاز است که از 50 کیلوگرم برگ، یک کیلوگرم عصاره بدست بیاید.



فرآوردههای ژینکو


فرآوردههای ژینکو از برگ طبیعی ژینکو، یا از عصاره برگ آن بدست میآید و به شکل دارویی (قرص، کپسول و عصاره مایع)، به صورت انواع خوردنیها و لوازم آرایشی (کرمهای پوست، شامپو و صابون) در دسترس هستند.

350

351

ali500
01-19-2012, 02:25 PM
سپستان

سـِپـِستان (نام علمی: Cordia myxa) گیاهی است از تیره گاوزبانان.

درخت سپستان در نواحی جنوبی ایران، بهویژه کرانههای خلیج فارس پراکندگی دارد.


سپستان گیاهی درختی، با برگ های بدون کرک و میوه ای به اندازه آلوی کوچک است.
در درون این میوه شیره ای لزج و بی مزه موجود است که کاربرد دارویی دارد. این گیاه از خانواده گاوزبان می باشد و در سواحل خلیج فارس، جزیره خارک، هند، چین و تایوان می روید.

خواص

▪ از دم کرده این گیاه برای کاهش سرفه استفاده می شود.
▪ سپستان تشنگی را برطرف می کند.
▪ از عصاره پوست این درخت برای تسکین قولنج روده ها استفاده می شود.
▪ جوشانده پوست درخت سپستان برای رفع سوء هاضمه و کاهش تب موثر است.
▪ برگ های پودر شده آن به صورت موضعی برای تسکین سردرد و التیام جراحت ها به کار برده می شود.
▪ جوشانده این گیاه برای قطع اسهال موثر است.
▪ سپستان داروی امراض کلیوی می باشد.
▪ جوشانده این گیاه گرفتگی صدا را برطرف می کند.
▪ مصرف میوه این گیاه به بیماران ریوی و طحال تجویز می شود.
▪ پودر دانه این گیاه به صورت موضعی برای بیماری های قارچی پوست استفاده می شود.

352

ali500
01-19-2012, 02:35 PM
سُداب

(نام علمی: Ruta graveolens) از تیره مرکبات (سُدابیان) (rutaceae) گیاهی علفی پایا با ساقههای منشعب و چوبی، برگهای متناوب دو تا سه قسمتی صاف و بی پرز است.


از گونه های سداب میتوان به سُداب کوهی (اسپند، wild rue) و سداب کهنه (wall rue) اشاره کرد.


خواص داروئی

خاصیت اصلی آن کم کردن فشار شهوت است (البته باید توجه داشت که مصرف زیاد سداب سمی است و باید پرهیز شود)، پائین آورنده فشار خون. تنظیمکننده کار قلب. ضدسردرد. ترشح صفرا را تحریک نموده و انگلهای روده را دفع میکند.

362

ali500
01-19-2012, 03:37 PM
سنبل الطیب

سنبل الطیب یا علف گربه (نام علمی: Valeriana officinalis) گیاهی است که بوته ای استوار و چندساله دارد و در اروپا و بخشهایی از آسیا میروید. دارای ریشهای کوتاه و بوتهای با ارتفاع بین ۵۰ تا ۱۵۰ سانتی متر میباشد.

این گیاه به صورت وحشی در جنگل های کم درخت، در حاشیه جویبارها و گودال ها در بیشتر مناطق آسیا و ایران می روید.
سنبل الطیب دارای بویی مطبوع است و گربه بوی این گیاه را از فاصل دور تشخیص داده به طرف آن می رود و در اطراف آن به جست و خیز می پردازد و از بوی آن مست می شود.
گلهای سنبل الطیب برنگ سفید یا صورتی و به صورت خوشه ای است. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن است و معمولا از ریشه گیاهی که بیش از سه سال عمر دارد استفاده می شود. سنبل الطیب پس از خشک شدن برنگ قهوه ای در می آید. طعم آن تلخ ولی خوشبو و معطر است. عطر آن پس از خشک شدن بیشتر می شود.

ترکیبات شیمیایی

ریشه سنبل الطیب حاوی ۱ درصد اسانس است. این اسانس درریشه تازه بیشتر است و به تدریج که ریشه خشک می شود مقدار اسانس آن کاهش یافته ولی بوی آن قوی تر می شود.
اسانس تازه برنگ سبز مایل به زرد است ولی در اثر ماندن غلیظ می شود. آثار دارویی ریشه تازه آن سه برابر خشک شده آن است. سنبل الطیب باید در حرارت کم خشک شود و در حرارت بالا تمام اثر دارویی آن از بین می رود.

خواص داروئی

ریشه سنبل الطیب از نظرطب قدیم ایران گرم و خشک است خواص مهم آن به شرح زیر است. اثر ضد تشنج دارد، در رفع ناراحتی های عصبی و هیستری مفید است،ضد اسپاسم و آرام بخش است، تب بر است، بیخوابی را درمان می کند، ضد کرم معده و روده است، ضد هیجان است، میگرن را برطرف می کند، برای برطرف کردن دلهره، تشویش و نگرانی مفید است، در درمان بیماری مالیخولیا اثر مفید دارد، در برطرف کردن درد سیاتیک موثر است، ***که مداوم را از بین می برد، درد سینه را برطرف می کند، استفراغ را برطرف می کند، در معالجه مرض قند موثر است، گرد سنبل الطیب را روی زخم ها بپاشید التیام یابند.

طرز استفاده

۱) گرد سنبل الطیب: ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در حرارت ۴۰ درجه خشک کنید. سپس آنرا آسیاب کنید و از الک ریز در کنید. گرد آن به عنوان ضد تشنج به کار می رود. مقدار مصرف آن ۵-۱۰ گرم در روز است.

۲) مخلوط سنبل الطیب: ۴ گرم گرد ریشه سنبل الطیب را با ۴ گرم رازیانه و ۴ گرم قند سائیده و مخلوط کنید،این مخلوط را چهار قسمت کرده و در طول روز به فواصل مساوی بخورید. ۳)تنتور والریان: ۱۰۰ گرم ریشه سنبل الطیب را خرد کرده و در نیم لیتر الکل طبی ۶۰ درجه بریزید و بگذارید بماند. هر روز چند بار آن را بهم بزنید و پس از ۱۵ روز آنرا صاف کرده و در شیشه دربسته نگهداری کنید .مقدار مصرف آن ۱۰-۳۰ قطره می باشد.

مضرات
چون سنبل الطیب برای کلیه مضر است باید آنرا با کتیرا خورد.

379

380

ali500
01-19-2012, 03:44 PM
سنجد

سِنجـِد گیاهی درختی است از خانواده سنجدیان (Elaeagnaceae) که در آب و هوای معتدل میروید. برگهای باریک و مخملی شکل و میوههایی قهوهای رنگ و خوراکی دارد که از هستهٔ آن در تهیهٔ برخی داروها استفاده میشود.

به فارسی بطور کلی سنجد ولی در مناطق گوناگون ایران دارای نامهای محلی است، در کردستان آن را «سرین چک»، در آذربایجان «ایده- ایکده» در اطراف تهران «پستانک» و در اصفهان «غبیده بادام» گفته میشود.
در کتب سنتی با نامهای «چوبدانه، نُقد، بُل» نامبرده شده است. این درخت را میتوان با انبوه فراوان در شهرستان اقلید دید.

سنجد به سرمای سخت زمستان مقاوم می‏باشد لیکن گرمای شدید تابستان را نمی‏پسندد.
برگ سنجد شبیه بید، دراز، کرکدار، براق و متناوب و با دمبرگهای کوتاه می‏باشد. پشت برگها نقرهایفام و دارای دمبرگ کوتاه است.

میوه سنجد سته خوراکی است با مزه تقریبا ترش، شیرین و کمی گس به شکل بیضوی، گوشتدار، شبیه زیتون به رنگ زرد نارنجی مایل به قرمز. سنجد از نظر غذایی کمکالری و طبیعت آن سرد و خشک و یبوستآور است.

خواص و کاربرد

برگ درخت سنجد و میوههای خشک آن دارای قابض است، از گلهای آن جهت معطر ساختن بعضی لیکورها استفاده به عمل میآید. جوشانده برگ درخت سنجد خاصیت جمعکنندگی و ضد اسهال دارد و داروی خوبی برای اسهال کودکان است. سنجد بادشکن و مقوی قلب است و سردرد را تسکین میدهد.
امروزه از درخت سنجد و میوه آن در صنایع غذایی، بهداشتی، دارویی، عطرسازی و صنایع چوب استفاده میشود. این گیاه خیلی خوشمزه است.

381

ali500
01-19-2012, 05:05 PM
سیاهدانه

سیاهدانه گیاهی یکساله و گلدار و بومی جنوب غربی آسیا است. در ایران این گیاه بهویژه در اراک و اصفهان به فراوانی میروید.
از دانهٔ این گیاه به عنوان ادویه استفاده میشود.

سیاهدانه از راستهٔ گلهای ساعت (Ranunculales) و تیرهٔ آلالگان (Ranunculaceae) است.
دانهاش دارای اثر قاعدهآور، ضد کرم، ضد باکتری، مسهل و زیادکننده ترشحات شیر است.

سیاهدانه مزهای تلخ و ادویهای دارد با کمی تهمزهٔ توت فرنگی. از سیاهدانه در شیرینیجات و شربتها و لیکورها استفاده میشود. بر گونهای از نان پاکستانی معروف به نان پیشاوری همیشه سیاهدانه میپاشند.

سیاهدانه در فرهنگ زرتشتی از بهترین داروهاست و همیشه بدست ایرانیان بکارمیرفته است. سیاهدانه برای افزایش نیروی ایمنی جان و تن سودمند است.

382


383

ali500
01-19-2012, 05:13 PM
سیر (Garlic)

سیر با نام علمی (Allium sativum) گیاهی است از راسته مارچوبهایها (Asparagales) از تیره پیازها (Alliaceae) و سرده سیرها (Allium).

تاریخچه

به دستور خئوپس، یکی از پادشاهان سلسله چهارم مصر باستان، یک پر سیر را روی بلندترین هرم جیزه حکاکی کردند.
از این امر چنین برمی آید که مصریان به سیر جنبه الوهیت میدادند. سنگ نوشتهای که بر یکی از سنگهای اهرام مصر درباره خواص طبی و درمانی سیر باقی مانده آشکار میکند که هر روز صبح به کارگرانی که در بنای هرم کار میکردند یک پر سیر میخوراندند تا آنها در مقابل بیماری مصون مانده و به آنها برای ساختن چنین بنای عظیم و بلندی، دل و جرأت بخشد.
یونانیها، بر خلاف مصریان هر که را که بوی سیر میداد از معابد بیرون میانداختند. با این وجود عجیب این است که پهلوانان یونانی پیش از مسابقات المپیک یک دوره طولانی سیر مصرف میکردند.
یهودیان و یونانیان و رومیان سیر را مثل نوشدارو میدانستند و مورد مصرف قرار میدادند و جالب توجهاست بدانیم که نزد مردم چین که مقدار زیادی سیر مصرف میکنند موارد سرطانی بسیار کم دیده شدهاست.


تأثیرات داروشناختی

۱) در تحقیقات آزمایشگاهی آلیسین و ترکیبات وابسته به آن آنزیم HMG-CoA ردوکتاز را مهار میکند.این آنزیم در ساخت کلسترول در کبد نقش دارد لذا چندین آزمایش پزشکی نشان داده که سیر باعث کاهش چربی خون میشود.


۲) همجنین سیر از گرفتگی عروق جلوگیری میکند.


۳) علاوه بر اینها فعالیت آنتی اکسیدان و تأثیر در کاهش الدیال (LDL ) خون هم در انسان و هم در آزمایشگاه مشاهده شدهاست.


۴) همچنین در بیمارانی که دچار گرفتگی عروق میباشند باعث کاهش تشکیل کلسترول استر در سلولهای آئورت میشود.امروزه گیاه سیر در قالبمشتقات گوناگون وبه شکل انواع قرصها و روغنها ارائه میشود.


۵) همچنین سیر در کاهش فشار خون نیز مؤثر است به طوری که فشار سیستولیک خون را به میزان ۷/۷ میلیمتر جیوه و فشار خون دیاستولیک را به میزان ۵ میلیمتر جیوه کاهش میدهد.


۶) سیر خون را پاک میکند و به این خدمت، بدن را در مبارزه با بیماریهایی که ناشی از فشار خون میشود، پیروز مینماید مانند ناراحتیهای دوران حیض بعضی از زنان، پیری و شکستگی غیر عادی، بواسیر، روماتیسم.


۷) خوردن سیر مجاری تنفس و خون را پاک میکند و با این کار از شدت و زحمت تنگ نفس کاسته و گاهی موجب درمان آن میشود.


۸) بعضی از انواع سل ریوی را معالجه میکند مخصوصا وقتی که با شیر ممزوج شود، زیرا در این صورت اثر قابل توجهی در کشتن میکرب کوخ دارد(میکرب سل).


۹) سیر پوست بدن را خوش رنگ و گونه را سرخ و رودهها را از عفونتها پاک میکند به خصوص در اطفال، و با این خصوصیت سپری مقابل تیفوئید و دیفتری و مسکن سیاه سرفه و خروسک است.


۱۰) دانشمندان در مورد خاصیت ضد کرم بودن سیر متفق القولند و حتی پزشکان قدیم ایران آن را برای از بین بردن زالو که بیخ گلو چسبیده باشد مفید میدانند، اما مشاهده میشود که در بین شمالیها که زیاد سیر میخورند کرم معده دیده میشود علت این است که کرمها به سیر عادت کرده و مصونیت پیدا نمودهاند.


۱۱) در تحقیقات آزمایشگاهی نشان داده شده که آلیسین برروی باکتریهای گرم مثبت و باکتریهای گرم منفی و همچنین قارچ مانند کاندیدا آلبیکانز تکیاختهها مانند آنتامیبا هیستولیتیکا و همچنین برروی ویروسها اثر دارد.

۱۲) سیر برای درمان نسیان و فراموشی مفید است و موجب از بین رفتن کدورت ذهن میشود.

۱۳) مالیدن سیر بر روی گل مژه و جوش پلک چشم باعث برطرف شدن آنها میشود.


۱۴) گذاشتن سیر پخته در طی چندین روز بر روی میخچه و زگیل باعث رفع آنها میشود.


بوی سیر با جویدن جعفری یا خوردن سیب یا عسل رفع میشود.



384

ali500
01-19-2012, 05:27 PM
شابيزک


نام انگلیسی: Belladonna

نام علمی: Atropa belladonna

تیره: Solanaceae

شابیزَک (بلادن) نوعی گیاه است از جنس شابیزکها، تیرهٔ سیبزمینیسانان از راستهٔ تاجریزیها.

دارای مادهٔ سمی آتروپین است که بعنوان مخدر به کار میرود.
مادهٔ سمّی آن در ریشههای ضخیم جمع میشود و در میان تمام ملل در موضوع ریشه ٔ آن افسانههائی شایع است.

شابیزک سمیترین گیاه موجود در نیمکرهٔ غربی است.

برخی منابع قدیمیتر فارسی آن را با مهرگیاه یکی انگاشته اند.

گیاهی است پایا به ارتفاع 50-200 سانتیمتر با ریشه های منشعب ستبر. برگها به شکل بیضی با نوک تیز و کرکداراند. طول جام گلها تا 5/2 سانتیمتر می رسد و به شکل زنگوله هستند. رنگ سطح خارجی آن بنفش تیره و رنگ داخل آن زرد تیره مایل به قهوه ای است و رگه های بنفش رنگی دارد. میوه سته آن به اندازه یک گیلاس کوچک است که ابتدا سبز است و سپس سیاه می شود. عصاره این میوه بنفش است.

قسمت های مورد استفاده: ریشه و برگ.

در بیشه ها و مراتع روی خاک های آهکی در بیشتر قسمتهای اروپا و غرب آسیا می روید. بومی انگلستان و ویلز است اما نسبتا نادر است و بر روی گچ و سنگ آهک می روید. عموما به مقادیر تجارتی از طریق دانه یا قلمه ریشه آن در فواصل 60 × 60 سانتیمتری تکثیر می شود. در مدت 3 – 5 سال اول فقط برگها و جوانه های گیاه گلدار جمع آوری می شود. پس از 3 – 5 سال اول ریشه ها را هم می توان جمع کرد. در آفتاب یا در حرارت 60 درجه خشک می شود. بازده آن 10 – 25 گیلوگرم برگ خشک در هر 100 متر مربع است.

این گیاه در نواحی شمالی ایران مانند گیلان، طوالش، چالش و اسالم می روید.

ترکیبات و اثر:

برگ و ریشه شابیزک حاوی آلکالوییدهای بسیار سمی است که بیشتر آن هیوسیامین است. با مقادیر دارویی برای درمان قولنجهای روده ای و صفراوی به کار می رود. ترشحات غدد بزاقی و عرق را کاهش داده و مردمک را منبسط می کند. مقادیر زیاد آن سبب تهییج و به دنبال آن خواب آلودگی می شود و ممکن است کشنده باشد. میوه های آن نیز حاوی همین آلکالوییدها است. تمام بخشهای گیاه بی نهایت سمی است.

مصرف

باید تحت نظر پزشک فقط برای درمان اسهال عصبی و نیز یبوست، درمان بی اختیاری ادرار و بیمارهای چشم مصرف شود.

385

386

ali500
01-19-2012, 05:35 PM
شاتره ( شاهتره )


شاتره یا شاهتره با نام عمومی Common fumitory , Earth smoke گیاهی است علفی به ارتفاع تا 80 سانتی متر که در مزارع، باغ ها و زمین های کشاورزی به حالت خودرو می روید.

شاخه های ظریف فراوان و برگ هایی با تقسیمات بسیار زیاد، باریک و کوچک دارد. گل های شاتره کوچک به رنگ سفید یا سفید مایل به گلی است که به صورت مجتمع و گل آذین خوشه قرار گرفته اند. میوه ها کوچک و کروی هستند.
قسمت مورد استفاده ی شاتره تمام قسمت های هوایی آن می باشد.
گونه ی Officinalis این گیاه در ایران رویش ندارد و آن چه به نام شاتره در بازار ایران وجود دارد، مربوط به دو گونه ی Parvifelora fumaria و Fumaria villantii است.



تاریخچه

شاتره از زمان عهد عتیق شناخته شده و در کتاب های "خواص گیاهان" مربوط به قرون وسطی توصیف شده است. این گیاه در طب سنتی، برای درمان اگزما و بیماری های دیگر پوستی به کار می رفته است، هم چنین به عنوان ملین و مدر مصرف می شده است. در دهه ی گذشته، این گیاه دوباره مورد توجه قرار گرفت، زیرا بنا به گزارشاتی، به احتمال زیاد عصاره ی آن در بهبودی بیماری های قلبی- عروقی و دستگاه کبدی- صفراوی موثر است.

منبع جغرافیایی

این گیاه بومی اروپا و آسیاست. در کنار جاده ها به عنوان علف هرز مزارع می روید و بیشتر توسط کشورهای شرقی اروپا صادر می گردد.

ترکیبات مهم

قسمت هوایی گیاه حاوی حدود یک درصد آلکالوئید است. بیش از 30 عدد آن ها تعیین فرمول شده اند. اکثر این الکالوئیدها از مشتقات بنزیل ایزوکنیولین هستند.
مهم ترین این آلکالوئیدها شامل فومارین(پروتوپین)، فوماری لین و سیناکتین هستند. از دیگر ترکیبات شاتره می توان فلاوونوئیدها، اسیدهای گیاهی به ویژه اسید فوماریک و موسیلاژ را نام برد.



اثرات مهم

این اثرات عبارت اند از:
• صفرا آور: آلکالوئید پروتوپین موجود در شاتره می تواند در مواردی باعث کاهش صفرا گردد و به اصطلاح دارای اثر Amphicholeretic است.
• همچنین در مشکلات قلبی-عروقی مصرف می شود.
• در طب عوام از شاتره به عنوان ادرار آور، مسهل و جهت رفع مشکلات پوستی از جمله اگزما استفاده می شود. اثر اخیر را مربوط به وجود اسید فوماریک در آن می دانند.
اسید فوماریک امروزه به طریقه ی سنتزی تهیه و در بعضی از فرمولاسیون های پوستی نظیر داروهای پسوریازیس مصرف می شود.



فرآورده های گیاهی

در ایران از این گیاه، فراورده های صنعتی وجود ندارد. در بعضی کشورها محصولاتی به شکل قطره از عصاره ی گیاه به صورت منفرد و یا مخلوط با گیاهان دیگر تهیه و به بازار عرضه شده است.

تهیه چای:

به 2 تا 4 گرم خشک شده ی گیاه(مخلوط برگ، گل و ساقه) یک لیوان آب جوش افزوده و 15 دقیقه می گذاریم بماند. سپس آن را صاف نموده و به صورت گرم قبل از غذا میل می کنیم.
می توان روزانه تا سه نوبت (صبح، ظهر و شب) این مقدار را تکرار کرد. جمعا می توان 6 تا 12 گرم گیاه خشک شده را که سه لیوان محصول صاف شده ایجاد می کند، در طول روز مصرف کرد.

عوارض جانبی

مصرف مقدار عادی و دارویی شاتره دارای عوارض جانبی نیست. ولی مصرف مقادیر بسیار زیاد به دلیل وجود آلکالوئیدهای ذکر شده ممکن است باعث لرز، تشنج و مرگ گردد.

مصرف در بارداری و شیردهی

تا کنون این موضوع مطالعه نشده است. بنابراین بهتر است در این دوران مصرف نشود.

مهم ترین اثرات گزارش شده شاتره

آنتی کلی نرژیک، آنتی هیستامین، ضد ورم، ضد آریتمی، ضد عفونی کننده، ضد اسپاسم، تقویت کننده ی قوای جنسی، کاهش تپش قلب، معرق، مسهل، ادرارآور، تهوع آور، بالا برنده ی فشار خون ، پایین آورنده ی پرفشاری خون، آرام بخش، سمی، مقوی معده، بی حس کننده، صفراآور و کاهش دهنده ی صفرا.

نکات قابل توجه:

1- نمونه ی گیاه خشک در بازار دارویی به طور طبیعی به صورت خرد شده و قطعات کوچک است و احتیاج به خرد یا پودر کردن ندارد و می توان مستقیما آب جوش روی آن ریخت.
2- توصیه می شود دم کرده ی شاتره را گرم مصرف کنید. چون ممکن است با سرد شدن، مواد موثر آن رسوب کنند.
3- در بسیاری از موارد دیده شده است که جهت کسب اثرات مذکور شاتره، از عرق شاتره ی موجود در بازار استفاده می کند.ولی عرق شاتره دارای مقدار بسیاری ناچیزی از اسانس است و مواد موثر اصلی در آن وجود ندارد. بنابراین عرق شاتره دارای خواص اصلی شاتره نیست.
4- برای مشکلات کبدی، صفراوی و پوستی باید از دم کرده ی آن استفاده کرد و در این موارد عرق شاتره بی تاثیر است.

387

ali500
01-19-2012, 07:18 PM
شنبلیله


شَنبَلیله یا شنبلید (نام علمی: Trigonella foenum-graecum) گیاهی است از تیره باقلائیان (Fabaceae) و به همین دلیل توانایی همزیستی با باکتریهای تثبیت کننده ازت را داشته و میتواند بخش زیادی از از نیتروزن مورد استفاده خود را تولید کند.
گیاهی است علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر با گلهایی منفرد و به رنگ روشن که رنگ میوههای آن زرد تا قهوهای است.
این گیاه بومی ایران بوده و در بیشتر نواحی ایران از جمله آذربایجان، اصفهان، فارس، خراسان، سمنان و دامغان میروید و به عنوان سبزی خوراکی کاشته شده و مصرف میشود.

خواص دارویی

شنبلیله دارای خواص اثر تقویتی، ملین، اشتهاآور، خلط آور و ضدتب، محرک جریان شیر و کاهنده قندخون است.همچنین این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن، فسفر و ویتامین D است. شنبلیله یک داروی گوارشی تلخ است و میتوان آن را در بیماری قند و به صورت موضعی در التهابات پوستی مصرف کرد.جوشانده دانههای این گیاه برای نرمی پوست و همچنین رفع تحریکات جلدی به کار میرود. به این منظور میتوان جوشانده آن را به شکل کمپرس به کار برد.
دانه های شنبلیله به لحاظ دارا بودن برخی عناصر همچون آهن در درمان ضعف عمومی بدن بسیار موثر است.جوشانده دانههای این گیاه اگر به صورت غرغره مصرف شود و در رفع ورم لوزهها بسیار مفید و موثر است، همچنین از جوشانده آن برای افزایش میزان شیر در دوران شیردهی میتوان استفاده کرد.پودر گیاه را میتوان به صورت خمیر درآورده و روی کورک و دُملهای چرکی پوست قرار داد.
دانههای شنبلیله که مهمترین قسمت دارویی این گیاه است با باز کردن مجاری عروق خون، از بروز سکته قلبی جلوگیری میکند.
این گیاه سرشار از آهن است. پزشکان مصرف این گیاه را به افرادی که مبتلا به کم خونی، کمبود آهن و کمبود هموگولوبین خون اند، توصیه میکنند .
این گیاه علاوه بر ایران در هند ایتالیا واسپانیا کشت میشود شنبلیله را بعد از شستن خشک کرده خرد کنید روزی ۳ بار به مقدار یک قاشق مربا خوری با ماست مخلوط کرده میل نمایید برای پایین اوردن قند خون بسیار موثر میباشد.

کاربردهای خوراکی

شنبلیله به عنوان یکی از سبزی‏ها در تهیه خوراکهای ایرانی مثل قرمه سبزی و کوفته برنجی استفاده میشود.

388

ali500
01-19-2012, 07:36 PM
شوید


شِوید یا شِوِد (نام علمی: Anethum graveolens dhi ) گیاهی است یکساله یا دوساله که گاهی بلندی آن به یک متر نیز میرسد. ریشه آن راست و مخروطی شکل و سفید است. این گیاه بومی جنوب غربی و آسیا و آسیای میانهاست و امروزه در بیشتر نقاط گیتی از جمله بخشهای جنوب اروپا، ایران، مصر، آمریکا و چین پرورانده میشود. شهرستان اقلید بزرگترین تولید کننده شوید در ایران است.

میوه شوید بیضیوی شکل، مسطح و به درازای ۴ میلیمتر و پهنای ۳ میلیمتر است. رنگ آن قهوهای روشن و در سطح آن برجستگیهایی به رنگ زرد و در کنارههای آن لبه بال مانندی به رنگ زرد روشن دیده میشود.


تاریخچه شوید

گویند که اصل شوید از ایران و مصر و هند بوده است و از این کشورها به کشورها و قارّههای اروپا و آمریکا رفته و کشت شده است. در اکثر کشورهای اطراف دریای مدیترانه کشت شوید رایج است. در برخی از نواحی این کشورها باد باعث پراکنده شدن بذر شوید و خودرو شدن آن شده است به طوری که در برخی از چمنزارها و یا کنارههای سنگها و پیادهروها و خانههای ییلاقی شوید میروید.

در اروپا تخم شوید در پاییز میرسد و پرندگان کوچک آن را سمّی میدانند به قدری که به آن نزدیک نمیشوند. البتّه احتمال میرود که این هراس به دلیل آن باشد که از بوی تخم شوید خوششان نمیآید زیرا که تخم شوید سمّی نیست.شوید در تمام تابستان گل دارد ولی گل آن از شیره و گردِ گل کمی برخوردار است.

بر روی برگهای پاپیروس که در مصر به دست آمده نوشته شده است که مصریان قدیم شوید را مثل سبزی خوردن همراه با غذا مصرف مینمودهاند. در تورات گفته شده است که قوم بنی اسرائیل به شوید به عنوان یکی از سبزیهای مفید توجّه داشتهاند و مانند زیره از آن بهره میبردهاند. یونانیان قدیم شوید را سبزیای دارویی با خاصیّتهای اعجابانگیز میدانستند.

فیثا غورث و بقراط حکیم معتقد بودند گرفتن چند برگ شوید در دست چپ انسان را از بیماری حمله و صرع محافظت میکند. در روم قدیم هم شوید نشانهٔ سر زندگی، شادابی و لذّت بوده است. به همین خاطر گلادیاتورها به جستجوی روغن آن بودهاند تا شاید بتوانند به وسیله آن قدرتمند شوند!

پیروان مکتب پزشکی «سالرن» عقیده داشتند که شوید بادشکن است و افراد چاق را لاغر میکند. «ماتیول» هم عقیده داشته است که اگر کسی دچار ***که شود باید نخست مقداری تخم شوید را در آتش ریخت و سوزاند، سپس به فردی که دچار ***که شده است گفت که از دود به دست آمده نفس بکشد. به این ترتیب مشکل وی هم رفع خواهد شد.
مردم بعضی از نواحی شمال فرانسه که در مرز بلژیک ساکن هستند عقاید خاصّی نسبت به شوید دارند. زنان آن منطقه شوید را در برخی از لباسهای زیر خود مثل سوتین، شُرت، جوراب ویا در کفش و یا حتّی درکشپشت شلوارهای خود (زنان فرانسه در زمانهای قدیم شلوارهای نازک به رنگهای بسیار روشن و همچنین کمی گشاد میپوشیدند، به دلیل گشاد بودن شلوارهایشان همیشه مجبور به کش انداختن به پشت شلوارهایشان بودند، حتّی شلوارهای جینشان هم کش داشته است!
در ضمن شیوهٔ لباس پوشیدنشان هم طوری بوده که به راحتی مشخّص میشده که شلوارشان کش دارد و به همین دلیل همیشه مورد تحقیر جهانیان بودهاند. این مردم به استفاده از کش عادت زیادی داشته اند و به همین خاطر حتی سوتینهایی داشتهاند که کش داشته و یا به آن کش میانداختهاند! مسأله کش انداختن در زنان ایرانی هم وجود دارد!) قرار میدهند تا شوهران آنها کارهایی مانند فضولی در وسایل شخصی، لباسها و لباسهای زیر، عادت ماهیانه و به طور کلّی کارهای شرورانه نکنند و در عوض بیشتر به زنان خود توجّه کنند.


ترکیبات شیمیایی

تخم شوید دارای ۳ درصد روغن میباشد.

خواص داروئی

تخم شوید آثار درمانی بسیاری دارد از جمله بهعنوان ضد تشنج، ضد درد، باد شکم، ادرار آور و برای تقویت معده به کار میرود.

برای کسانی که اشتهای زیادی به غذا ندارند و لاغر هستند تخم شوید بهترین دارو است زیرا اشتها را زیاد کرده معده را نیرو میبخشد و انرژی به بدن میدهد. تخم شوید را میتوان برای ناخوشی معده، بیخوابی و ضد گاز معده بکار برد. خانمهای شیر ده که شیر آنها کم است باید حتماً روزی چند بار دم کرده تخم شوید بخورند و یا در غذای خود مصرف کنند که به طور معجزه آسائی شیر آنها زیاد خواهد شد.
پزشکی گیاهی ایران خواص فراوانی را برای شوید قائل است مثلاً در مورد درد شدید و ورم معده از دم کرده شوید بهره میجستند که اثر آرام بخش فوری دارد.

از شوید برای دل درد در حیوانات نیز سود برده میشود ودام داران قدیم بخوبی از این موضوع آگاه بودند. مثلاً برای گوسفند و بز کافی است که مقدار 600 گرم تخم شوید به آنها داد که نفخ و دل درد را آرام کند.
در مورد بیمارانی که مبتلا به استفراغ شدید هستند و هیچ غذایی حتی آب را نمیتوانند در معده خود نگاهدارند بهترین درمان شوید است. این نوع بیماران باید دم کرده شوید را آهسته آهسته بنوشند.
در چین، حتی شوید را برای کمردردهایی که به علت گرفتگی عضلانی باشد به کار میبرند.

یک نسخه کهن چینی برای باد فتق نیز از تخم شوید استفاده میکنند
تخم شوید در زنان باردار احتمال سقط جنین را به همراه دارد. برگ و ساقههای شوید برای پایین آوردن چربی خون مفید است.
طرز کاربرد

برای باد فتق که از تخم شوید استفاده میکنند دستور آن این است که باید حدود ۴۰ گرم تخم شوید را بو دهید تا کاملاً قهوهای شود سپس آن را کاملاً آسیاب کنید تا بصورت پودر در آید و بعداً آن را با سرکه سیب آمیخته و نوش جان کنید.

زیان خاصی برای شوید بیان نشده است.

390

389

Feridoon_Behkar
01-19-2012, 07:44 PM
در مورد گیاه دارویی خش خاش و مشتقاتش هم اگه مبشه مطلب بزارید ...... اونهایی که مصرف کردن میگن بر هر درد بی درمان دواست

ali500
01-19-2012, 07:51 PM
شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra)


خواص شیرین بیان

شیرین بیان از جمله گیاهان دارویی خودرو است و کمتر مورد کشت قرار میگیرد. برگ های آن مرکب است و از 4 تا 7 زوج برگ به اضافه یک برگچه انتهایی تشکیل یافته است که به سبب ترشح شیره، چسبندهاند. گل های این گیاه به رنگ های ارغوانی، زرد یا بنفش یا آبی مایل به سفید هستند و میوهاش شامل 5 تا 6 دانه مایل به قهوهای است. ریشه و ساقه زیرزمینی آن مصرف دارویی دارد.
ترکیبات شیرین بیان

قسمت مورد استفاده شیرین بیان، ساقه های زیرزمینی و ریشه های گیاه است که دارای ترکیبات مختلفی است. مهمترین ماده ای که موجب شیرینی شیرین بیان می شود، ترکیب موجود در ریشه های گیاه به نام اسید گلیسریزیک است که 50 برابر شکر شیرینی دارد. اسید گلیسریزیک با افزایش سن گیاه افزایش مییابد.
ترکیبات موجود در ریشه شیرین بیان برای مقابله با پوسیدگی دندان مفید هستند. همچنین خاصیت ضدمیکروبی داند، بنابراین میتوان از شیره این گیاه به عنوان ماده ضدپوسیدگی در محلولهای شستشوی دهان و نیز خمیر دندانها استفاده کرد.

خواص شیرین بیان

* مهم ترین خاصیت شیرین بیان که جدیدا کشف شده است، درمان زخم معده و سرطان معده است.
* این گیاه برای تقویت عمومی بدن مفید است و خوردن آن از پیری زودرس جلوگیری میکند و برای نرم کردن سینه موثر است.
* زخمها و تاولهای پوست را با دم کرده شیرین بیان شستوشو دهید تا زود خوب شوند.
* گیاه شیرین بیان ملین است و برای درمان سوء هاضمه و از بین بردن نفخ شکم مفید است.
* برای برطرف کردن زخم و التهاب دهان می توان ریشه شیرین بیان را مکید.
* این گیاه ورم معده را برطرف میکند و تنگی نفس را تسکین میدهد.
* این گیاه چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می کند. برای این منظور 2 گرم ریشه شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید. سپس آن را در آب خیس کرده و هر روز بخورید.
* اگر شیرین بیان را قبل از غذا مصرف کنید، برای لاغری موثر است.
* برای درمان موخوره، دم کرده شیرین بیان را به سر بمالید و برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگ های شیرین بیان پماد درست کرده در این قسمتها بگذارید.
* در طب سنتی از این گیاه برای درمان اسپاسم عضلات و تورم، برونشیت، روماتیسم و ورم مفاصل استفاده میشود.
* امروزه نیز عصاره شیرین بیان یکی از اجزاء ترکیبی شربت سرفه است.
* شیرین بیان همچنین مدر (ادرارآور) است و میتوان از آن به عنوان عامل ضدویروس موضعی برای زخم و التهاب زونا، چشم، دهان و دستگاه تناسلی استفاده کرد.

مضرات مصرف زیاد شیرین بیان

- مصرف بی رویه شیرین بیان یا سایر فرآورده های آن به سبب تحریک غدد فوق کلیوی و ترشح بیش از اندازه هورمون آلدوسترون مضر است. این حالت سبب عوارضی چون اختلال در فعالیت های متابولیسمی و بالا رفتن فشار خون میگردد. در صورت مصرف بیش از 20 گرم در روز، بروز عوارض نامطلوب بعید نیست.
- استفاده زیاد از شیرین بیان برای طحال نیز مضر است.
مصرف بسیار زیاد شیرین بیان ممکن است به بروز حالاتی خطرناک نظیر فشار خون و حتی سکته قلبی منجر شود.


- برخی از افراد با مصرف زیاد شیرینبیان دچار درد عضله و عدهای دیگر دچار کرختی دست و پا میشوند.
- مصرف زیاد این ماده سبب افزایش وزن نیز میشود.

چه کسانی باید از مصرف شیرین بیان خودداری کنند؟
در صورت بالا بودن فشار خون یا داشتن ناراحتی کلیه، قلب یا کبد باید از مصرف شیرین بیان پرهیز کرد.
مصرف این گیاه و فرآورده های آن برای زنانی که در دوران بارداری یا شیردهیاند، ممنوع است.

تهیه دم کرده شیرین بیان

برای درست کردن دم کرده ی شیرین بیان باید 50 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کنید و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت 10 دقیقه دم بکشد.
برای درست کردن جوشانده شیرین بیان نیز باید 50 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و در 100 گرم آب بریزید و آنقدر بجوشانید که دوسوم آن باقی بماند.

عصاره شیرین بیان

با جوشاندن ریشه گیاه شیرین بیان و تبخیر بخش عمده آب آن، مادهای سیاه رنگ (مایل به قهوهای) به دست میآید که همان عصاره است. این ماده به دو صورت جامد و شیره عرضه میگردد. عصاره شیرین بیان در پزشکی، داروسازی، صنایع غذایی و بهداشتی مصارف متعددی دارد.
کاربرد اصلی این ماده، (در کشورهای غربی) شیرین کردن فرآورده های غذایی است، چون 50 برابر قند (ساکاروز) شیرینی دارد و علاوه بر این، خواص دارویی هم دارد.

فرآورده های شیرین بیان

در اروپا آبنبات هایی با طعم تند از شیرین بیان تهیه می شود که طرفدار زیادی هم دارد. البته باید گفت که طعم اغلب این گونه تنقلات با روغن تخم انیسون (بادیان رومی) تامین میشود و مقدار واقعی شیرینبیان در آنها بسیار کم است.

از چاشنی شیرین بیان در تهیه نوشیدنی های غیرالکلی استفاده می شود.

مردم ایتالیا دوست دارند که شیرین بیان را به شکل طبیعی استفاده کنند، به این نحو که ریشه این گیاه را پس از شستن، به عنوان خوشبو کننده دهان می جوند.

در آشپزی چینی، شیرین بیان مانند چاشنی های دیگر در پخت غذاها استفاده میشود و اغلب برای خوشطعم کردن سوپ ها به کار میرود.

شیرین بیان در سوریه نیز خواهان زیادی دارد و به صورت نوشیدنی در بازار عرضه میشود.

394

395

ali500
01-19-2012, 08:01 PM
تخم گیاه خشخاش


گیاه دارویی خشخاش بانام علمی papaversomnifer و از خانواده تیر خشخاش با نام علمی paipaveraceae و نام محلی کوکنار و تورتوری، قدمتی فراتر از 4 هزار سال دارد. این گیاه در سطح جهان به عنوان مادهای مخدر، مورد استفاده قرار گرفته است.

خشخاش گیاهی علفی و یک ساله است که تاکنون بیش از 200 گونه متعلق به گیاه خشخاش یا پاپاور شناسایی شده و علاوه بر گونه های متعدد، خشخاش دارای زیرگونه واریته و فرمهای متفاوتی نیز است و برخی از محققان، آسیا را منشاء این گیاه میدانند.
گیاه خشخاش دارای ریشهای مخروطی و کم و بیش چربی است که به طور مستقیم در زمین فرو میرود و طول ریشه اصلی این گیاه متفاوت بوده و به گونه گیاه و شرایط اقلیمی محل رویش بستگی دارد و به طور متوسط بین 18 تا 20 سانتیمتر و قطر آن یک تا 2 سانتیمتر است.

ریشه خشخاش دارای انشعابهای کمی است و ریشه های جانبی شبکه بسیار وسیعی از ریشه های ظریف را تا عمق 50 تا 100 سانتیمتر خاک به وجود میآورند و ساقه فوقانی ریشه قطورتر است که باعث استحکام ساقه میشود.

ساقه مستقیم استوانهای شکل با سطحی صاف به رنگ سبز روشن است و ارتفاع آن با توجه به شرایط اقلیمی محل رویش، متفاوت است.

برگهای این گیاه بیضی شکل و در سطح زمین قرار میگیرند و بدون دمبرگ هستند و به طور متناوب بر روی ساقه قرا میگیرند و برگهای پایین ساقه بزرگتر بوده که به تدریج به طرف بالا کوچکتر و تخم مرغی شکل میگردند.
گلهای این گیاه انتهای ساقه های اصلی و فرعی پدیدار میشوند و دارای گلبرگ سفید هستند که ناحیه فوقانی به رنگ بنفش یا روشن است و میوه خشخاش به شکل گرز بوده که شیره های مخصوص تولید میکند.
خشخاش به وسیله بذر تکثیر مییابد و برای کاشت و تکثیر خشخاش به منظور استخراج مواد موثر مورد انتظار همواره باید از گونه ها و یا واریته هایی استفاده نموده که نسبت به آسفالت و بیماریها مقاوم است و از میوه های زیاد و مقادیر فراوان الکالوئید برخوردار باشند.

ارقام انتخاب شده باید ساقه های محکمی داشته باشند به طوری که با وزش باد روی زمین نخوابند در غیر این صورت مقدار بسیار کمی گل تولید میکنند و در نتیجه میوهای که تولید میکنند از مواد موثر کمتری برخوردار است.

طول دوره رشد گیاهانی که در فصل بهار کشت میشوند 120 تا 160 روز است و دوره رشد خشخاش به 6 مرحله خواب بذر، سبز شدن بذر، تشکیل برگهای طوقهای، طویل شدن ساقه، گلدهی و مرحله رسیدن بذرها و میوه ها و پراکنش تقسیم میشود.

برگ این گیاه برای تسکین سرفه و رفع اسهال و بیخوابی استفاده میشود.

تخم این گیاه سرفه های خشک را درمان کرده و چاق کننده و مخدر است و بیخوابی یا کم خوابی را درمان می کند.

تخم گیاه دارویی خشخاش، درد سینه را درمان کرده و سوزش مجرای ادرار و اسهال کهنه و کم خونی را درمان می کند و نیروی جنسی را نیز تقویت میکند.

ریشه این گیاه فشار خون را پایین میآورد و درد کمر تا زانو یا سیاتیک را درمان میکند.

http://www.hamshahrionline.ir

399

ali500
01-20-2012, 11:27 PM
صبر زرد (آلوورا)


صبر زرد (نام علمی: Aloe vera) نام گیاهی است از سردهٔ سِگِلها (Aloe) راسته مارچوبهایها (Asparagales)، تیره سریشیان (Asphodelaceae) این گیاه بومی آفریقای شمالی است.

صبر زرد بیساقه است. البته برخی از آنها دارای ساقهای بسیار کوتاه هستند. این گیاه ۸۰ تا ۱ سانتیمتر رشد میکند و از طریق پاجوش تکثیر میشود. برگهای آن نیزهای کلفت و گوشتی با لبه های دندانهدار است و رنگ آن سبز تا خاکستری میباشد. گلهای آن بر روی سنبلهای میرویند که گاه تا ۹۰ سانتیمتر درازا دارد. هر کدام از گلهای آن آویختهاست و دارای جام لولهای ۲-۳ سانتیمتری میباشد.


کِشتگاه

صبر زرد را از دیرباز در مناطق خشکتر گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان، هم به عنوان گیاه زینتی و هم گیاه درمانی کشت میکنند.
در لوازم آرایشی بهداشتی کار برد بسیاری دارد.

خواص دارویی

این گیاه واجد ویژگیهای مهم درمانی از جمله تقویت و تعدیل سیستم ایمنی در بیماریهای التهابی و ویروسی ﴿مثل تبخال﴾، ترمیم زخم، ترمیم آسیبهای ناشی از سوختگی و ضدالتهاب است.
از جمله کاربردهای ژل صبرزرد، استفاده از آن در بیماری برگشت اسید معده به مری است. این بیماری به علت عدم کفایت اسفنکتر تحتانی مری ایجاد و برگشت محتویات اسیدی معده به مری بانی آسیب وارد آمدن به مخاط مری و نشانه هایی مانند سوزش سردل، سرفه های خشک، تنفس بدبو، خونریزی و زخم مری میشود. نحوه تاثیر ژل صیرزرد هنوز مشخص نیست.

خواص صبر زرد برای مو

متخصصان پوست و مو تاکید دارند که گیاه صبر زرد میتواند موجب تقویت رشد و رویش بیشتر موها شود.
بسیاری از مردم از محصولات گوناگونی که حاوی صبر زرد هستند، برای ضخیم شدن تارهای مو و حفظ سلامت آنها استفاده میکنند که یکی از روشهای فوق، استفاده از ژل گیاه صبر زرد است.

به گفته پزشکان، ژل گیاه صبر زرد، ph سلولهای موها را در حد متعادل نگه میدارد و از این طریق رشد موها را افزایش میدهد و باعث میشود که موها سالمتر و محکمتر رشد کنند.

صبر زرد همچنین دارای آنزیمهایی است که تولید و رشد موهای جدید را تحریک میکنند. این آنزیمها سرعت جریان خون را در عروق زیر پوست افزایش میدهند و سبب افزایش تغذیه فولیکولهای مو میشوند.

در واقع صبر زرد به عنوان یک ماده شگفتانگیز و معجزهگر در جهت افزایش و رشد موها شناخته شده است. همچنین به علت خواص ضدباکتری و قارچی که دارد، مانع از تولید شوره سر میشود. این گیاه در عین حال برای کنترل عفونتهای قارچی مثل بیماری کچلی نیز مفید است.

به گزارش سایت اخبار بین المللی آسیا، این گیاه شفابخش در درمان ترکهای پوستی و خشکی پوست موثر است به ویژه به بهبود اگزمای دور چشم یا پوستهای بسیار حساس کمک میکند. روغن یا کرم صبر زرد برای پوستهای خشک مناسب بوده و سبب نرم شدن و براق شدن پوست میشود.

صبر زرد با رساندن اکسیژن بیشتر به سلولهای پوست، سبب ترمیم بافت پوست شده و پوستهایی که در اثر تابش آفتاب دچار سوختگی شدهاند را نرم میکند. برخی از متخصصان پوستومو در عین حال معتقدند که صبر زرد سلولهای پوستی مرده را از بین میبرد و سلولهای جوان جایگزین شده بنابراین پوست را تازه و درخشان میسازد. تاثیر این گیاه به حدی است که حتی در پیشگیری از بروز بیماریهای پوستی نیز موثر است.

469

470

ali500
01-20-2012, 11:36 PM
قاصدک


گُل قاصِدَک که بنامهای هند بابری، خبرآرو و کاسنی بری نیز معروف است گیاهی است علفی و دائمی که ساقه آن به ارتفاع ۴۰ سانتی متر میرسد.

این گیاه دارای ریشهای است به رنگ قهوهای مایل به زرد که پر از شیرابه سفید رنگی میباشد.


نام علمی

(Taraxacum) نام علمی گیاهی است که کاسنی زرد نام دارد نام علمی گل قاصدک (Cirsium vulgare) میباشد.


مکان رشد

در انتهای ساقه گل آن قرار دارد. برگهای گل قاصدک سبز رنگ و بریدگیهای مثلث شکل و نوک تیز دارد و بر روی سطح زمین میباشد. گل قاصدک در وسط چمن، حاشیه شوره زار، کنار جادهها و اراضی بایر و بطور کلی در همه جا میروید.
گل قاصدک در حدود ۱۵ نوع گوناگون دارد.

موراد استفاده

زنبور عسل این گیاه را بسیار دوست دارد و شهد زیادی از آن بدست میآورد. برگهای جوان گل قاصدک را معمولاً با سالاد میخورند و چون خیلی تلخ است باید آن را با ترشی یا آبلیمو مصرف کرد. از قسمتهای گوناگون گیاه مانند ریشه، برگ و شیرابه آن در درمان استفاده میشود.


ترکیبات شیمیایی

ریشه این گیاه دارای مادهای تلخ به نام تراگزاسین، کولین و تاراگزاسترول میباشد همچنین در ریشه آن مقدار کمی تانن وجود دارد و نوعی الکالوئید به نام تاکزین و تاراگزه رول در اعضای این گیاه یافت میشود. املاح کلسیم، پتاسیم، آهن، منیزیوم، سدیم، منگنز، فسفر، سیلیس و گوگرد در این گیاه ثابت شدهاست.

خواص داروئی

این گیاه از نظر پزشکی قدیم ایران سرد و خشک است و از دیرباز برای درمان بیماریهای کبدی بکار میرفتهاست.


قابض و مقوی معدهاست.
خوردن آن خونریزی از سینه را متوقف میکند.
قاعده آور است.
برای ازدیاد شیر نافع است و خانمهای شیرده باید مقداری از آن را با سالاد بخورند
خنک کننده و معرق است.
ترشح صفرا را زیاد میکند.
خون را تصفیه میکند.
از عصاره آن شیاف درست میکنند که برای رفع ورمهای درون اندام تناسلی بانوان و زهدان مفید است.
خوردن آب این گیاه مخلوط با روغن زیتون برای رفع مسمومیت مفید است.
ضماد ریشه آن را در محل نیش کژدم یا زنبور و یا مار میگذارند که بسیار مفید است.
اوره را رفع میکند.
کلسترول خون را کاهش میدهد.
درمان کننده اگزما و بیماریهای پوستی است.
درمان کننده کم خونی است.
رماتیسم و نقرس را درمان میکند.


محل رویش

پراکندگی این گیاه در کره زمین طوری است که در غالب نواحی اروپای شمالی، غرب آسیا، شمال آفریقا و آمریکای شمالی میروید. تا کنون بالغ بر ده گونه از این نوع گیاه شناخته شده است.

471

ali500
01-20-2012, 11:50 PM
کاسنی


کاسنی با نام علمی cichorium intybus، گیاهی از خانوادهی گل مینا (compositae) می باشد.
کاسنی، گیاهی علفی است که ارتفاع آن به طور متوسط به یک متر می رسد؛ دارای ریشه های قوی و نسبتاً طویل می باشد. بر روی برگ ها، بریدگی های عمیقی وجود دارد که در قسمت انتهایی شبیه به مثلث می شوند.

گلهای آبی رنگ بسیار زیبایی دارد. عمر این گیاه با توجه به شرایط زندگی، یک ساله، دوساله یا چند ساله می باشد. کاسنی در نواحی نسبتاً مرطوب، با ارتفاع کم رشد می کند و بومی نواحی اروپا، هندوستان و مصر می باشد. البته گسترش آن در دنیا زیاد است و در نقاط دیگر از جمله آسیا، آفریقا و قسمت هایی از آمریکا هم می روید.


کاسنی، در نقاط مختلف ایران به طور خودرو وجود دارد. قسمت های مورد استفاده ی آن، ریشه و برگ ها ی آن می باشد. البته ممکن است به غیر از برگ ها از سایر قسمت های هوایی گیاه نیز استفاده شود.


کاسنی به نام عمومی chicory در جهان معروف می باشد و نقاط اصلی رویش آن در ایران شامل نواحی کم ارتفاع البرز، قزوین، رشت، اطراف تهران، کرج، آذربایجان، رودبار، ارومیه، لاهیجان، بلوچستان، بجنورد، مشهد، فریمان و بسیاری از نقاط دیگر می باشند.


ترکیبات مهم:

ریشه ی این گیاه، حاوی حدود 8 درصد پلی ساکاریدی به نام اینولین(inulin) است. ترکیبات تلخ از جمله لاکتوسین((laktucin و لاکتوکوپیکرین (lactucopicrin) ، شیکوریک اسید، فلاونوئیدها، گلوکوزیدها، قندها و تاننها از دیگر ترکیبات ریشه می باشند. همچنین ریشه ی گیاه، حاوی بسیاری ترکیبات بخار شونده ی معطر است که "استوفنون ((acetophenone" شاخص ترین آنها می باشد.


اثرات مهم:

ترکیبات محلول در آب کاسنی، خاصیت مسکن دارند و بعضی از قندهای موجود در آن (اولیگوساکاریدها oligosacharides) دارای خاصیت افرایش میکروب های مفید و کاهش باکتری های بیماری زا در روده می باشند. مطالعات جدید نشان می دهند که برخی ترکیبات موجود در کاسنی، در مشکلاتی از جمله یبوست ، اسهال های میکروبی، سرطان و بیماری های قلبی- عروقی، می توانند موثر واقع گردند.

همچنین طبق مطالعات انجام شده بر حیوانات آزمایشگاهی، مواد موثر کاسنی می توانند از سرطان روده جلوگیری کند. از دیگر اثرات مفید کاسنی، حفاظت کبد در برابر سموم کبدی است و این اثر با مادهای به نام تتراکلروکربن(carbon tetracholoride) به اثبات رسیده است.
عصارهی الکلی ریشه ی کاسنی، اثرات ضد ورم و ضد التهابی نیز دارد. از دیگر اثرات کاسنی، اشتها آوری و خاصیت ضد ترش کردن معده را می توان نام برد.
گیاه کاسنی، مانند سایر گیاهان ممکن است عوارض محدودی ایجاد نماید. این عوارض شامل ایجاد حساسیت های پوستی و ایجاد درماتیت می باشد که این امر به ترکیبات لاکتونی آن مربوط است.


همچنین بر اساس مطالعه ای، ریشه ی گیاه کاسنی می تواند بعضی قارچ کش ها را جذب نماید که در این صورت باعث سمیت می شود. البته موارد مذکور بسیار محدود می باشند، ولی نباید آنها را از نظر دور داشت.


مصرف کاسنی از زمان قدیم و حداقل از قبل میلاد مسیح مرسوم بوده است. از جمله مصارف مهم این گیاه که از قدیم نیز رواج داشته، مصرف آن به عنوان مقوی کبد و کاربرد آن در بیماریهای کبدی بوده است.امروزه نیز یکی از مصارف مهم آن در مشکلات کبدی است. همچنین اثراتی از جمله مقوی معده، مدر(ادرار آور)، تصفیه کننده ی خون، صفرا بر، تب بر، اشتها آور، درمان نقرس ، کمک در درمان رماتیسم، دفع رسوبات ادراری و رفع کم خونی برای آن قائل می باشند که البته این موارد در حال تحقیق بوده و در آیندهای نه چندان دور موارد درمانی قطعی و جدیدی برای آنها پیش بینی می شود.

تهیه اشکال دارویی:

15- 8 گرم از برگ های تازه یا خشک را در یک لیتر آب، به مدت یک ربع ساعت دم می کنند. سپس مخلوط به دست آمده را از صافی عبور می دهند. یک لیوان از این دم کرده را قبل از هر وعده ی غذایی می توان میل کرد یا جوشانده ی آن را به همین روش (15- 8 گرم برگ گیاه، در یک لیتر آب به مدت 5 دقیقه جوشیده شود) مورد استفاده قرار می دهند.
در صورتی که از ریشه ی کاسنی استفاده شود(دم کرده یا جوشانده)، 20- 15 گرم ریشه ی له شده در یک لیتر آب، مانند روش قبل تهیه و مصرف می شود.
در گذشته، سالاد برگ تازه ی کاسنی را مقوی معده می دانسته اند و هنوز هم در بعضی نقاط دنیا مورد استفاده قرار می گیرد.

472

473

ali500
01-21-2012, 12:55 PM
کافور

کافور مادهای مومی، سفید و یا شفاف و جامد با فرمول C۱۰H۱۶O که دارای بوی بسیار قوی میباشد.
کافور صمغ درختی بنام camphor laurel میباشد. این درخت همیشه سبز در آسیا و به خصوص در جزیره برنئو و فرمز وجود دارد. درخت کافور تا ۳۵ متر رشد میکند و ماده کافور در اکثر نقاط آن یافت میشود.
کافور درختی است همیشه سبز و از شاخه و برگ بسیار برخوردار است دارای گلهایی به رنگ سفید میباشد و میوهای قرمز رنگ بسیار شبیه به میوه دارچین دارد.

ریشه شناسی

کلمهٔ کافور کلمهای مالایی است. و در مالزی به کافور، کاپور باروس میگویند که معنای گچ باروس میدهد. باروس نام بندری در سوماترا اندونزی میباشد که در آنجا کافور تجارت میشده است.

کاربردها

از کافور امروزه به عنوان نرم کننده نیترات سلولز، دافع حشرات، و مومیایی وهمچنین در آتش بازی و دارو سازی نیز استفاده میشود. در زنجیره غذایی مردم آسیا به عنوان چاشنی در شیرینی استفاده میشود. در باور مردم عامیانه مار و سایر خزندگان از بوی کافور میترسند.

ابن سینا معتقد است اگر آن با سندل و گلاب مخلوط کنند و ببویند شهوت جنسی را قطع میکند و اگر آن را بنوشند این اثر بیشتر میشود.
درایران مردم عادی براین باورند که کافور ماده ای بهشتی است که باعث میشود جانوران از اجساد دور بمانند، لذادر غسالخانه ها بعد از شستن جسد کافور را بین دوسنگ له کرده به روی اجساد میمالند.

در قرن ۱۸ از آن برای درمان هیجان زدگی استفاده میشد.
در گفتمان عامیانه ایران این تصور وجود دارد که از کافور بعنوان کاهش دهنده تمایلات جنسی در سربازخانه ها و پادگان ها استفاده میشود. در حالیکه تحقیقات انجام شده نشان میدهد که مصرف کافور در دوز پایین میتواند حتی باعث افزایش فعالیت جنسی گردد.

سمشناسی

کافور مادهای سمی است. اثرات سمی کافور بعد از مصرف ۲ گرم ظاهر میشود و مقدار کشنده آن در بزرگسالان ۴ گرم و در کودکان ۱ گرم است. اثرات سمی این ماده عبارتست از: ناراحتی معده، ایجاد گاز معده و قولنج، تهوع و اسهال و استفراغ، اضطراب، هیجانزدگی، هذیان گویی، تشنجات صرع مانند و انقباض قلب.

483

ali500
01-21-2012, 01:01 PM
کاکوتی

کاکوتی (Thymus Vulgaris) گیاهی از تیره نعنائیان است که کاربرد های غذایی و دارویی دارد و عطر آن نزدیک به آویشن و Oregano است. این گیاه چند ساله است وبوته های آن پرپشت و ارتفاع آن بین ۲۰ تا ۵۰ سانتی متر میباشد و دارای گلهای بنفش است.

نام گذاری

این گیاه گاهی آویشن نیز خوانده می شود و با آن هم خانواده است.
در آذربایجان به آن کهلیک اُتی(Kəhlik oti) و یا ککلیک اوتی (Kəklik oti)(به معنای علف کبک) میگویند.

کاربرد خوراکی

این گیاه در نواحی کوهستانی ایران به عنوان ادویه در غذاها کاربرد وسیعی دارد و عطر آن بسیار نزدیک به آویشن و Oregano و کمی هم شبیه به پونه است. در تهیه غذاهای ایتالیایی جایگزین بهتری نسبت به آویشن برای Oregano است. از برگهای خشکشده و خردشده کاکوتی به عنوان طعمدهنده در دوغ استفاده میشود و برخی از دوغ های بسته بندی شده در ایران این ادویه را دارند. چوپانها و کوه نوردان تازه کاکوتی را جمع آوری میکنند و چای آن را نوشیدنی گوارایی میدانند.

خواص درمانی

گرم و خشک ضد باکتری خلط آور ضد سرما خوردگی و ضد عفونی کننده روده. کاکوتی که در گویش محلی خراسان به آن آنخ یا آنوخ گفته میشود دارای نام علمی ziziphora tenuir از خانواده Labiatae میباشد. Thymus که نام علمی آویشن میباشد نیز از خانواده Labiatae میباشد. هر چند اثرات این دو گیاه بسیار شبیه همدیگر میباشند. آویشن بیشتر در بیماریهای تنفسی استفاده میگردد ولی کاکوتی اغلب در درمان اختلالات گوارشی نظیر اسهال و دل پیچه کار برد دارد .

484

ali500
01-21-2012, 01:04 PM
روغن کرچک


روغن کرچک نوعی روغن نباتی است که از دانه های گیاه کرچک به دست میآید. این روغن موارد استفادهٔ زیادی داشته و دارای ترکیب بینظیری است. ۹۰ درصد روغن کرچک، از اسیدهای چرب ریسینولیک که اشباعنشده هستند تشکیل یافتهاست.

کاربرد

روغن کرچک و مشتقات آن را در تهیهٔ سوپ، روغن هیدرولیک و روغن ترمز، رنگ، جوهر، انواع آستر، پلاستیکهای مقاوم در برابر سرما، واکس و دیگر مواد براق کننده، نایلون، عطر و ... به کار میبرند.


سم ریسین، از فراورده های جانبی است که ضمن تهیه روغن کرچک به دست میآید.
تنها یک درصد از روغن کرچک تولید شده در سراسر جهان را صرف مصارف دارویی یا تولید فراورده های مفید برای سلامتی میکنند.
از روغن کرچک برای درمان یبوست و همچنین، به عنوان مادهٔ استفراغآور استفاده میشود (در مواردی که لازم است فرد استفراغ نموده و محتویات معده خود را به هر دلیل تخلیه نماید). مصرف زیاد روغن کرچک در زنان باردار میتواند سبب زایمان زودرس در آنها شود.
البته مصرف بسیار زیاد آن (مثلاً یک بطری روغن) میتواند کشنده باشد. روغن کرچک بد بو و بد مزه است و از این رو مشهور است.

485
دانه های کرچک

ali500
01-21-2012, 01:14 PM
گل گاوزبان

گیاه گل گاوزبان به عنوان یکی از غنی ترین منابع اسیدهای چرب اصلی بشمار میرود بطوریکه از آن به عنوان غنی ترین منبع شناخته شده برای (Gamma Linoenic Acid (GLA در نزد بشر معرفی شده است.
گل گاوزبان یک گیاه علفی یک سالهاست که از اردیبهشت تا شهریور گل میدهد.

نحوه استفاده

به صورت دم کرده مصرف میشود و برخی مقداری فندق هم با آن مصرف میکنند.

گیاهشناسی

گاوزبان گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه آن تا ۶۰ سانتیمتر میرسد ساقه آن شیاردار و خاردار میباشد. برگهای این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است. گلهای آن به رنگ آبی، سفید و بنفش میباشد.
گاوزبان احتمالا از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه، نواحی شمال آفریقا و قسمتهایی از خاورمیانه میروید. گل، برگ و سرشاخه های گلدار آن به مصرف دارویی میرسد.

گاوزبان گیاهی مقاوم به شوری است که قادر به جذب یونهای سدیم، کلر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم از خاک میباشد و میتوان از این گیاه برای خارج ساختن این یونها از خاک و اصلاح خاکهای شور و قلیا استفاده کرد.


خواص داروئی

بر اساس کتاب قانون بوعلی سینا:(قانون در طب انتشارات صداوسیما صفحه 202) مزاج:گرمیش نزدیک به اعتدال است و کمی به سوی گرمی گرایش دارد، در آخر اول رطوبتی دارد.خوزی گفته است در آخر دوم سرد و تر است و این نظریه از راستی دور است.

۱)گل گاو زبان و برگهای آن تصفیه کننده خون است.
۲)آرام کننده اعصاب است.
۳)عرق آور است.
۴)ادرار آور است.
۵)کلیه ها را تقویت میکند.
۶)سرماخوردگی را برطرف میکند.
۷)برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید.
۸)در درمان برونشیت موثر است.
۹)بی اختیاری دفع ادرار را درمان میکند.
۱۰)التهاب و ورم کلیه را درمان میکند.
۱۱) در درمان بیماری سرخک و مخملک مفید است.
۱۲)ضماد برگهای گاو زبان برای رفع ورم موثر است.
۱۳)برگهای گاوز بان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید.
۱۴)برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدر زیادی ویتامین C میباشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد میریزند.
۱۵) این گیاه درمان خوبی برای فلاش بک زدن های متوالی در زندگیست.

مضرات :

گاو زبان به علت داشتن آلكالوئيد براي زنان باردار و كودكان مضر است.



486

ali500
01-21-2012, 01:22 PM
کنار

درخت کنار ( به انگلیسی: Ziziphus ) بومی جنوب ایران است . برگهای کوبیده آن را «سدر» مینامند.

میوه کنار

میوه کنار خوراکی است، دربعضی از مناطق نیز به جای میوه استفاده میکنند. درخت کنار بیشتر در کوهستانها میروید ودر حدود صدسال نیز در بعضی از مناطق عمر میکند.

درمان با برگ کنار (سدر)

برگهای کنار را خشک کرده و پودر نموده و جهت شستشوی بدن و مو بکار میبرند . برگ کنار (سدر) حاوی تانن، استرولهای گیاهی مانند بتاسیتوسترول، بتاسیتوسترول گلوکزید و ساپونین ابلین لاکتون میباشد. ساپونین موجود در سدر عامل کف کنندگی در برگ کنار میباشد.

ابلین لاکتون از دسته ساپونینهای استروئیدی است و به عنوان ماده اولیه برای تهیه هورمونهای استروئیدی میتوان بکار برد. کنار با نام علمی Zizyphus درختی است به ارتفاع قریب به ۱۰ متر با شاخه های سفید تا خاکستری و برگهای قلبی شکل و کشیده با سه رگبرگ برجسته که گوشوارک آن به خار تبدیل شدهاست .

میوه کنار

میوه این گیاه تخم مرغی شکل و زرد رنگ و خوراکی است . این درخت دارای جثهای (تنهای) بزرگ ومیوه اش کوچک وقرمز رنگ وخوراکی باطمهای ترش مطبوع وشیرین میباشد.در مناطق مختلف جنوب ایران به کنار مرسوم است و در کتابها به نامهای کنار، سدر، سدره، منبل داوود، سنجد گرجی، نیم، ضال، ببر و شجره النبق خوانده شدهاست.

از قدیم از برگ سائیده درخت کنار به عنوان ماده پاک کننده موی سر و بدن استفاده شده و هنوز هم استفاده از آن متداول است .
برگ سائیده کنار «سدر» یا «کنار» نام دارد . این درخت در استانهای جنوبی کشور مانند استان فارس و استان هرمزگان و استان بوشهر و استان خوزستان و استان کرمان به خوبی رشد میکند.

487

ali500
01-21-2012, 01:37 PM
گزنه

گَزَنه (نام علمی: Urtica dioica) گیاهی از تیره گزنه، علفی و پایا با ساقهای منشعب است. ساقه آن راست و چهارگوش بوده و برگهای آن پوشیده از کرکهای گزندهای است .


خواص دارویی

مداوای مجاری ادرار (پروستات)، درمان دستگاه تنفسی، کاتاره معده، ضد قند خون، افزایش دهنده گلبولهای قرمز خون.

صرف نظر از جنبه های خوراکی که به صورت پخته همانند اسفناج خورده میشود و سرشار از مواد معدنی و مغزی است این گیاه حاوی مادهای به نام سکرتین است که بهترین عامل جهت تحریک و به کار انداختن غدد ترشحی هاضمه در معده، روده، کبد، لوزالمعده وکیسه صفرا است .

خاصیت مهم دیگر آن کمک ساختن به ساخته شدن گلبولهای سرخ و در نتیجه تنفس مناسب سلولهای بدن است .
از نظر طبی این گیاه خواص عجیبی دارد، مدر است و بخصوص کسانی که از رماتیسم، نقرس، سنگ کلیه ناراحتند باید به آن توجه کنند .
ضد اسهال است به ویژه در اسهالهای خطرناک که در هنگام شیوع وبا پیدا میشود بکار میرود، خونروشها(خون روش بینی، سینه وانواع دیگر)وخلطهای ناراحت کننده(در سرماخوردگی وگرفتگی مجاری تنفسی)را آرام میکند . مقوی است وبه مادران شیرده جهت زیاد شدن شیر کمک میکند وعادت ماهانه زنان را تنظیم می نمایدویاچنان تأثیری دارد که اگر قاعده گی بطور غیر طبیعی قطع شود مجددأ آن را برقرارمی کند .خون را تصفیه کرده وضدکرم است .
استعمال خارجی آن درمواردرماتیسم موفقیت آمیزبوده است .غرغره دهان با فراورده دارویی این گیاه یک ماده ضروری جهت ضدعفونی کردن دهان، رفع ورم و جراحات لثه ومداوای آنژین به شمار میرود،
لوسیون و کمپرسهای گزنه در مراقبتهای زیبایی مانندتمیزکردن پوست، از بین بردن آکنه، اگزما و جلوگیری از ریزش موی سر به کارمی رود .

قسمتهای مورد استفاده

برگها، سرشاخه های گلدار و ریشه گزنه مورد استفاده قرار میگیرد .

پراکنش جغرافیایی

در ایران درییلاقات اطراف تهران، شمیرانات و در کرج دردامنه های البرز، کندوان، پل زنگوله، در مناطق شمالی در گیلان در هرزویل و جنگل نودی، عمارلو، راه کبوترچاک به زردچیان، رودبار، آستارا، بندرگز و درآذربایجان در دامنه های سهند، زنقاب، دیلمان وارسباران بطورخودرو دیده میشود .

491

ali500
01-21-2012, 01:46 PM
گشنیز

گشنیز نوعی سبزی با نام علمی Coriandrum sativum است.این گیاه بومی جنوب غرب آسیا و شمال آفریقا است و ارتفاع آن تا نیم متر هم میرسد.اغلب گشنیز تولیدی ایران که در شهرستان اقلید برداشت میشود و بصورت خشک وارد بازار میشود .

برگ و ساقه

در ایران از برگ و ساقه گشنیز به عنوان سبزیجات خوردنی استفاده میشود.


دانه

در هند از تخم گشنیز به عنوان یکی از ادویهجات مهم استفاده میگردد. در ایران از تخم گشنیز برای تصفیه خون و استفاده در شیرینیجات خانگی بهره میبرند.

493

ریشه

ریشه گشنیز در آشپزی، بهویژه آشپزی تایلند مورد استفاده قرار میگیرد.

492

کاربردهای دارویی

این گیاه در کاهش اضطراب و بیخوابی مورد استفاده قرار میگیرد. اثر ادرارآوری این گیاه در انسان، باعث کاهش فشار خون، دفع سنگهای کلیه و مثانه، رفع تجمع آب در بافتها(اِدم) میگردد.


494

ali500
01-21-2012, 11:50 PM
گل همیشه بهار

گل همیشه بهار (نام علمی: Calendula officinalis یا Calendula persica) یک گونه گل است.
همیشهبهار گیاهی از تیره مرکبان، علفی و پایا است. ساقه هوایی افراشته منشعب و دارای پرزهای غدهای گل آن زردرنگ میباشد.

همیشهبهار در ایران از جمله در بلندیهای بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد میروید.


خواص دارویی

ضد نفخ معده و روده، تحریک کننده کار کلیه ها، افزایش دهنده جریان خون و فعالیتهای قلبی میباشد.

طرز تهیه دمنوش گل همیشه بهار


به اندازه یک مشت از گل خشک شده همیشه بهار را درون آب جوش ریخته و به مدت 5 دقیقه آن را دم کنید.

504

ali500
01-22-2012, 12:05 AM
گلپر
Heracleum persicum

گُلپَر گیاهی گلدار، علفی و چندساله از تیرهٔ چتریان است. این گیاه بومی ایران است و در ناحیه های نمناک کوهستانی ایران و مناطق پیرامونی میروید. همهٔ گونه های سردهٔ گلپران معطر هستند و برخی گونه ها در آشپزی ایرانی به عنوان ادویه کاربرد دارند. گونه های دیگری از گلپر (مثل گونه کاندیکانز) در صنعت داروسازی کاربرد دارد.

ویژگیها

برگهای آن با چاکهای عمیق به شکل پنجه غاز شبیه برگ آنژلیکا، به طوری که این چاکها برگ را به چند نیمه برگ تقسیم میکند و هر نیمه برگ نوک تیز و دندانه دار است. گلهای آن سفید مجتمع به صورت چتر در انتهای ساقه های گلدهنده در قسمت بالای گیاه ظاهر میشود. میوه آن تخم مرغی کمی ضخیم و معطر به رنگ سبز تیره به طول ۱٫۵ تا ۱ سانتیمتر است.

رویشگاهها در ایران: نواحی شمالی البرز، ییلاق جواهرده، گرچسر، شمیرانات، توچال، غرب ایران و کوههای بختیاری.

508

507

ali500
01-22-2012, 12:13 AM
گلرنگ


گلرنگ یا کاجیره یا کاغاله (نام علمی:Carthamus tinctorius) بومی عربستان است و در حال حاضر در بیشتر نقاط دنیا کشت میشود . گیاهی است یکساله که ارتفاع آن به حدود ۶۰ سانتیمتر میرسد . برگهای آن پهن، دندانه دار و بدون دمبرگ میباشد . رگبرگها در قسمت زیرین برگ کاملا نمایان است . گلهای آن منفرد، لولهای و به رنگ زرد مایل به قرمز است که در انتهای ساقه ظاهر میشود . میوه آن سفید و به صورت فندقه بوده که انتهائی آن دارای دستهای تار نازک است .

ترکیبات شیمیایی

گلهای لولهای این گیاه دارای مادهای قرمز رنگ به نام کارتامین (به انگلیسی: Carthamine) میباشد که در آب به مقدار کم حل میشود ولی در الکل محلول است. کارتامین به علت رنگ زیبایی که دارد در رنگرزی به کار میرود . ماده زرد رنگی نیز در گل این گیاه وجود دارد که سفلاوریلو safflower yellow خوانده میشود.

میوه گلرنگ دارای پروتئین و حدود ۶۰٪ روغن است که اگر به طریقه فشار سرد به دست آید روغن خوبی برای تغذیهاست . این روغن حدود ۷٪ اسیدهای چرب اشباع شده ، ۲۰٪ اسید اولئیک ، ۶۵ ٪ اسید لینولئیک و ۵٪ اسید لینولنیک دارد .
این روغن دارای چربیهای اشباعنشده فراوان است. کسانی که چربی خون بالایی دارند در آشپزی از این روغن استفاده میکنند.
گل های این گیاه را برای رنگین کردن خوراکیها بویژه کلوچه (ایشلی کوکه) بکار میبرند.

صورت دارویی



جوشانده : مقدار ۲۰ گرم گل و میوه این گیاه را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید به آرامی بجوشد تا حجم آن به سوم حجم اولیه برسد . سپس آن را صاف کنید . مقدار آن یک فنجان سه بار در روز است . این جوشانده اثر مسلهی دارد .
روغن : روغن گلرنگ (به انگلیسی: safflower oil) را میتوان از فروشگاههای غذای سالم (به انگلیسی: Health food) خریداری کرد.


خواص طبی

گلرنگ از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است .


خاصیت مسلهی دارد .
مسکن است.
تنظیم کنندهٔ پریود است .
بلغم را خارج میسازد .
تقویت کنندهٔ اعصاب است .
برای رفع درد آرتروز و رماتیسم، محلهای درد را با روغن گلرنگ ماساژ دهید .
استفاده از روغن گلرنگ در غذاها، کلسترول را پایین میآورد .
در برطرف کردن تصلب شرائین مفید است .
تقویت کنندهٔ عمومی بدن است .
دردها و ناراحتیهای قبل از عادت ماهانه را برطرف میکند .
داروی مفیدی برای رفع فلجهای ناگهانی است که بر اثر سکته پیش میآید .
مقوی نیروی جنسی و زیاد کنندهٔ اسپرم است .
آب آوردگی را بر طرف میکند .
خلط آور است و در برطرف کردن بیماریهای ریوی مانند ذات الریه موثر است .
برای معالجهٔ یرقان مفید میباشد .
استفراق خونی را مدارا میکند .
از گلهای آن میتوان به جای زعفران برای رنگین کردن برنج استفاده کرد.
خاصیت ضد تورمی دارد .
معرق است .


مضرات گلرنگ

روغن و گل گلرنگ اگر به مقدار گفته شده مصرف شود به هیچ وجه عوارضی ندارد .

اصلاح گلرنگ

مهندس امير حسن اميد تبريزي يكي از كارشناسان موسسه تهيه و اصلاح نهال و بذر و مسئول بخش گلرنگ در اين موسسه از جمله افرادي است كه سالهاست با اين گياه زيبا انس داشته و نقش مهمي در تحقيقات در مورد اين گياه داشته است.

509

ali500
01-22-2012, 12:25 AM
گلنار

گلنار و به عربی جلنار گويند. در کتب طب سنتی از انار با نام عربی رمان نام برده شده است. به فرانسوی Grenade و به انگلیسی Pomegrenate نیز گفته شده است. انار میوه درختی است که درخت آن را درخت انار و به فرانسوی Grenadier و به انگلیسی Pomegrenate tree گویند. گیاهی است از خانواده Puniaceae یا Granataceae، نام علمی آن Punica granatum میباشد.

گلنار فارسی

و او غير گل انار مثمر (میوه دار) است. اگر چه در جميع افعال مشابه يكديگرند. در دويم سرد و خشك و قابض و رادع و مجفف و مقوي اعضاء و جهت اسهال دموي (اسهال خونی) و صفراوي و رطوبي و زلقالامعاء و سحج (پوسته اندازی روده) و قرحه امعاء و نزفالدم هر عضو و نفثالدم و جرب و حكّه و منع ريختن مواد به معده نافع و ضماد او جهت بدبوئي زير بغل و التيام جراحات و منع ثرايد اورام و سقوط موي و سنون و مضمضه او با سركه جهت بدبوئي دهان و استحكام لثه و اسنان (دندانها) و قلاع (کرم دندان) موثر و مصدِّع ( سر درد آور) و مصلحش کتيرا و قدر شربتش تا دو درهم و بدلش بوزن او پوست انار است و از خواص اوست كه چون روز چهارشنبه وقت طلوع آفتاب يك عدد غنچه نشگفته او را صاحب رمد (آب ریزش چشم) و معتادين آن از درخت به دهن جدا كرده فرو برد تا يك سال رمد نكشد و از مجربات شمردهاند.

با آب بارهنگ برای زخم آلت تناسلی مرد و با سرکه برای باد سرخ بسیار نافع است.

510

ali500
01-22-2012, 12:45 AM
مرزه

مرزه (Summer savoury) كه از گیاهان خانواده نعناع به شمار می رود، در فاصله ماههای تیر تا شهریور در ایران به گل می نشیند.

مرزه گیاه چند ساله ای است كه بومی مدیترانه شرقی و جنوب غربی آسیاست.
قسمت های هوایی به انضمام برگ ها که در بعضی مواقع، فقط قسمت های فوقانی گل دار جمع آوری می گردد، به صورت خوشه ای دسته شده و یا بر روی قاب های چوبی پهن كرده و در سایه و با حرارت مصنوعی كمتر از 40 درجه سانتی گراد خشك می شوند.

برگ‎های آن نرم و متقابل و تقریبا بدون دمبرگ و باریک و نوک تیز و پوشیده از کرک و دارای تارهای غده‎ای فراوان اسانس‎ دار است.

فرآوری

اسانس مرزه از تقطیر با بخار آب از برگ ها و سرشاخه های برگدار حاصل می شود. این اسانس مایعی بی رنگ و یا مایل به زرد و دارای عطر و بوی تند و زننده ای و با مزه ای كه طعم فلفل را به یاد می آورد، می باشد.
این گیاه دارای 0/8 تا 1/5درصد اسانس به همراه تانن، رزین و موسیلاژ می باشد. اسانس مرزه درصنایع غذایی كاربرد دارد.

کاربرد مرزه

اسانس گیاه مرزه دارای طبیعت گرم و اثرات تقویت کننده معده، تسهیل كننده عمل هضم، ضد نفخ و مُدر ( ادرار آور ) است.

برای معالجه اسهال بسیار مناسب است و یک ضدعفونی كننده قوی می باشد.
این گیاه را به عنوان چاشنی و ادویه به همراه لوبیا، سالاد فصل، خیار، ماهی، گوشت، كالباس و سوسیس مصرف می کنند.
دارویی به نام تیمیان Thymian در داروخانه های كشور وجود دارد كه از گیاه مرزه، آویشن، رازیانه و اكالیپتوس تهیه می شود و دارای اثرات ضد سرفه و خلط آور می باشد.
این گیاه در ایران جزو سبزی‎های خوراکی است و به صورت خام و پخته در غذاها مصرف می‎شود.
دارای خاصیت بادشكن و همچنین دافع كرم می باشد.

به صورت دم كردنی در رفع گرفتگی معده و روده موثر می باشد.

كشف تركیبات ضد درد در گیاه مرزه

نشریه "پزشكی مستند مكمل و جایگزین" در جدید ترین شماره ماه مارس خود نتایج تحقیقات یك گروه چهار نفری از پژوهشگران دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تهران را به چاپ رسانده كه نشان می دهد چهار تركیب شیمیایی ضد درد در گیاه مرزه وجود دارد.

گیاهی كه در این تحقیق استفاده شده با نام علمی(Satureja hortensis ) "ساتوریا خوزستانیكا" شناخته می شود كه محل رویش طبیعی آن در استانهای خوزستان و لرستان است و در گویش محلی به نام "مرزه خوزستانی" شناخته می شود.
رویش مرزه خوزستانی نه تنها در این استان، بلكه در سایر استانهای جنوبی تا میانه ایران نیز وجود دارد.
آن چه در تحقیق جدید به آن اشاره شده وجود تركیبات شیمیایی با خواص ضد التهابی و ضد درد در نمونه هایی از گیاه است كه نه به شكل وحشی، بلكه به صورت دستی كاشته شدهاند.
پیش از این به خواص 2 تركیب از 4 ?تركیب شیمیایی موجود در قسمت برگ و ساقه مرزه اشاره شده بود. این دو تركیب عبارتند از: بتا سیتروزول و اسید اورسولیك. به عنوان مثال تركیب بتا سیتروزول كه در بادام زمینی نیز وجود دارد، منجر به توقف رشد غده پروستات در حیوانات آزمایشگاهی می شود.
همچنین گزارشهای متعددی مبنی بر اثر ضد التهابی اسید اورسولیك برای درمان سوختگی ها و نیز اثر بازدارندگی آن بر رشد تومورها منتشر شده است.
خواص ضد التهابی اسید اورسولیك منجر به استفاده وسیع از این تركیب در صنایع آرایشی شده است.
تا كنون گزارشهای مختلفی درباره وجود انواعی از روغنهای ضروری در این گیاه به چاپ رسیده است.
علاوه بر این، سه گزارش علمی مختلف در ایران در فاصله سالهای 2003 تا 2005 میلادی، به خواص ضد التهابی و ضد میكروبی این گیاه اشاره كرده اند.
در بین مصارف بومی از گیاه مرزه در ایران می توان به استفاده از آن برای تسکین دندان درد اشاره کرد.

تاثیر مرزه در درمان دردهای عصبی

مصرف مرزه در درمان دردهای عصبی و نرمی استخوان تاثیر دارد.
به گزارش ایسنا، اگر روزانه 100 گرم مرزه در 500 گرم آب جوشانده شود و تا 5 روز مصرف گردد، علاوه بر این كه باعث تقویت معده می شود، در رفع زخم روده نیز موثر است.

همچنین حمام ( بُخور ) جوشانده برگ های گیاه مرزه در رفع دردهای روماتیسمی ، عصبی و نرمی استخوان نیز موثر است.


اثرات ضد انعقادی خون گیاه مرزه

محققان تاثیر گیاه مرزه را بر افزایش فعالیت فاکتورهای انعقادی خون در حیوانات آزمایشگاهی نشان دادند.
تحقیقات این پژوهشگران نشان می دهد که مصرف سه بار در روز گیاه مرزه و هر بار به میزان 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، موجب افزایش پروترومبین (PT) و پارشیال پروترومبین (APTT) فعال شده می گردد که هر دو از فاکتورهای انعقادی خون می باشند.


کاهش چربی خون

یک طرح تحقیقاتی که در آزمایشگاه مركز تحقیقات گیاهان دارویی لرستان به مدت یك سال انجام شد، نشان داده است که گیاه "مرزه" با نام علمی "ساتوریا خوزستانیكا" اگر درست مصرف شود، مانند داروهای شیمیایی میزان چربی خون را در بدن انسان كاهش می دهد.
لازم است پژوهشگران گیاه را پس از تبدیل به پودر، به شكل كپسول خوراكی درآورند تا برای كنترل چربی خون افراد بیمار از آن استفاده کنند.

گیاه مرزه ، وزن را کاهش می دهد

به گزارش شبکه خبر، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشكی لرستان با بررسی گروهی از افراد چاق دریافتند، افرادی كه از رژیم غذایی كم كالری همراه با مكمل گیاهی حاوی مرزه استفاده می كنند، در كاهش وزن خود موفق تر از افرادی هستند كه فقط رژیم غذایی كم كالری مصرف می كنند. پژوهشگران با توجه به نتایج این بررسی كه در مجله پزشكی دانشگاه علوم پزشكی تبریز منتشر شد، برای كاهش وزن، رژیم غذایی كم كالری همراه با مكمل گیاه مرزه را توصیه می كنند.

511

ali500
01-22-2012, 12:50 AM
نعناع
Menthaنعنا یا نعناع، گیاهی است از رده دولپهایهای پیوسته گلبرگ که سردسته تیره نعناعیان و از سبزیهای خوراکی است. این گیاه تمام اسانسها و خواص پونه را دارد؛ ولی برگهایش کرک کمتری دارند و بریدگیهای کنار برگهای آن بیشتر از پونه و اسانس آن نیز ملایمتر است.

نعنای قرمز گونهای از نعنا است که در لبه رودخانه ها و در جریان آبهای ملایم و کمعمق می روید و چون برگهایش قرمزرنگند به این نام خوانده میشود.

کاربرد

این گیاه همه آثار نیرودهنده و بادشکن و خلطآور پونه را داراست. از این گیاه اسانسی به نام مانتول استخراج میکنند که برای خوشبو کردن داروها و برخی آبنباتها و شیرینیها به کار میرود. همچنین این اسانس در معالجه التهابات مخاط بینی و گلو و دهان استفاده میشود.

از انساج نعنا نوعی کافور قابل تبلور نیز به دست میآورند که مانند کافور معمولی به کار میرود. دمکرده برگ نعنا را برای تقویت و رفع نفخ معده و روده مصرف میکنند. برگهای خشک و نرم شده نعنا را برای خوشبو کردن ماست و دوغ و سرخشده آن را در روغن که به نام نعنا داغ موسوم است برای خوشبو کردن برخی آشها به کار میرود.

512

ali500
01-22-2012, 01:02 AM
موسیر

موسیرMuscari comosum گیاهی است شبیه سیر که ریشه اش فقط یک پیاز درشت است. برگهایش باریک و دراز و گلهایش بنفش مایل به قرمزند. گل آذینش خوشه ٔ ساده است. در حدود 40 گونه از این گیاه شناخته شده که همگی در نواحی معتدل و مناطق بحرالرومی می رویند. برخی از گونه های موسیر را در باغ به عنوان گل زینتی نیز میکارند. پیاز این گیاه خوراکی است و در ترشیها و اغذیه بکار میرود و بویش از سیر کمتراست.

خواص داروئی گیاه موسیر

از فرآورده های موسیر برای کم کردن قند خون در افراد دیابتی مورد استفاده است و هم چنین از خواص گندزدائی آن برای دفع انگلها همراه غذا از آن استفاده میشده است و علاوه بر آن برای ضدعفونی کردن آب مورد استفاده داشته است.افزایش دفع ادرار، التیام دهنده و ترمیم کننده زخمها و تسکین دهنده التهاب طحال و کبد. تاثیر مثبت آن بر دستگاه اعصاب مرکزی، کاهش سردردهای میگرنی، کمک به سیستم قلبی- عروقی، کمک به کاهش چربیهای خون و پیشگیری از تصلب شرائن و تنظیم فشار خون هم قابل توجه است.

گیاهشناسی موسیر



تیره سوسنها....................Liliaceae
جنس پیازها و سیر.................Allium
گونه..................Allium Ascalonicom



513

ali500
01-22-2012, 01:14 AM
مورت

مورت یا مورد گیاهی است مقدس در آیین زرتشت. در کتاب بندهش در بخش آفرینش گیاهان این گیاه نماد اهورا مزدا است.

این گیاه درختچه یا بوتهای همیشه سبز است که گاه بلندی آن به ۵ متر نیز میرسد. برگهای آن حدود ۳ تا ۵ سانتیمتر طول داشته و بویی بسیار خوشایند دارد. گلبرگهای آن سفید و میوه توپی شکل آن آبی رنگ است.

کاربریهای باستان در پزشکی

در نوشته های بقراط گیاه مورت جایگاهی ویژه دارد.

ظاهر

ورد با نام علمی Myrtus communis درختچه کوچکی است که ارتفاع ساقه آن در شرایط عادی بین ۱ تا ۳ متر است. برگهایی همیشه سبز، پایا، متقابل، ساده، نوکتیز، عاری از تار و دندانه، چرمی، به رنگ سبز تیره و معطر دارد. گلهای نسبتاً درشت و زیبای مورد، رنگ سفید و بوی مخصوصی دارند و از اردیبهشت ماه تا تیر ظاهر میشوند.
پیدایش گلهای این درختچه به صورتی است که مانند برگها وضع متقابل داشته و در کنار آنها، به ساقه میپیوندند. هر گل آن ۵ گلبرگ مساوی به صورت گسترده دارد، بطوری که وجود این حالت باعث میشود پرچمهای متعدد و فراوان گل تا انتهای میله و محل اتصال میله به نهنج به صورت دستهای از تارهای بلند و ظریف رویت میشوند.

رویشگاهها

برگ، میوه و گلهای روی ساقه مورد دارای خواص دارویی هستند و این درختچه بیشتر در نواحی شمال ایران، فارس، کرمان، بندرعباس و یزد رویش دارد.

خواص درمانی

مورد، اثر ضدعفونی کننده دارد و از آن در مصارف داخلی و خارجی میتوان استفاده کرد همچنین مقوی معده، نیرو دهندهاست و در رفع بیماریهای دستگاه تنفس و مجاری ادرار به کار میرود.
برای تقویت معده از گردبرگ مورد میتوان قبل از هر وعده غذایی استفاده کرد و در مصارف خارجی از مورد در رفع بیماریهای جلدی و مواقعی که به علت بروز دانه های جلدی پوسته های کوچک و سفیدرنگ در پوست ظاهر میشود، میتوان استفاده کرد. غرغره جوشانده آن در ضدعفونی و رفع تحریک مخاط دهان موثر است.
مورد بوی بد دهان را رفع کرده و در تقویت موی سر و سیاه شدن آن مفید است.
همچنین باید توجه داشت فرآوردههای مورد، نباید به مقادیر زیاد و بیرویه و برای مدت طولانی به کار رود، زیرا بر اثر دفع اسانس از راه دستگاه تنفس، مخاط برونشها تحریک شده و عوارض ناراحت کنندهای ایجاد میشود.خاصیت ضد باکتریایی دارد و سرشار از ویتامین ث است زخم های داخلی را التیام میبخشد. بلفارول لوسیون روغن مورد سبز(میرتول)5% در روغن بادام کاربرد درمانی: تقویت کننده ابرو و مژه- ضد شوره و التهاب پلک ها این محصول گیاهی، تقویت کننده ابرو و مژه است .

اثر درمانی

قابلیت های بلفارول به حدی است که حتی ریزش ابرو و مژه را نیز متوقف می کند و بعد از مدتی همان فردی که از ریزش رنج می برده، دارای مژه و ابروهایی سالم و زیبا خواهد شد . ریزش موهای سر و صورت اغلب به دلیل حساسیت های پوستی و یا آلودگی های قارچی است. عوارض این آلودگی ها به صورت ریزش، خارش و گاهی شوره ( بخصوص پلک ها ) تظاهر می کند. در بلفاریت مایت ها (دمودکس) هم گاهی دخالت دارند که خوشبختانه این دارو بر روی مایت و تخم های آن نیز مؤثر است.

اثرات ضد عفونی کنندگی

برخی باکتری ها و قارچ های ساپروفیت در شرایط مناسب ( چربی پوست ) فعال شده و با ترشح مواد حساسیت زا و نفوذ به پیاز مو باعث فساد و تخریب آن می گردند ( ریزش مو ) . میرتول موجود در بلفارول یک ضد قارچ و باکتری قوی است ( بخصوص در گرم مثبت ها ) و با استفاده از این اثر پوست و مو ( موهای سر، ابرو و مژه ) را کاملا ضد عفونی کرده و صدمات ناشی از فعالیت عوامل مخرب فوق را از بین می برد .

اثرات ضد التهاب

موادی مانند رنگ ها، رنگبرها و مواد جانبی مربوط به فرآورده های بهداشتی و حتی متابولیت میکرو ارگانیسم ها باعث حساسیت ( التهاب و خارش ) پوست می شوند . پوست ملتهب قادر به نگهداری پیاز مو( موهای سر، ابرو و مژه ) در بستر خود و ممانعت از ورود میکروب ها به سد خود نیست بنابراین علاوه بر ایجاد شوره موجب پژمردگی، رنگ پریدگی و نهایتا ریزش آنها می گردد . محلول مورت حساسیت و خارش را کاملا از بین می برد و حتی موجب در مان جوش های سطح پوست می گردد .

اثرات نرم کنندگی

شوینده های غیر استاندارد باعث از بین رفتن و شسته شدن چربی های مفید و ضروری پوست و موها و در نتیجه خشک و شکنندگی موها، حساسیت و خارش پوست می شوند . خشکی موها پوست باعث پوسته ریزی و در نهایت شوره می گردد . بلفارول حاوی چربی های سبک و سریع الجذب است که فورا جذب پوست شده و مو گشته و عملا جایگزین چربی های از دست رفته می شود.

مکانیسم اثر

به علت خواص ضد میکروبی و ضد التهابی میرتول، این فرآورده باعث پاک شدن سطح پوست و ریشه موها از عوامل میکروبی اعم از قارچ و باکتری و همچنین از بین بردن التهابات ناشی از مصرف مواد شیمیایی و پاک کننده در موضع می گردد.


مقدار و نحوه مصرف

پس از شستشوی صورت و یا استحمام، ابروها و مژه ها را چرب نمایند به گونه ای که ریشه موها کاملا به دارو آغشته شود.

عوارض جانبی

در موارد خاصی برخی افراد نسبت به ترکیبات بلفارول حساسیت به صورت خارش وجوش های ریز در محل مصرف نشان داده اند از اینرو ضروری است قبل از مصرف جهت تست حساسیت زایی، روی پوست بازو که به طرف بدن است، مقدار کمی از بلفارول مالیده و پس از 2 ساعت در صورت عدم بروز حساسیت ( قرمزی و خارش) استفاده گردد.

514

ali500
01-22-2012, 01:18 AM
مریم گلی

مریم گلی (نام لاتین: Salvia officinalis) گیاهی است چند ساله و علفی، ریشه راست و دارای انشعابات فراوان ساقه راست و ارتفاع آن بین ۸۰-۵۰ سانتی متر میباشد. ساقه های جوان به رنگ سبز تیره وپوشیده از کرکهای انبوه و خاکستری رنگ است.

با افزایش عمر گیاه، ساقه چوبی ور نگ آن قهوهای میشود. برگها بلند ونیزهای شکل میباشند. برگهای پایینی دارای دمبرگ بلند هستند در حالی که برگهای قسمت فوقانی ساقه، دمبرگ کوتاهی دارند.
سطح فوقانی و تحتانی برگها پوشیده از کرکهای ظریف میباشد.گلها به رنگ بنفش متمایل به آبی، صورتی یا سفید و به صورت مجتمع در قسمت فوقانی ساقه ها روی چرخه های مخصوصی مشاهده میشوند.روی هرچرخه ۸-۵ گل وجود دارد میوه فندقه و به رنگ قهوهای روشن یا تیرهاست. قطر تاج گیاه حدود ۵۵ سانتی متر است. وزن هزار دانه ۶۱/۵۵ گرم و طول دوره جوانه زنی ۱۲ روز میباشد.این گیاه از راسته لبگلیها (Lamiales) و تیره نعنائیان (Lamiaceae) است.


نیازهای اکولوژیکی

پرورش مریم گلی باید در زمینهای اصلاح شده، قابل نفوذ، حاصلخیز و نسبتا" مرطوب صورت گیرد. بهترین رشد آن در خاکهای رسی غنی و زهکش دار صورت میگیردو اراضی رو به آفتاب را ترجیح میدهد. گیاهی است مدیترانهای که در طول رویش به گرما و هوای خشک نیازدارد. مقاومت آن بر گرما زیاد است.
این گیاه در زمستان در دمای پایین تر از ۱۵- درجه سانتیگراد دچار سرمازدگی شده و طی ۶-۵ روز خشک میشود. هوای گرم وخاکهایی با بافت متوسط که حاوی مقادیر مناسبی ترکیبات کلسیم باشند برای آن مناسب است. و در افزایش مواد موثره نقش زیادی دارد.خاکهای شنی و فقیر از عناصر غذایی، مناطق سرد و رطوبت فراوان از عوامل محدود کننده رشد این گیاه هستند. محدوده pH خاک برای کشت مریم گلی ۲/۸-۹/۴ است که pH مناسب آن ۴/۶ میباشد. این گیاه ۷-۵ سال عمر میکند و تا ۴ سال بازدهی اقتصادی دارد. بذور در درجه حرارت ۱۵-۱۲ سانتی گراد شروع به رویش میکنند.


ترکیبات شیمیائی

اسانس ( توژان حدود ۵۰درصد)، مواد تلخ و دی ترپن، فلاو نوئید، اسیدهای فنو لیک، تانن


مصارف محلی

درمان تشنج، دردهای مفصلی و سر گیجه و میگرن، کاهش دهنده قند خون و لرزش اندامها، برای بی نظمی قاعدگی و دردهای قاعدگی و ترشحات زنانگی بسیار نافع است.


خواص دارویی و موارد مصرف

این گیاه دارای خواص ضد عفونی کننده، قابض، ضد نفخ، کاهش دهنده قند خون میباشد. پراکنش در آمریکا، روسیه و ایتالیا در سطوح بزرگ کشت میشود.

515

Original 1
03-21-2012, 10:01 PM
از بین مکمل های جی ان سی یه سری داروهای گیاهی هم داره کسی استفاده کرده چه جوریه؟
مثلا این رو سفارش دادم کیفیت خوبه؟

http://www.gnc.com/product/index.jsp?productId=3902251

Amin khan
12-28-2012, 08:06 PM
خواص انواع گياهان داروئی، عصاره و عرقيات

هر بيماری قرار نيست با داروهای شيميايی درمان شود. انسان در طبيعت بوجود آمده و طبيعت نيز درمان بيماري*های انسان را به عهده دارد. با كمی دقت مي*توان دريافت كه درمان تمام بيماري*های انسان در گياهان موجود در طبيعت وجود دارد.

اميدواريم كه با استفاده از اين داروها زندگی با نشاط و طولانی را تجربه كنيد....

گیاهان دارویی و خواص آنها:

عرق گياهی اسطوخدوس (مفرح اعصاب)
رفع اضطراب، ضد تشنج، آرام بخش، خواب آور، تقويت كننده مغز و اعصاب

عرق گياهی شنبليله (ديابت)
علاج قند خون از راه فعال كردن لوز المعده و توليد انسولين طبيعي

عرق گياهی شويد (چربي سوز)
پايين آورنده كلسترول، تري گليسيريد خون و چربي*هاي زائد

عرق گياهی برگ زيتون (فشار خون)
پايين آورنده فشار خون، فيبرينوليتيك، كنترل آرتيمي*هاي قلبي

عرق گياهي شيرين بيان (زخم معده)
ضد اسپاسم ضد ترشح اسيد معده، رفع التهاب دستگاه گوارش، زخم اثني عشر و زخم معده

عرق گياهی زنجبيل (تقويت جنسي)
كمبود تمايلات جنسي

عرق گياهی ترخون (اشتهاء آور)
افزايش اشتها، چاق كننده، تقويت عمومي بدن، صفرازدا

عرق گياهي خارشتر (سنگ شكن)
دفع سنگ*هاي كليه و مجاري ادرار با منشاء اگزالات كليسيم، ضد اسپاسم، قولنج*هاي كليوي، عفونت

عرق گياهی آويشن (هربال كلد)
رفع علائم سرماخوردگي، سينوزيت و آنفولانزا، ضد سرفه، خلط آور و ضد التهاب دهان و گلو، عفونت بدن


عرق گياهي زيره (لاغري)
چربي سوز، رفع اشتهاي كاذب، از بين بردن چربي*هاي زير پوستي

عرق گياهي شاهتره (جوش و آكنه)
درمان آكنه، رفع جوش*هاي چركي زير پوستي و نوك سياه، تقويت كبد

عرق گياهي گشنيز (حساسيت و آلرژي)
رفع حساسيت*هاي پوستي و فصلي، اگزما، رفع خارش جوش، كورك و لك صورت، ضعف و تنبلي كبد

عرق گياهی سنبل الطيب (تقويت قلب)
تقويت عضلات قلب، تپش قلب و تنظيم ضربان، رفع احتقان قلب، كنترل فشار خون عصبي

عرق گياهي زنيان (مفاصل)
رفع دردهاي آرتروز و مفاصل، اسپاسم عضلاني، روماتيسم، رفع آرتريت، رفع دردهاي سياتيك، نقرس

عرق گياهي كاكوتي (كوليت)
مكمل و درمان التهاب روده*اي، كوليت، كوليت زخمي

عرق گياهی رازيانه (پريود)
تنظيم عادات ماهيانه، تقويت تخمدان*ها، دفع كيست، اختلالات قبل از قاعدگي، فيبروم

عرق گياهي گزنه (پروستات)
درمان هيپر پلازي پروستات، تكرار ادرار سوزش و درد هنگام دفع ادرار

عرق گياهی نسترن (مفتح قلب)
رفع تصلب شرائين، گرفتگي عروق كرونر، واريس


عرق گياهی گل زوفا (آسم)
رفع علائم آسم (اسپاسم ريه و خلط آور)، ضد سرفه

عرق گياهی بابونه (روماتيسم)
رفع علائم روماتيسم (كاهش درد و التهاب، رفع عفونت)

عرق گياهی دارچين (سينوزيت خوراكي)
رفع علائم سينوزيت (نزله، سردرد و التهاب)

عرق گياهي گل رومي (يبوست و گوارشي)
مشكلات گوارشي، احساس نفخ، يبوست

عرق گياهي بادرنجبويه (كم خوني)
كم خوني، كمبود آهن، تقويت عمومي بدن

عرق گياهی مرزه كوهي (ضد اسهال)
رفع اسهال*هاي عفوني و معمولي، رفع التهاب روده، ضد تهوع و ضد استفراغ، مسموميت، احساس ناخوشي

عرق گياهی مورد (تقويت پياز مو)
كمك به رويش مجدد مو، ضد ريزش، سفيدي مو)

عرق گياهي پونه (شب ادراري)
شب ادراري كودكان، تقويت مثانه، تكرار ادرار بزرگسالان، رفع افتادگي مثانه

عرق گياهی خارخاسك (سنگ مثانه و كيسه صفرا)
دفع سنگ*هاي مثانه و كيسه صفرا و مجاري ادرار با منشاء اگزالات كليسيم، ضد اسپاسم


عرق گياهی هل (هاضم)
باد شكم، دل درد، دل پيچه، چنگ زدن، اسپاسم، قولنج، مقوي دستگاه گوارش

عرق گياهي گل ختمي (عفونت بدن)
دفع عفونت دستگاه ادراري، سوزش ادرار

عرق گياهي بومادران (ضد انگل)
رفع كرمك، كرم آسكاريس، كيست ژيارديا

عرق گياهی بولاع اوتي (تيروئيد)
رفع اختلالات غده تيروئيد (كم كاري)

عرق گياهی يونجه (پوكي استخوان)
رفع علائم پوكي استخوان، نازك شدن استخوان

عرق گياهي آنيسون (ميگرن)
رفع علائم ميگرن، درد ضربان دار يك طرف سر يا دوطرف، تهوع و استفراغ، درد پشت سر

عرق گياهی بيد (تب بر)
رفع تب بالاي مداوم يا متناوب و تب*هاي ديگر، مسكن

عرق گياهي بهار نارنج (افسردگي)
رفع علائم افسردگي، خستگي، تمركز ضعيف، استرس زياد

عرق گياهی كرفس (بواسير)
درمان بواسير، شقاق مقعد، يبوست، خونريزي و درد

عرق گياهي گل هميشه بهار (رازن)
قائده آور، تقويت تخمدان*ها و محرك هورمون استروژن، مدر حيض و بول (قائده آور و ادرار آور)

عرق گياهي ميخك (آرام بخش)
كوفتگي عضلات و استخوان، درد بدن، مهار پروستا گلاندين*ها


عرق گياهي گلپوره (ايمني بدن)
تقويت كننده قدرت دفاعي بدن، مقوي و نيرو دهنده

عرق گياهی گل سرخ (افسردگي)
ضد افسردگي، اضطراب، استرس، نشاط آور، كم بودن تمايلات جنسي بانوان

عرق گياهی كاسني (يائسگي)
رفع علائم يائسگي، گر گرفتگي، عرق شبانه، تب بدن، احساس آشفتگي

عرق گياهي رزماري (انرژي)
مكمل خوراكي انرژي زا، افزايش انرژي و وزن، حجم ساز، سرشار از ويتامين، رشد عضلات و استخوان

عرق گياهي ورون (حافظه)
تقويت هوش و حافظه، تقويت تمركز حواس، ضد اضطراب، استرس و آلزايمر

عرق گياهی تمشك (تصفيه خون)
تصويه خون و رقيق نمودن خون، تب بر، درمان آبله


بنا به گفته حكيم ابو علي سينا، زمان مناسب جهت درمان و بهبود بيماري با داروي گياهي ٤٠ روز مي*باشد.

saeed_sup
12-28-2012, 08:18 PM
بازار کار گیاه دارویی چطوریه؟؟...منظورم عطاری نیستا...خود گیاه دارویی ها فقط

یکی از نزدیکان داره میره تو کارش میخواستم ببینم خوبه یا نه

sasanj
01-23-2013, 09:27 AM
زنجبیل چه خواصی دارد؟

یک کارشناس گیاهان دارویی گفت: کارشناسان گیاهان دارویی جوشانده یک یا دو برش از ریشه تازه زنجبیل را برای درمان سرماخوردگی همراه با تب، لرز و آبریزش بینی توصیه کرده*اند.

مهندس حمیدرضا عبدوس، افزود: ریشه تازه و خشک شده زنجیبل خواص دارویی دارد، همچنین ریشه تازه زنجبیل، محرک خوبی برای گردش خون است.

وی این گیاه دارویی را در برطرف کردن نفخ مفید دانست و ادامه داد: اختلال کار معده، تهوع یا نفخ با چکاندن یک یا دو قطره از روغن زنجبیل روی یک حبه قند و یا یک قاشق عسل برطرف خواهد شد.

این کارشناس گیاهان دارویی ضمن توصیه* به بیماران مبتلا به کمردرد یادآور شد: روغن ماساژ تهیه شده از ۵ تا ۱۰ قطره روغن زنجبیل همراه با ۲۵ میلی لیتر روغن بادام برای درمان کمردرد مناسب است.

وی اظهار کرد: از جوشانده ریشه خشک شده زنجبیل نیز می*توان برای رفع احساس پری شکم و خلط بیش از حد نیز بهره برد.

عبدوس تاکید کرد: همچنین روغن زنجبیل را می*توان به روغن ماساژ برای دردهای رماتیسمی و صدمات استخوانی اضافه کرد.

sasanj
01-23-2013, 09:29 AM
بازار کار گیاه دارویی چطوریه؟؟...منظورم عطاری نیستا...خود گیاه دارویی ها فقط

یکی از نزدیکان داره میره تو کارش میخواستم ببینم خوبه یا نه


منظورت کدوم قسمتشه؟ پخش کلی، واردات، صادرات، فرآوری، تولید و پرورش؟
همشون خوبن. حتی اگر وارد باشی کار عطاری هم خوب توش نون داره.

saeed_sup
01-23-2013, 10:21 PM
منظورم تولید و پخش و فروش خرد هست با هم؟ کلا مردم(بازار مصرف) کشش دارن به سمتش؟

sasanj
01-23-2013, 10:37 PM
منظورم تولید و پخش و فروش خرد هست با هم؟ کلا مردم(بازار مصرف) کشش دارن به سمتش؟

اگر منظورت فروش در سطح مغازه و عطاریه که کار پردرآمدیه به شرطی که گیاهان دارویی رو بشناسی و خواص و کاربردشون رو بلد باشی، طبایع و مزاجها رو بدونی و یک جای مناسب با دکور خوب هم داشته باشی.
من از اکثر شهرهای ایران شاگرد داشتم که عطار بودن و فقط میخواستن مدرک گیاهان دارویی رو بگیرن. اهواز - سنندج- تبریز- تهران - شیراز - همدان و ...
ده سال قبل میزان مصرف گیاهان دارویی بین مردم ایران فقط 2 درصد بود و الان به 10 درصد رسیده این یک رشد خیلی خوبیه. البته در مقایسه با شاخص جهانی که 40 درصد هست خیلی کمه اما شرایط بهتره و آگاهی مردم داره زیاد میشه.

ضمناً تولید گیاهان دارویی یک بحث جداست و پخش اون چیز دیگه اس. الان توی ایران چند تا شرکت بیشتر نیستن که کشت و صنعت دارند یعنی هم تولید میکنند و هم فرآوری و فروش دارند. قسمتی از گیاهان دارویی از کشورهایی مانند پاکستان و افعانستان و هند وارد میشه، قسمتی در مزارع کشت میشوند و بقیه هم از مراتع و کوه و دشت برداشت میشوند چون خودرو هستند.

sasanj
02-01-2013, 10:02 AM
مصرف زالزالک ماهیچه*های قلب را قوی تقویت می*کند

دکتر علی دادار در گفت*وگو با ایسنا، افزود: این میوه دارای ماده*ای با عنوان پرستوگلانیدین است که در تنظیم ضربان قلب موثر است.

به گفته وی زالزالک در تنظیم فشار خون مفید است و ضد چربی خون می*باشد.

این استاد رشته باغبانی ادامه داد: این میوه از تصلب شریان و بروز سکته*های قلبی جلوگیری می کند و علاوه بر آن ضد کلسترول می باشد.

وی اظهارداشت: زالزالک بواسطه دارا بودن ماده اسید تارتاریک و اسید نالیک ضد دردهای روماتیسمی می باشد.

دادار با اشاره بوجود پکتین در این میوه بیان کرد: زالزالک برای کاهش درد مفاصل و ستون فقرات مفید است.

به گفته وی زالزالک برای درمان عفونت و اسهال خونی موثر می باشد.

دادار با اشاره به اینکه خراسان شمالی یکی از ذخیره گاه*های ژنتیکی زالزالک در کشور می باشد تصریح کرد: شش گونه متفاوت زالزالک در این استان وجود دارد.

مصرف زالزالک ماهیچه*های قلب را قوی تقویت می*کند

1ebay
09-19-2013, 05:08 PM
معجزه*ای به* نام خاکشیر

پرشین هیت :همه ما از مادربزرگ*ها یا قدیمی*های فامیل درباره خواص صفرابر و ضدعطش خاكشی( که عموم مردم آن را به نام خاکشیر می*شناسند) مطالبی را شنیده*ایم و نسخه*های خانگی و كاربردی را می*شناسیم اما تعداد كمی از ما با دیگر خاصیت*های این دانه*های ریز و خوش*تراش سرخ*رنگ آشنایی داریم. دانه*هایی كه نه*تنها برای درمان برخی بیماری*ها كاربرد دارند بلكه می*توانند كیفیت زندگی ما را از این رو به آن رو كنند.

درمان فشار خون روی پای شما

یكی دیگر از خواص معجزه*آسای دانه*های خاكشیر، كنترل و تسكین فشارخون است. اگر به فشارخون مبتلا هستید و در حال حاضر داروهای كنترل*كننده فشارخون مصرف می*كنید، می*توانید از این شیوه برای اثربخشی بیشتر استفاده كنید. برای این منظور كافی است یك لیوان خاكشی را به*خوبی بكوبید و آن را به*صورت پودری نرم درآورید، سپس در ظرفی ریخته و به مرور به آن آب اضافه كنید تا خمیری یك دست به دست آید. می*توانید در هفته یك*بار این مرهم را روی پاهایتان بمالید و شب تا صبح با آن بخوابید. این مرهم به شما كمك می*كند تا بهتر بتوانید فشارخون خود را كنترل كنید.

شربت خوشمز ضد بدبویی

اگر شما هم در گروه افرادی هستید كه به*دلیل افزایش خلط بلغم در بدن به بدبویی دهان مبتلا شده*اید و نمی*توانید به*سادگی از شر این موضوع خلاص شوید، برای شما پیشنهاد جالبی داریم؛ از شربت ترنجبین و خاكشی برای برطرف كردن بدبویی دهانتان استفاده كنید. تنها كافی است هر روز عصر یك لیوان از شربت ترنجبین و خاكشی را بنوشید. ترنجبین را به مدت 5 تا 6 ساعت درون آب خیس كنید و پس از صاف كردن آن را با یك تا 2 قاشق خاكشی مخلوط كنید. نوشیدن این شربت به شما كمك می*كند تا با دفع اخلاط ناسالم و بلغم اضافه به مرور احساس بهتری پیدا كنید و با اصلاح مزاج از شر بدبویی دهانتان راحت شوید.

اگر پوستی باز و موی بدون شوره می*خواهید...

برای از بین بردن. لک*های پوست به*ویژه صورت یکی از بهترین روش*ها، نوشیدن خاکشی و ترنجبین است. افرادی که از این ترکیب به*صورت روزانه و مستمر به مدت 3 هفته استفاده کنند بعد از مدتی با روشنی پوست و از بین رفتن کک*های صورت و پوست*شان روبه*رو می*شوند. برای تهیه این ترکیب لازم است ترنجبین را 5 ساعت در آب خیس كنید و پس از این مدت آن را صاف كرده و به آن 2 قاشق خاكشی پاك كرده اضافه كنید و میل كنید. با نوشیدن این شربت گیاهی به مرور شاهد روشنی پوست و از بین رفتن لك*ها خواهید بود؛ ضمن اینكه نوشیدن خاكشی 2 تا 3 لیوان در روز به افرادی كه به شوره* و خارش سر مبتلا هستند توصیه شده است. نوشیدن خاكشی به این افراد كمك می*كند تا با اصلاح مزاج برای همیشه با شوره و خارش پوست سرشان خداحافظی كنند.

برای حل یک مشکل

یكی دیگر از خواص معجزه*آسای خاكشی درمان یبوست*های ناشی از غلبه سودا در بدن و یبوست**های ناشی از اضطراب و تنش*های عصبی است. یكی از مهمترین علائم این نوع یبوست تكه*تكه خارج شدن مدفوع از بدن است. حتی گاهی مقداری از مدفوع در روده* باقی می*ماند و بدن قادر نیست روده*ها را به*درستی تخلیه كند و این مسئله به مرور زمان موجب بروز مشكلاتی برای سلامت فرد می*شود، چرا كه باقی ماندن مدفوع در روده*ها موجب جذب مواد سمی و ناسالم از طریق جداره روده می*شود. برای درمان این نوع یبوست و همین*طور درمان یبوست و كم*آبی ناشی از كهولت سن نسخه*ای گیاهی و بسیار ساده وجود دارد. به گفته درمانگران مصرف یك قاشق غذاخوری خاكشی كوبیده شده به همراه قندآب می*تواند تاثیر زیادی در بهبود سوءمزاج و درمان یبوست داشته باشد.

بخور ضد سرخک

همه ما به*خوبی می*دانیم كه با گرم*شدن هوا فصل بیماری*هایی مانند آبله*مرغان و سرخك از راه می*رسد. چه بخواهیم چه نخواهیم كودك خردسال ما نیز در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارد و دیر یا زود با بدنی مملو از دانه*های ریز و قرمزرنگ آبله مرغان مقابل چشمتان ظاهر می*شود. چاره*ای نیست تنها راه*حل این است كه برای آسایش هر چه بیشتر او دست به*كار شوید و چه چیز بهتر از نسخه*های گیاهی و طبیعی. نوشاندن شربت خاكشی كم*شیرین به كودك مبتلا به آبله*مرغان و سرخجه یكی از بهترین روش*ها برای كاهش حرارت درونی و خارش برون*ریزی*های پوستی است، بنابراین در روز 3 تا 4 لیوان خاكشی برایش تهیه كنید و درصورتی كه می*توانید بدن كودك*تان را با كمك دانه*های سرخ*رنگ خاكشی بخور دهید. برای این كار می*توانید از یك منقل كوچك یا اسفند دودكن استفاده كنید. به این ترتیب خاكشی را روی حرارت قرار دهید و با دودی كه از آن به*دست می*آید بدن كودك را بخور دهید. این كار به كاهش سوزش، خارش و التهاب بیماری كمك می*كند.

از رایج*ترین اختلال فصل گرم می*ترسید؟

ابتلا به اسهال در فصل تابستان یکی از شایع*ترین اختلالاتی است که در گروه سنی کودکان بسیار شایع است. درمانگران طب سنتی ایران برای درمان این مشکل دارویی را تجویز می*کنند که در تمامی خانه*ها امکان تهیه و مصرف آن وجود دارد. برای تهیه این دارو کافی است خاکشی را بو داده و آن را با آب و عسل مخلوط کنید و به بیمار بدهید. این ترکیب را متناسب با سن بیمار و هردو ساعت یک بار برای او تجویز می*کنند. این مخلوط از یک قاشق غذاخوری تا یک سوم استکان برای خردسالان تجویز شده است.

ناشتا بخورید، چاق می*شوید

اگر تصمیم دارید وزن خود را افزایش دهید و برای این كار دست به دامن انواع و اقسام مكمل*های غذایی و دارویی شدید به توصیه ما عمل كنید. هر روز صبح ناشتا پیش از آنكه سراغ صبحانه بروید از شربت خاكشی و شیر میل كنید. به این ترتیب می*توانید با نوشیدن این خاکشی صبح ناشتا به درمان لاغری و افزایش وزن خود به مرور زمان كمك كنید. به اعتقاد درمانگران درصورتی که شیر تازه و طبیعی باشد میزان تاثیرگذاری این نسخه بیشتر می*شود، بنابراین افرادی که به شیر طبیعی دسترسی دارند بهتر است از شیر طبیعی و روستایی استفاده کنند و البته توجه داشته باشند كه از سلامت شیر و پاكیزه بودن آن مطمئن شوند.

اگر التهاب مجاری ادراری دارید

شاید كمتر كسی درباره خاصیت شفابخش خاكشی در درمان و تسكین التهاب مجاری ادراری و كلیه شنیده باشد. اما در بسیاری از متون طب سنتی به این موضوع اشاره شده است كه استفاده از خاكشی هنگام بروز التهاب*های مجاری ادراری و كلیه بسیار موثر است، به ویژه زمانی كه فردی مبتلا به بیماری سنگ كلیه است و وجود سنگ در كلیه وی موجب بروز التهاباتی در موضع كلیه یا مجاری ادرار وی شده است. در این حالت نوشیدن روزانه 4 تا 5 لیوان خاكشی كه با شیرینی طبیعی مثل سكنجبین شیرین شده باشد بسیار مفید دانسته شده است.