PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آمپول دپو مدرول depo-medrol



Admin
01-11-2012, 12:31 AM
نام ژنریک این دارو Methylprednisolone بوده و از گروه داروئی کورتیکواستروئیدها میباشد.

متیل پردنیزولون برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق كلیوی استفاده می شود. این دارو همچنین در درمان علامتی اختلالات آلرژیك التهابی و در جهت سركوب كردن سیستم ایمنی استفاده می شود. متیل پردنیزولون در هیپرپلازی مادرزادی غده فوق كلیه، ادم مغزی و بیماری های روماتیسمی نیز مؤثر است.

كورتیكواستروئیدها با جلوگیری از تجمع سلول های التهابی در ناحیه التهاب، مهار فاگوسیتوز و آزاد شدن آنزیم های مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه های شیمیایی التهاب اثرات ضدالتهابی خود را اعمال می كنند.
نیمه عمر آن 3-2 ساعت می باشد. متیل پردنیزولون بطور عمده در كبد و مقادیری نیز در كلیه و بافت ها به متابلولیت های غیر فعال تبدیل می شود.

موارد منع مصرف

1. به صورت تزریق داخل مفصلی در موارد جراحی ترمیمی مفاصل، اختلالات انعقادی خون، شكستگی داخل مفصلی، عفونت اطراف مفصل یا سابقه ابتلاء به آن، پوكی استخوان اطراف مفصل به دلایلی غیر از آرتریت و مفصل ناپایدار نباید مصرف شود.

2. در پیشگیری از سندرم زجر تنفسی نوزادان، در صورت وجود آمنیونیت، عفونت سیستمیك یا تب، عفونت با هرپس، عدم كفایت جفت و پارگی زودرس غشاء نیز نباید مصرف شود.

هشدارها

1. استفاده طولانی مدت متیل پردنیزولون در كودكان می تواند منجر به مهار رشد شود.
2. بدنبال مصرف این دارو ممكن است آزمایشات بررسی عملكرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز –غده فوق كلیوی دچار اختلال شود.
3. در افراد مسن و بخصوص خانم های یائسه، احتمال ایجاد پوكی استخوان و فشار خون بالا، افزایش می یابد.
4. تجویز سریع داخل وریدی مقادیر زیاد این دارو، ممكن است موجب كولاپس قلبی-عروقی گردد.
5. تجویز مقادیری از دارو كه موجب تضعیف سیستم ایمنی می گردد، می تواند موجب كاهش پاسخ آنتی بادی سرم در هنگام تجویز همزمان واكسن های حاوی ویروس زنده گردد.

عوارض جانبی

درمان دراز مدت با متیل پردنیزولون، بیمار را از جهت ابتلاء به بیماری های عفونی مستعد می كند و از طرفی علایم عفونت را نیز پنهان می سازد. مصرف مقادیر زیاد این دارو می تواد اختلالات روانی را تشدید كند. آب مروارید، قرحه گوارشی، علایم شبه كوشینگ، آكنه و افزایش فشار خون از عوارض جانبی دارو به شمارمی آیند.

تداخل داروئی

مصرف همزمان این دارو با ریفامپین ، داروهای ضد صرع مانندكاربامازپین، فنوباربیتال، فنی توئین و پریمیدون موجب تسریع متابولیسم متیل پردنیزولون و كاهش اثر دارو می گردد. این دارو ممكن است باعث كاهش اثر داروهای پایین آورنده قند خون و یا داروهای كاهنده فشار خون گردد.

نکات قابل توصیه

1. از قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از استفاده طولانی(بیش از 3 هفته) پرهیز شود.
2. در طول درمان ، مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مكمل های پتاسیم توصیه می شود.
3. معاینات چشم پزشكی در طول درمان دراز مدت، به طور مرتب باید انجام گیرد.

http://www.tebyan.net